انا انزلناه فی لیلة القدر ﴿1﴾ و ما ادریک ما لیلة القدر ﴿2﴾ لیلة القدر خیر من الف شهر ﴿3﴾ تنزل الملائکة والروح فیها باذن ربهم من کل امر ﴿4﴾ سلام هی حتی مطلع الفجر ﴿5﴾

ما قرآن را در شب قدر فرو فرستادیم

تو شب قدر را چگونه شبی می‌دانی ؟

شب قدر از هزار ماه بهتر است

علی علیه السلام می‌فرمود که دو تن از اصحاب نزد پیامبر صلی الله علیه و آله بودند ، و آن حضرت سوره "انا انزلناه" را با خشوع و گریه تلاوت می‌كرد . می‌گفتند : چقدر در برابر این سوره حساسید ! می‌فرمود :

"این حساسیت برای چیزی است كه چشمانم دیده است ؛ و جانم نیوشیده است ؛ و پس از من ، جان این مرد ( اشاره به علی ) خواهد نیوشید ."

می‌پرسیدند : تو چه دیده‌ای ؟ و او چه خواهد دید ؟

پیامبر صلی الله علیه و آله در پاسخ آنها روی خاك می‌نوشت :

"تنزل الملائكة والروح فیها باذن ربهم من كل امر ... در شب قدر فرشتگان و روح ، به اذن خدا هر امری ( و تقدیری ) را فرود می‌آورند ."

آنگاه می‌فرمود : "پس از این كه خدای متعال فرموده است : "من كلّ امر" ( هر امری ) ، آیا چیز دیگری باقی خواهد ماند ؟"

می‌گفتند : نه …*

به راستی چه لحظات گرانقدری ست ، لحظه به لحظه ی شبی که بر هزار ماه برتری دارد ...

شب وصل است و طی شد نامه ی هجر
سلام هی حتی مطلع الفجر

دلا در عاشقی ثابت قدم باش
که در این ره نباشد کار بی اجر

...

هجران رو به پایان و شب وصل نزدیک است . ثابت قدم باشیم ... عاشقانه طلب کنیم ... بیدار بمانیم ... دیدار بجوییم ... احیا بگیریم

 ای نازنين نگارا ، تغيير ده قضا را

گر تو نمی‏پسندی ، تقدير كن نگاهی

دل را بخر چنان حُر ، تا آيم از ميان بُر

بی عجب و بی تكبّر ، از راه خيمه گاهی

...

اعمال شب های قدر 

 التماس دعا ...

* اصول كافی / كتاب الحجه / باب فی شأن انا انزلناه فی لیلة القدر و تفسیرها

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

متعالی باش به روز شد

نشان لیاقت عشق به روز شد

شهادت مظلومانه و جان سوز اسطوره ی عدالت ، مظهر شجاعت ، اسوه ی محبت و فتوت ، امیرالمومنین ، علی مرتضی (ع) بر همه ی عاشقان عزادار و در سوگ نشستگان حضرتش تسلیت و تعزیت باد

...

بسم الله الرّحمن الرّحیم

اللّهمّ انّی اسئلک ایمانا تباشر به قلبی و یقینا صادقا حتّی اعلم انّه لن یصیبنی الاّ ما کتبت لی و رضّنی من العیش بما قسمت لی یا ارحم الرّاحمین

خدایا از تو خواهم ایمانی که همیشه دلم با آن همراه گردد و یقینی راست و کامل که بدانم مسلما چیزی به من نرسد جز آن که بر من نوشته ای و خشنودم کن در زندگی به همان که نصیبم کرده ای ، ای مهربان ترین مهربانان

                                                                                         "فرازی از دعای شریف ابوحمزه ثمالی"

* * *

شنیدم که نابالغی روزه داشت
به صد محنت آورد روزی به چاشت

به کتّابش آن روز سائق نبرد
بزرگ آمدش طاعت از طفل خرد

پدر دیده بوسید و مادر سرش
فشاندند بادام و زر بر سرش

چو بر وی گذر کرد یک نیمه روز
فتاد اندر او زاتش معده سوز

به دل گفت اگر لقمه چندی خورم
چه داند پدر غیب یا مادرم ؟

چو روی پسر در پدر بود و قوم
نهان خورد و پیدا به سر برد صوم

که داند که در بند حق نیستی ؟
اگر بی وضو در نماز ایستی !

پس این پیر از آن طفل نادان تر است
که از بهر مردم به طاعت در است

کلید در دوزخ است آن نماز
که در چشم مردم گذاری دراز

اگر جز به حق می رود جاده ات
در آتش فشانند سجّاده ات

"بوستان سعدی"

یا سبوح

نامت

گلواژه ای به سپیدای ماهتاب و سپیده است

با عطر باغ اطلسی

و دشت های گرم شب بوهای دشتستان

نامت گل هزار بهار نیامده است

نامت تمام شب هایم

و گستره ی خمیده ی رویاهایم را

پر می کند

و در دهانم

مانند ماه در حوض مد می شود

نامت در چشمانم

چون لاله  سرخ

چون نسترن سپید

و مثل سرو سبز می ایستد

نامت مژگانم را در می گیرد

نامت

در جانم

گر می گیرد ...

* در این شب های عزیز و بی مانند همدیگه رو از دعای خیر فراموش نکنیم ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 اطلاعیه مهم :

فروش ویژه (سهام فرصت بازگشت دوباره ) برای متقاضیان پشیمان (کلیک کنید)

انّ اللّه عليم بذات الصّدور

نیست بجز دوام جان ، ز اهل دلان روایتی  
راحت‌های عشق را نیست چو عشق غایتی 

شکر شنیدم از همه ، تا چه خوشند این رمه  
هان مپذیر دمدمه ، ز آنک کند شکایتی
 
عشق مه است جمله رو ، ماه حسد برد بدو  
جز که ندای ابشروا این ست ورا قرائتی
 
هر سحری حلاوتی ، هر طرفی طراوتی  
هر قدمی عجایبی ، هر نفسی عنایتی 

خوبی جان چو شد ز حد ، وان مدد است بر مدد  
هست برای چشم بد ، نیک بلا حمایتی 

پشت فلک ز جست و جو ، گشته چو عاشقان دوتو  
ز آنک جمال حسن هو ، نادره است و آیتی
 
پرتو روی عشق دان ، آنک به هر سحرگهان  
شمس کشید نیزه‌ای ، صبح فراشت رایتی 

عشق چو رهنمون کند ، روح در او سکون کند  
سر ز فلک برون کند ، گوید خوش ولایتی 

ایزد گفت عشق را : گر نبدی جمال تو  
آینه ی وجود را کی کنمی رعایتی !

گر چه که میوه آخر است ، ور چه درخت اول است  
میوه ز روی مرتبت داشت بر او بدایتی 

چند بود بیان تو ، بیش مگو به جان تو  
هست دل از زبان تو در غم و در نکایتی 

خلوتیان گریخته ، نقل سکوت ریخته  
ز آنک سکوت مست را هست قوی وقایتی 

گر چه نوای بلبلان هست دوای بی‌دلان  
خامش ! تا دهد تو را عشق جز این جرایتی 

"مولوی"

گفتار چون خمر است که عقل را مست کند و مرد چون اندر شرب آن افتاد ، هرگز بیرون نتواند آمد و خود را از آن باز نتواند داشت ؛ و چون این معلوم اهل طریقت شد کی گفتار آفت است ، سخن جز به ضرورت نگفتند ؛ یعنی در ابتدا و انتهای سخن خود نگاه کردند ، و اگر جمله حق را بود بگفتند ؛ و الاّ خاموش بودند ...

                                                                                                        "کشف المحجوب"

پ.ن :

لازم می دونم از دوستان خوبم عذرخواهی کنم ؛ به دلیل مشکلی که دوباره در استفاده از اینترنت دارم ... متاسفانه بعضی از صفحات قبل از باز شدن کامل بسته می شن و حقیر از نوشتن کامنت برای تعدادی از عزیزان محروم می شم ... از طرفی آفلاین ها هم به دستم نمی رسه ؛ چرا که یاهو مسنجر هم پیش از دسترسی کامل به طور اتوماتیک بسته می شه !

تا الان که نتونستم این مشکل رو هیچ شکلی حل کنم ...

گفتم امروز تعطیله ، حداقل از خجالت تعدادی از دوستان بیرون میام !! ... ببخشید

:(

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

متعالی باش  به روز شد

ما هیچ ... ما نگاه  به روز شد

۰ ۰ ۰

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یک شنبه / ۱ بامداد :

هرگز اين چهار چيز را در زندگی ات نشکن :

اعتماد ، قول ، رابطه و قلب ... زيرا وقتی اينها مي شکنند صدا ندارند ، ولی درد بسيار دارند !

                                                                                                              "چارلز ديکنز"

عطر دهد به سوختن ، نغمه زند به ساختن

وه که دل یگـــــانه ام ، کار دو عود می کند

...

 ::::::::::::::::::::::

وحده لا اله الاّ هو

من نیستم

               تو نیستی

                      او هست

او هست

۰ ۰ ۰

دل بده

تا پته ی دلمو واست رو کنم ...

                                   "حسین پناهی" 

یا زکیّ

خدایا !

با چشمانی اشکبار نام تو را در هر نفس نجوا می کنم . بادا که ابزار یاری و شفای تو در این دنیای آکنده از بیماری و رنج باشم . بادا که برای تو کار کنم و به تو خدمت کنم ، تا در عشق و زیبایی ابدی جاری شوم .

                                                                                                          "جی پی واسوانی"

یک چشم زدن غافل از آن ماه نباشی 
شاید که نگاهی کند آگاه نباشی

...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

یک شنبه / ۱۰.۲۰ شبی ...

امشب که آسمان دلم ابری ست
چون غلظت غبار دل یاران

باید جدار خاطره ها را شست
با اشک در مسابقه با باران

۰ ۰ ۰

یا لطیف

من طالب فرا چنگ آوردن آن سمند سرکشم ، که بی مهار بر دشت و جلگه می تازد و در سپیده دمی گنگ ، در پیچاخم درّه ای ژرف و وهم انگیز به حیرت درنگی می کند . پس سراسیمه بر گسترده ی خشک و تشنه ی صحرا سم می کوبد ، و زیر تن آفتاب ، عرق از بیخ گوش ها می چکاند و در کف دست تف کرده اش ، به شگفتی چشم بر پرده ها ، گنگی ها ، رنگ ها و لحظه های ناشناخته می دوزد .

آن سرگردان و رهروی که در مهارش نمی توان نگاه داشت . من عاشق آن گمشده ام ...

                                                                                                                                              "محمود دولت آبادی "

...........................................................

دیروز که وبلاگ دوستان رو می خوندم ، به مطلب زیبایی رسیدم ، تحت عنوان دلتنگی و تنهایی ... مطلب فوق ، در عین سادگی و ایجاز اونقدر تأثیر گذار بود ، که با خوندنش احساس حزن عجیبی پیدا کردم ... و مثل هر زمان دیگه ای که دلتنگ می شم ، منو رجعت داد به دوران کودکی ... برای زودتر رسیدن به اون عالم قشنگ ، باید از پل عروسکا می گذشتم . رفتم سراغ ............

و با اونا رفتم به اون طرف پل ... یادش به خیر

تلاش مادر برای خواب بعد از ظهر من ، هیچ وقت نتیجه نداد ... چشماش که بسته می شد ، آهسته بلند می شدم و دوچرخه و عروسکم رو بر می داشتم و می رفتم خونه ی دوستم خدیجه ـ وای که چه لهجه ی لری شیرینی داشت ــ خیالم راحت بود که مامان تا دو ، سه ساعت دیگه خوابه و می تونیم سیر دلمون بازی کنیم .

فصل رسیدن گیلاسا و زردآلوها که می شد ، هیچ درخت قابل دسترسی از دست ما در امان نبود ... چپاول ما و فریاد باغبون عبوس و خنده و فرار شیطنت آمیز ما هر روز تکرار می شد ... نمی دونم چرا باغبون هیچ وقت نفهمید اون زردآلو و گیلاسا چقدر برای ما وسوسه انگیزن !!!

کاش اون روزای شیرین یک بار دیگه تکرار می شد ... اون وقتا هر چی رو می خواستی ببینی ، می دیدی و هر چی رو می خواستی بشنوی ، می شنیدی ... اون روزا همه چی رو می شد دید و شنید : لالایی مادر ، سبزی برگا ، رنگ گل ها ، جوونه زدن دونه های توی خاک ... می شد همه ی شکوفه های سفید و صورتی رو یکی یکی شمرد ...

راستی چرا دیگه مثل اون دوران نمی تونیم در برخورد با اطرافمون همه چیز رو درک کنیم ؟ ... یا توی همهمه ی صداها ، صدای اصلی رو تشخیص بدیم ؟ ... شاید به این خاطر که اون صدای هماهنگ با وجودمون رو بین همه ی صداها گم می کنیم ... کاش می شد بین دیدنی ها ، حقیقت ناب رو دید ... و بین همه ی صداها ، صدایی رو که با ضربان قلبمون هماهنگی داره شنید .

فقط انسان های برگزیده هستن که زواید رو نمی بینن ، و صدای حقیقت رو با وجود همه ی هیاهوها می شنون ، و نادرن کسانی که به ندای قلب خودشون گوش می کنن و در مرداب ، رویش نیلوفر آبی رو ، لحظه به لحظه درک می کنن ...

اون روزا ـ روزای گرم و شیرین بچگی ـ آغوش گرم پدر و مادر برامون بهترین پناه بود ... و چه خوب از محبت بی دریغ و بی چشمداشت سیراب می شدیم ... رنگ عشق رو خوب می شناختیم ... و زندگی رو ، و نوازش رو ، و لالایی رو ...

در باغ بی گناهی ، کودکی زرد بود به رنگ آفتاب ... آبی ، رنگ آسمون ... قرمز ، رنگ عشق مادر ... سفید ، رنگ مهربونی ... و صورتی ، رنگ قلبی که پر از عشق و محبته ... اون روزا خاکستری و سیاه رو هنوز نمی شناختیم ...

و در فصل کودکی من ، رنگ ها همه دوست داشتنی و مهربون بودن ... بعدها یاد گرفتم که همه ی رنگا ، از سه رنگ اصلی زرد ، قرمز و آبی به وجود اومدن ... و بعدترها باور کردم :

که دنیا رنگ احساس ما رو به خودش می گیره ...

گرچه رنگ صورتی برام ، بین همه ی رنگا استثنا بود ، اما عاشق رنگ سفید بودم و هستم ... سفیدی که کنار رنگای دیگه ، آلوده نمی شه و اصالت و خلوص خودش رو از دست نمی ده ...

سفیدی که به رنگ اخلاص و به پاکی ایمان باشه ... سفیدی که سیاهی ها رو می شوره و وقتی که در کنار رنگ نبض عشق قرار می گیره ، سرخی اون رو مشخص تر می کنه ...

سفید ، رنگ بی رنگیه برام ... آسمون رو بیشتر از اون که آبی بخوام ، تلفیقی از سفید و آبی دوست دارم ...

آسمون سفید آبی ، پره از حس پریدن ... پره از شور پرواز ... رهایی توش موج می زنه

می خوام تو خلوت کودکیم ، چند دقیقه ای اتراق کنم ...

یا باطناً فی ظهوره و ظاهراً فی بطونه و مکنونه

پاسبان را خواب کی لایق بود !

خاصه مرد پاسبان عاشق بود

هر شبم عشق امتحانی می کند

پاسبان را پاسبانی می کند

پاسبان را کار بی خوابی بود

عاشقان را روی بی آبی بود

چون ز جای خواب آب آید برون

کی بود ممکن که خواب آید برون

عاشقی و پاسبانی یار شد

خواب از چشمش به دریا بار شد

پاسبانی کن بسی در کوی دل

زان که دزدانند در پهلوی دل

...

"منطق الطیر"

پ.ن :

• عنوان برای شما بی ربط است !
• قمری هایم در انتظار جوجه هایشان هستند
• ماهی از پاشویه بیرون افتاده !
• دلم برای دوستی تا بی نهایت تنگ است ...
• تشنه ی یک صحبت طولانی ام
• یادم باشد امشب بعد از افطار بوسه ای ممتد بر پیشانی شازده کوچولو بزنم و با او بروم به تماشای غروب های بی شماره
• به باران فکر می کنم ..... بی چتر و بی بارانی
• من به آغاز زمین نزدیکم ...
• ای عزیزان ! کار تن سهل است ، فکر دل کنید
• هشياري ام افتاد به فرداي قيامت / زان باده که از دست تو نوشيده ام امروز
• موتوا قبل ان تموتوا
• . . . . . . . . . .
• . . . . . . . . . .
• گفتم : چطوری پیدات کنم ؟ ... گفتی : هر جا بابونه ای دیدی بو کن ، من اونجام ... !

یا ربّ

لا اله الاّ انت سبحانک انّی کنت من الظّالمین

 ۰ ۰ ۰

 تو مگو ما را بدان شه بار نیست

 با کریمان کارها دشوار نیست

 ...

گفتم :

       الهی و ربّی من لی غیرک

گفتی :

الیس الله بکاف عبده

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یک لحظه داغم می کشی ، یک دم به باغم می کشی 

پیش چراغم می کشــــــــــــی ، تا وا شود چشمان من  . . .

بده ای دوست شرابی که خدایی است خدایی  
نه در او رنج خماری ، نه در او خوف جدایی 

چو دهان نیست مکانش ، همه اجزاش دهانش  
ز زمین نیست نباتش ، که سمایی است سمایی 

ببرد بو خبر آن کس ، که بود جان مقدس  
نبود مرده که کرکس کندش مرده ربایی 

به دل طور درآید ، ز حجر نور برآید  
چو شود موسی عمران ، ارنی گو به سقایی 

می لعل رمضانی ز قدح‌های نهانی  
که به هر جات بگیرد ، تو ندانی که کجایی
 
رمضان خسته ی خود را و دهان بسته ی خود را  
تو مپندار کز آن می نکند روح فزایی

"مولوی"

یا حیّ و یا قیّوم

هنگام سپیده دم خروس سحری
دانی که چرا همی کند نوحه گری ؟

یعنی که نمودند در آیینه ی صبح
کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری

۰ ۰ ۰

۰ ۰ ۰

*تبریک :

داداشی سینای عزیز موفقیتت را در آزمون کارشناسی ارشد ، از صمیم دل تبریک و تهنیت عرض می کنم و از خدای حنّان و منّان ، پیروزی و سربلندی تو عزیز مهربان را در همه ی زمینه های زندگی مسئلت دارم ... آرزو می کنم برایت ، درجات عالی و متعالی را ...

بسم الله الرّحمن الرّحیم

ثمّ ارجع البصر کرّتین ینقلب الیک البصر خاسئاً وّ هو حسیر

                                                                           "سوره مبارکه ملک / آیه ۴"

بی تای من !

وقتی هر کدوم آفریده هات تو رو یادم میاره ، مگه می شه بهت فکر نکنم ؟! ... مگه می شه عاشقت نباشم ؟!

از اون علفای ظریف و کوچیک خودروی توی باغچه گرفته ... تا جوجه ای که وقتی از تخم بیرون میاد ، پر و بال مادرش رو امن ترین جای دنیا می بینه و اونجا پناه می گیره ... تا نطفه ی بی شکل و شمایلی که تبدیل به موجودی زیبا می شه ، موجودی که تمام خصوصیات پدر و مادر رو در خودش داره ، و به محض تولد محل کسب روزیش رو می شناسه ... تا ستاره هایی که قرن ها ثابت و ساکت تو فضای لایتناهی ، رو سینه ی آسمون گلدوزی شدن و می درخشن ... تا ماه و زمین و میلیون ها سیاره که تو مدارای منظم ، مسیری رو که تو یادشون دادی طی می کنن ، بی ذره ای خطا ... تا رودخونه های عاشقی که می دونن از کدوم مسیر برن تا به آغوش دریا برسن و آروم بگیرن ... تا اون غازای مهاجری که می دونن اگه به شکل ۷ جلو نرن ، فشار جو مانع از رسیدنشون به مقصد می شه ... تا ... تا ... تا میلیون ها میلیون آیه و نشونه که همه رنگ و بوی تو رو دارن ....................... همه و همه منو به حیرت می کشونن و هر کدوم تسبیح گو ، گوشه ای از جمال و کمال تو رو بر من عرضه می کنن

مگه می تونم نبینم تو رو با این همه ؟! ... کور بشه چشمی که تو رو تو هر دم و بازدم نبینه ... بشکنه کمری که این همه رو ببینه و با خضوع و خشوع ، به رکوع و سجود تو خم نشه و پیشانی بندگی به خاک نماله ... هرگز نزنه قلبی که تو تنها مونسش هستی و واسه تو نمی زنه

وقتی از همه خسته می شم و تو لک می رم و از ته دل آه می کشم ، کیه که با یه نگاه گرد غم رو از دلم پاک می کنه ؟ ... تو

وقتی تو کوره راه ها ، سر دو راهی و چند راهی گیر می کنم و گیج و وامونده می شم ، کیه که دستمو می گیره و می گه : نترس ، دنبال من بیا  ... تو

وقتی که خیر و شر رو از هم تشخیص نمی دم و منتظرم یکی بهم بگه چیکار کنم ، کیه که سره رو از ناسره برام جدا می کنه ؟ ... تو

وقتی از زمین دلم کنده می شه و هوای پرواز می کنم ، کیه که روحم رو از نردبون ربّنا به معراج عاشقی می بره ؟ ... تو

وقتی دلم از خودخواهی آدما می گیره و منو تو خودم حبس می کنه ، کیه که سرمو رو دامنش می گیره و با هزار زبون ، با گوشه و کنایه و رمز و اشاره باهام حرف می زنه تا بدونم یکی همیشه باهامه ؟ ... تو

وقتی دلم لک زده برای یه درد دل حسابی و یه هق هق کودکانه ، اونی که یه مثنوی حرف براش دارم فقط تویی .................. فقط تو

فقط تویی که مثل هیشکی نیستی ... آن چه خوبان همه دارند ، تو تنها داری

تو همیشه ما رو دعوت می کنی به نگاه کردن و درست دیدن و نگاه تازه ... اما حیف که ما آدما خوب نگاه کردن رو بلد نیستیم ... چشمای ما هنوز به دیدن تو ، تو ذره ذره ی هستی عادت نکرده ... ما ذوق زده نمی شیم ... ما تعجب نمی کنیم ... ما فکر می کنیم معجزه رو فقط به عیسی و موسی و انبیات دادی ... ما روزی هزاران معجزه رو تو هر لحظه از زندگی مون نمی تونیم ببینیم ... حواسمون نیست که تو همه جا هستی ... همین جا ... تو همین باغچه ی کوچولو ... تو لبخند رویا ... تو صدای قلبم ... لای همین ابرا ... تو پچ پچ این قمریا ... توی همین ثانیه ها ... تو عطر و بوی همه ی گل ها ... تو پنجه های طلایی خورشید ... تو شرشر بارون ... تو موجای دریا ... رو لبای تشنه ی کویر ........ کجا هست که تو نیستی ؟!

بمیرم برای تو دلبر بی همتا ! ... چرا چشم های ما به دیدن همه چیز عادت کردن ، جز تو ؟!

مگه چیزی جز تو هم هست ؟؟؟

. . .

 ایّاک نعبد است زمستان دعای باغ  
در نو بهار گوید : ایّاک نستعین 

ایّاک نعبد آن که به دریوزه آمدم  
بگشا در طرب ، مگذارم دگر حزین
 
ایّاک نستعین که ز پریّ میوه‌ها  
اشکسته می‌شوم ، نگهم دار ای معین ! 

مولوی

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چهارم شهریور :

چهارم شهریور هر سال یادآور میلاد زیبای دوست و برادر مهربان و صمیمی ، آقای عباس حسینی ست . ایشان مدیر موفق وبلاگ با صفای کوهنوردی  هستند ... خورشید موفقیت و سربلندی همواره بر قله ی زندگی ایشان ، تابنده و پر فروغ

آقای عباس حسینی عزیز تولدتون مبارک

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چهارم شهریور :

چهارم شهریور هم چنین یادآور تولد قشنگ برادر گرانقدری ست که من درس های بسیاری از ایشان آموختم . آقای بورقانی بزرگوار ، مدیر محترم وبلاگ مهدوی گل نرگس فدای رنگ و بویت هستند . سلامتی ، شادکامی ، سربلندی و عزتشان را از خدای متعال خواستارم .

آقای بورقانی عزیز تولدتون مبارک

***

پ.ن : دوستای خوبم ، مخصوصا خواهرای گلم ، توصیه می کنم برنامه ی نیمه ی پنهان شبکه ۲ رو حتما ببینید ...

یا ودود

*٪السّلام عليک یا رقیّه بنت الحسین *٪

۰ ۰ ۰

گفتنی ها که یکی دو تا نیست

اگر بود ... همه را چون دانه های تسبیح به رشته می کشیدم

تسبیحی که هر مهره اش ، احساس غریبی در خود نهفته دارد

و تو ، با لمس هر مهره با دستان من

به یاد می آوری و می شنوی ، هر آنچه برایت گفته ام ... و نگفته ام ... و شاید هیچگاه نگویم

همانگونه که تو با صدای خوش اذان با من حرف می زنی

حیّ علی العشق !

و گاه فقط سکوت ... سکوت

برای من ، صدای اذان ، صدای توست

باز احساس غریبی دارم

باز گویی گوشه ای از زندگی پریده است

ترک ها را بند می زنند ... پریدگی ها را چطور ؟!

گوشه ای از زندگی پریده است

مثل هر ناگهان دیگری ،

که دمی هست و دمی دیگر نیست

مثل حبابی که لحظه ای ،

همه ی رنگ ها را نشانت می دهد

آسمان را و زمین را

و لحظه ای دیگر

تو را در حسرت بودنش می گذارد

مثل هیچ

مثل آه

مثل یک درنگ کوتاه

به من نگاه کن ... درست به چشم هایم

و در سکوتی به رنگ یک فنجان قهوه ی تلخ

صدای شکستن یک باره ی هر چه شیشه است را بشنو

ببین ... آفتاب پشت پلک هایم غروب می کند

همان آفتاب که در چشمان تو متولد شد

کاش امروز روز اوّل آدمی بود

روز آغاز آدمیّت

و نوازشی پنهان ، ما را گرم می کرد

و من می رفتم به دست بوسی حسّ و حال عشق

کاش امروز روز آخر دنیا بود

روز آخر بی خبری

روز آخر دور از تو بودن

ـ گر چه با منی و بی منی ـ ... ـ دوری و نزدیکی ـ

و سروشی آشنا ، ما را به خود می خواند :

به پا خیزید

گاه ترمیم و گاه تسکین است . . .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

"روز پزشک" بر تمامی پزشکان متعهد و دلسوز مبارک 

دوستان عزیزم دکتر ماریا ... دکتر رضا سهرابی ... دکتر سید میثم ... دکتر حسین میرزایی ... دکتر بابک تقی زاده ... و برادر عزیز و دلبندم دکتر بهروز روزتان مبارک

قلبتان مملو از عشق به خالق و مخلوق ، و دستانتان کوشا و پرتوان

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

باز هم تبریک : 

پیروزی قهرمانانه و غرورآفرین هادی ساعی تکواندو کار متعهد و غیور کشورمان ، در مسابقات المپیک پکن مبارک

حلاوت این پیروزی بزرگ ، گوارای وجود خودش و همه ی هموطنان عزیزم

:)