یا لطیف

باز بهار از پنجره سرک می کشد و لطافت نگاهش ما را یاد لبخند کسی می اندازد ... باز انگار ولوله به جان طبیعت افتاده و زمین و آسمان دست به یکی کرده اند تا جوانه ها را از دل خاک برویانند و تازگی و طراوت و قد کشیدن را یادشان بدهند ... باز شکوفه ها در خودنمایی و جلوه گری از هم پیشی می گیرند و بهار نه تنها در طبیعت ، که در دل و جانمان غوغا به پا می کند .

لا به لای این همه روزمرگی ، بهار اتفاق دلپذیری است . بهانهای که سردی زمستان را از یادمان ببرد ؛ و دلخوشمان کند که خورشید خواهد درخشید .

آری ... بهار برای خودش قیامتی ست .

دل های بارانی مان نثار قدوم آن بهار جاودانه ... به امید شکفتن و جوانه زدن در هوای ظهور نرگس آل طه

بهارانتان مبارک ... تمام لحظه هاتان متبرک باد !

مبارك شماييد ... ايام را مبارك باد از شما !

باز کن پنجره ها را که نسیم

روز میلاد اقاقی ها را

جشن میگیرد

و بهار

روی هر شاخه کنار هر برگ

شمع روشن کرده ست

همه ی چلچله ها برگشتند

و طراوت را فریاد زدند

کوچه یک پارچه آواز شده ست

و درخت گیلاس

هدیه ی جشن اقاقی ها را 

گل به دامن کرده ست

باز کن پنجره ها را ای دوست

هیچ یادت هست ؟

که زمین را عطشی وحشی سوخت

برگ ها پژمردند

تشنگی با جگر خاک چه کرد ...

هیچ یادت هست ؟

توی تاریکی شب های بلند

سیلی سرما با تاک چه کرد ...

هیچ یادت هست ؟

با سر و سینه ی گل های سپید

نیمه شب باد غضبناک چه کرد ...

هیچ یادت هست ؟

حالیا معجزه ی باران را باور کن ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• روز اول فروردین ، سالگرد میلاد زیبای دوستان عزیز حاج محسن محمدی و دکتر حسین میرزایی ، و سوم فروردین تولد دوست گرانقدر دکتر رضا سهرابی را به این عزیزان تبریک عرض می کنم و آرزو می کنم چهار فصل عمرشان سبز و بهاری باشد .

تولدتان مبارک

• ضمن تشکر از دوستان خوبم که زحمت می کشند و پیام تبریک تلفنی می فرستند ؛ از این که نمی توانم پاسخگوی محبت بی دریغشان باشم ، صمیمانه عذرخواهی می کنم . ظاهرا باز خطوط تلفن با مشکل مواجه شده و تلاش این حقیر راه به جایی نمی برد . به یادتان هستم و قدردان الطاف شما ...
• لحظه ی تحویل سال بعد از دعای فرج ، برای هم دعا کنیم .
• متاسفانه پدر بزرگوار برادر عزیزمان آقای حسین مداحی ، به دلیل عارضه ی قلبی در بیمارستان بستری شده اند . از یکایک دوستان تقاضا دارم به نیت شفای همه ی بیماران ، به ویژه این پدر عالیقدر ، سوره ی مبارکه ی حمد و آیه ی شریفه ی امّن یجیب را قرائت فرمایند .
• دعا کنیم هیچ دلی در این ایام و در این ساعات ، دردمند و محزون نباشه ... آمین یا ربّ العالمین

آن همـه ناز و تنعم که خزان می‌فرمود
عـاقبت در قدم باد بهــــــار آخـــر شـــد 

شکر ایزد که به اقبال کله گوشه ی گل
نخـوت باد دی و شــوکت خار آخر شـد

۰ ۰ ۰

خدایا !
دلم باز امشب گرفته
بیا تا کمی با تو صحبت کنم
بیا تا دل کوچکم را
خدایا فقط با تو قسمت کنم

خدایا !
بیا پشت آن پنجره
که وا می شود رو به سوی دلم
بیا ، پرده ها را کناری بزن
که نورت بتابد به روی دلم

خدایا !
کمک کن به من نردبانی بسازم
و با آن بیایم به شهر فرشته
همان شهر دوری که بر سردر آن
کسی اسم رمز شما را نوشته

خدایا !
کمک کن
که پروانه ی شعر من جان بگیرد
کمی هم به فکر دلم باش
مبادا بمیرد

خدایا !
دلم را
که هر شب نفس می کشد در هوایت
اگر چه شکسته
شبی می فرستم برایت


عرفان  نظرآهاری

                                                          .................................

پی نوشت :

• این پست را تقدیم می کنم به آشنای همیشه ...
• بده نشان ، که قیامت تو را بیابم من / به جستجوی تو هستم ، کسی چه می داند !
• نرم نرمک می رسد اینک بهار / خوش به حال روزگار (گوش کنید)

 بسم الله الرّحمن الرّحیم

ز احمــــــــد تا احـــــد ، یک میــــم فرق اســــت
جهــــــــانی اندر این یک میــــــم غرق اســـــت

یقینا میـــــم احمد ، میــــم مســــــتی ســـــت
که سرمســت از جمالش چشم هستی سـت

سالروز میلاد سراسر نور سرور کائنات ،  آيت جمال و جلال الهى ، پیامبر نور و رحمت ،  خاتم الانبیا ، محمد مصطفی (ص) و شکوفایی گل بوستانش ، طلوع خورشید هدایت ، صادق آل محمّد صلی‏الله‏ علیه ‏و‏ آله بر تمام دوستداران معرفت و حقیقت و عاشقان اهل بیت ، فرخنده و مبارک باد .

نور عتـــــــــــــرت آمد از آیینه ام
کیست در غار حرای سینه ام ؟

رگ رگم ، پیغام احمد می دهد
ســـینه ام بوی محمد می دهد

۰ ۰ ۰

دیدی که چگونه به حول و قوه ی الهی ستاره ای بدرخشید و ماه مجلس شد ؟

دیدی که چگونه بی مکتب و معلم ، فخر عالم و آدم و استاد اعظم عاشقی شد ؟

که آموزگارش الله بود و مکتبش عشق . . .

نگار من خوش آمدی

درخت ، آمده از پشــت در به دیدن من

که بشنود خبر جان به لب رسـیدن من

                              ولی درخت نداند که من چه جان سختم

                                                        "هزار ساله درختم"

که هر چه باد خزانی کند پریشانم

ز نو شکوفه دهم

ز نو جوانه کنم

                                                         و هر جوانه‌ی نو را ، پر از ترانه کنم . . .

* ژاله اصفهانی

یا من ذکره شرف

ظاهرا هشتم مارس را روز جهانی زنان نامیده اند . نمی دانم ! من همان ببستم جمادی الثانی را یه عنوان روز زن می شناسم ؛ که زیباترین و شریف ترین روز برای این مناسبت است .

پیام های تبریک زیبایی در روز هشتم مارس از دوستان و آشنایان خوبم دریافت کردم . همین جا از یکایک خوبان صمیمانه تشکر و قدردانی می کنم . دلم می خواست من نیز به نوبه ی خود پیامی و هدیه ای برای دوستان و عزیزان هم جنس خودم داشته باشم . هر چه فکر کردم ، وزین تر و گرانبهاتر از این کلام گهربار آقا امیرالمومنین علی (ع) هدیه ای نیافتم تا تقدیم حضور کنم :

رحم الله امرءً عرف من این و فی این و الی این

خدا رحمت کند کسی را که بداند از کجا و در کجا و به سوی کجاست

زنان ، جایگاه ارزشمندی در دایره ی هستی و مسیر کمال بشر دارا هستند . همواره در طول تاریخ ، دامن مادران پاکدامن و عفیف و آگاه ، مهد رشد و تعالی مردان بزرگ بوده است .

دعا کنیم زنان ما به جلالت و شأن و عظمت آفرینش خود واقف باشند و رسالت عظیم خویش را که همان ارائه ی جلال ربّانی در کسوت جمال مهرآمیز انسانی ست ؛ از یاد نبرند و در طول زندگی الگوی بی مثالی چون حضرت زهرا سلام الله علیها را محک و میزان اعمال خود قرار دهند . بانویی که به راستی خلیفه الله بود بر روی زمین و اسوه ی نجابت و عطوفت و انسانیت در حد اعلا . خاتون بزرگ عشق که تمام رفتار و گفتار و اعمال و قیام و قعودش محبت خداست و لاغیر ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 

پی نوشت :

من و هم صــحبتی اهل ریا ؟! دورم بـاد  
از گرانان جهــــان ، رطل گران ما را بس 

...

هر چه می بینم ، سـراغی از خیالت می دهـد

هر دو عالـم یک ســر زانوســـت ، محزون تو را*

*بیدل

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ . ن :

• خسته ام ............

آغاز امامت حضرت حجّت ابن الحسن العسكری(عج) بر همه ی منتظران مبارک باد

سلام بر تو ... ای وعده ی سر به مهر خداوندی ... ای تجلّی امید ... ای آیت رحمت پروردگار

سلام بر تو ... که حلقه ی اتصال آسمان و زمینی ...  و مایه ی نزول رحمت و خیر و برکت الهی بر همگان

سلام بر تو ... ای غایت آمال آرزومندان و ای نهایت اشتیاق شیفتگان

سلام بر تو ... ای زمزمه ی دل های عاشق ... ای گواه صبح صادق

سلام بر تو !

ای خورشید پنهان !

ای جان جان !

ای نور ... ای شور ... ای سراسر حضور !

ای عزیز بی قرینه ای که در هر صبح و شام ، در هر نماز و نیاز ، عاشقان و منتظرانش سلامش می گویند و برای تعجیل در آمدنش دعای فرج می خوانند .

خوش آمدی آقای من

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

الف . مجدداً درگذشت پدر و مادر جلیل القدر دوست عزیزمان آقای حمید امامی را تسلیت عرض می کنم و برای بازماندگان ، خصوصاً حمید آقای عزیز که روزهای سختی را پشت سر می گذارند ؛ صبر و شکیبایی بسیار آرزومندم .

ب . استدعا دارم برای شادی روح این پدر و مادر تازه سفر کرده دعا بفرمایید و در حد وسع و امکان ، آیاتی از کلام الله مجید را قرائت کرده و به این دو عزیز هدیه کنید .

ج . مادر بزرگوار یکی از دوستان بسیار خوبم در بیمارستان بستری هستند . از یکایک دوستان مومن و مومنه ام عاجزانه می خواهم برای شفای عاجل این عزیز ، پنج بار آیه شریفه "امّن يجيب المضطرّ اذا دعاه و يكشف السّوء" را قرائت فرمایند .

د . خدا همه ی رفتگان را بیامرزد و همه ی بیماران را شفا عنایت فرماید ........... آمین

یا منیر

یا اباصالح المهدی (عج) شهادت جانسوز پدر بزرگوارتان ، امام حسن عسگری (ع) بر شما و شیعیانتان تسلیت باد

دل دل می کنی تا کجا باز روح بی قرارت را به آرام و سکون برسانی . دلت یک موسیقی ناب می خواهد . سراغ آلبوم هایی که داری می روی . بی نشان تو را به خود می خواند ... هارمونی نوای گرم سراج و غزل زیبای حکیم صـــفای اصفهانی جانت را تازه می کند ... صــــــفا ، عارف شیدا و دل سوخته ای که کلامش آنچنان بر دل می نشیند ، که با خواندن و شنیدنش چون خود او واله و سرمست می شوی ...

تجلى‏گه خود كرد خدا ديده ما را
درين ديده در آييد و ببينيد خدا را

خدا در دل سودا زدگان است بجوييد
مجوييد زمين را و مپوييد سما را

گدايان در فقر و فناييم و گرفتيم
به پاداش ، سر و افسر سلطان بقا را

خيالات و هواهاى بد خود نپسنديم
بخنديم خيالات و ببنديم هوى را

جم عرش بساطيم و سليمانِ اولوالامر
هوا گر نشود بنده ، نشانيم هوا را

بلا را بپرستيم و به رحمت بگزينيم
اگر دوست پسنديد ، پسنديم بلا را

طبيبان خداييم و به هر درد دواييم
به جايى كه بود درد ، فرستيم دوا را

ببنديد در مرگ و ز مردن مگريزيد
كه ما باز نموديم در دار شفا را

گدايان سلوكيم و شهنشاه ملوكيم
شهنشاه كند سلطنت فقر ، گدا را

گذشت از سر سلطانى و شد بنده ی درويش
شد ار ديد فَرِ مملكت فقر و فنا را

بهل بار گل از دوش ، كه بر دل نبود بار
اسير زن و فرزند و عبيد من و ما را

حجاب رخ مقصود ، من و ما و شماييد
شماييد ، مبينيد من و ما و شما را

صفا را نتوان ديد كه در خانه ی فقرست
درين خانه بياييد و ببينيد صفا را

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

انّا لله و انّا الیه راجعون

با کمال تأثر و تأسف با خبر شدم دوست گرانقدرم آقای حمید امامی عزیز ، پدر و مادر شربفشان را در سانحه ی تصادف از دست داده اند و در غم فقدان این دو عزیز بزرگوار به سوگ نشسته اند . به ایشان صمیمانه تسلیت عرض می کنم و از درگاه خدای باقی ، برای رفتگان علوّ درجات و برای بازماندگان صبری عظیم آرزو می کنم .

آقای امامی شریک غمتان هستم .

در این چمــــن گل بی خار کس نچـید ، آری
چراغ مصــــطفوی با شـــرار بولهـبی ســـت

سبب نپرس که چرخ از چه سفله پرور شد
که کام بخشی او را بهانه بی سببی ست

. . .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• متأسفانه این روزها فرصت چندانی برای خواندن مطالب زیبای دوستان ندارم ... شرمنده ی همه ی عزیزان هستم و لطفشان را سپاسگزارم .
• سخت درگیر امورات آخر سال منزل هستم ... مانده تا به خانه تکانی برسد !
• دلم یک عکاسی درست و حسابی از طبیعت می خواهد ... هنوز همه جا زمستانی ست ؛ گر چه هوا چندان سرد نیست ... انگار تا خود بهار از راه نرسد و عطر و بویش را در کوچه ها نپراکند ؛ باورم نمی شود که همین دور و برها دارد قدم می زند .
• دلم روشن است که تاریکی نخواهد ماند ! .................. به امیدش

یا علیم بذات الصّدور

... سلوک ، شیرجه رفتن به اعماق دریای جان است . دریایی که مدتی مدید از آن غافل بوده ای . چنین سلوکی مستلزم شجاعت و بی باکی ست . رهیدن از فهم و وهم و عقل عاقبت اندیش و زنده شدن در عالم عشق است .

آزمـــــــــودم عقـل دوراندیش را / بعد از این دیوانه سازم خویش را

سلوک مستلزم خطر کردن است . این بهایی ست که باید برای تعالی بپردازیم و غیر از آن راهی نیست .

گر مرد رهـــــــی میان خون باید رفت / از پای فتاده سـرنگون باید رفت

تو پای به راه در نه و هیچ مپرس / خود ، راه بگویدت که چون باید رفت

عشق کور است ؛ و این زیبایی عشق است . اما عشق از دید عاقلان کور است . زیرا عشق منطقی نیست ؛ عقلانی نیست . عشق ، چشمان خود را دارد . اما چشمان عشق را که در دل بازند ؛ چشم سر نمی بیند . آنهایی که تجربه اش کرده اند ؛ می گویند تنها عشق است که می بیند . زیرا می تواند چیزی را ببیند که عقل و منطق از دیدن آن عاجزند . عقل سنگین است و تخته بند زمین . پای عقل چوبین و به شدت بی تمکین است . عشق بال و پری دارد به وسعت دل ؛ می تواند تا هر کجا که می خواهد ، اوج بگیرد .

عقل اگر می توانست از دریچه ی چشمان عاشق به عالم نظر کند ؛ دیوانه می شد . عاقلان عشق را کور خوانده اند ؛ چون نتوانسته اند از چشمان عاشقان به دنیا نگاه کنند . اما کوری عشق بر بینایی منطق ترجیح دارد .

چشمان مصلحت بین حلاج کور بودند ؛ اما چشمان دلش بینا . او را کشتند . هنگامی که او را شکنجه می دادند ؛ او زیباترین نغمه ها و سرودها را زمزمه می کرد . آنها او را کشتند ؛ اما نتوانستند نغمه ها و آوازهای این مرغ باغ ملکوت را از او بگیرند . سیم های حنجره اش را پاره کردند ؛ ولی فقط توانستند چکاوک روح او را که در حنجره اش آشیان داشت و می خواند ؛ رها کنند . آنها نغمه های لاهوتی او را نتوانستند بکشند . حلاج نغمه سرایی کرد و این چنین بر سیمای مرگ خویش لبخند زد . حتی آخرین نفس عاشقانه اش با کلمه ای از یک نغمه بیرون آمد . به همین دلیل او را قدیس موسیقایی تاریخ عرفان می شناسند .

حلاّج مست خدا بود . فقط عشق است که چنین معجزه ای را ممکن می سازد ...

یا رئوف

می گویند حسین بن منصور حلاج را مسیح وار کشتند . هنگامی که او را پای چوبه ی دار آوردند ؛ ورد زبانش اناالحق بود . گفتن همین جمله او را تا پای مرگ کشیده بود . در همین زمان یکی از تماشاییان فریاد زد :

تو هنوز الفبای سلوک و عرفان را نمی دانی ؛ چند لحظه ی دیگر زبانت را خواهند برید و بالای دار خواهی رفت . چرا باز این جمله ی کفرآمیز را تکرار می کنی و توبه نمی کنی ؟

حلاج لبخندی زد و گفت :

چه می گویی ؟ نه تنها زبان من ، بلکه قطره قطره ی خون من نیز اناالحق گو خواهند شد .

می گویند پیش از آن که او را برای اجرای حکم از زندان بیرون بیاورند ؛ هنگامی که نگهبان تازیانه ها را یکی پس از دیگری و با شدت بر او فرود می آورد ؛ او همچنان آرام و خندان بود . گزمه بر شدت ضربه ها افزود . باز هم توفیری نکرد . گزمه خشمناک و عصبی فریاد زد :

چرا فریاد نمی کنی لعنتی ؟ فریاد بزن تا از زدنت دست بردارم . تو با آرامش خود مرا شکنجه می کنی .

حلاج باز لبخندی مهربانانه زد و گفت :

خسته می شوی و خود به خود از زدن من دست خواهی کشید ؛ فرزندم . از این که با آرامش خود تو را شکنجه می کنم ، از خدا مغفرت می طلبم . آیا فریاد من از شکنجه ی تو خواهد کاست ؟ بگو چگونه فریاد بزنم ؟ بگو تا فریاد کنم .

گزمه به پای حلاج می افتد و بر شانه های او اشک می ریزد و می گوید : آیا تو مسیح ثانی هستی ؟

حلاج دستی به سر او می کشد ؛ اشک های او را پاک می کند و می گوید :

نه ؛ هنوز به مرتبه ی مسیح نرسیده ام . به همین دلیل به زنده کردن ارواح بسنده کرده ام .

گزمه می پرسد : چگونه ارواح را زنده می کنی ؟

او به آرامی می خندد و جواب می دهد :

با کلمه . کلمه امری قدسی ست . کلمه از آسمان است . کلمه باران است . زمین جان آدم ها ، همواره تشنه ی کلمات است ...

رحلت نبي رحمت ، محمد مصطفی (ص) ، شهادت امام حسن مجتبی (ع) و امام علی بن موسی الرضا (ع) بر همه ی پیروان و عاشقان صدیق اهل بیت تسلیت و تعزیت باد 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ای آشنا با دلم ... رضــــــــــــــــــــــــا

هر روز و هر ساعت کبوتر دلم ، بهانه ی نگاه تو را دارد و بی قرار به سوی تو پر مي کشد . به سوی تو و گندم های مهری که تو برايش مي پاشی ...

هنوز هم نام تو در دلم اعجاز می کند آقـا ...

من دخیل التماسم را به چشمت بسته ام

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ای همه تو و جز تو هیچ

گر انگشت سلیمانی نباشد / چه خاصیت دهد نقش نگینی ؟!

هوش از سرت می رباید دلبری هایش / وسوسه می شوی باز ! / خوش خیالی های کودکانه ات دامنت را رها نمی کند / دستت را دراز می کنی تا سرشاخه های نزدیک ، برای چیدنش / مشتت را جمع می کنی ؛ ولی ناباورانه از میان انگشتانت می گریزد و سر بر آسمان می گذارد / رندانه پا بلندی می کنی و خودت را بالا و بالاتر می کشانی و دستان خواهشت را به سوی آبی بی انتها دراز می کنی ؛ تا شاید به چنگش آوری / افسوس که تنها می توانی پاشنه ی پاهایت را از زمین جدا کنی / بین تو و آسمان فاصله بسیار است / تو هنوز خیلی کوچک و ناتوانی / دلت زمینی ست و هوای آسمان در سر داری .

خیال حوصـــــــــــله ی بحر می پزد ؛ هیهات / چه هاست در سر این قطره ی محال اندیش !

گوشه ای کز می کنی و سر بر زانوی اندوه می گذاری / لب برمی چینی و بغض می کنی و بر ناتوانی خویش دل می سوزانی / با خودت زیر لب می گویی :

هنوز خیلی کوچکی ؛ تووووو خیلی کوچکی / باید قد بکشی و بالا بروی / باید دل از خاک بکنی / آنقدر بالا بروی که بوسه بر آسمان بزنی / باید لایق شوی / باید مستانه قدم برداری / برای رسیدن به آسمان ، باید پری برای پریدن مهیا کنی / باید بازیچه های کودکی ات را کناری بگذاری و بگذری / باید شور شوی ؛ شعور شوی ؛ نور شوی / باید بزرگ شوی ؛ بزرگ و بزرگ تر ...

گرت هوای کوی لیلی ست ؛ مجنون باش ...

 ره آسمان درون است ؛ پر عشق را بجنبان / پر عشق چون قوی شد ، غم نردبان نماند

همه هســـــــت آرزويم ، كه ببينم از تو رويي
چـه زيان تو را كه من هم برسم به آرزويي ؟!

به كســــي جمـــال خود را ننموده اي و بينم
همه جـــــا ، به هر زبانــي بود از تو گفتگويي

غم و درد و رنج و محنت ، همه مستعد قتلم
تو ببر ســــــر از تن من ، ببر از ميــــانه گويي

به ره تـو بس كه نالم ، ز غم تو بس كه مويم
شــده ام ز ناله نالي ، شـده ام ز مويه مويي

همه خوشدل اين كه مطرب بزند به تار چنگي
من از آن خوشم كه چنگي بزنم به تار مويي

چه شـود كه راه يابد سوي آب تشنه كامي ؟
چه شــود كه كام جويد ، ز لب تو كامجويي ؟

شود اين كه از ترحّم دمي اي سحاب رحمت
من خشك لب هم آخر ز تو تر كنم گلـويـي ؟!

بشكست اگر دل من ، به فداي چشم مستت
سر خمّ مي ســــلامت ، شكند اگر ســـبویي

همـه موســـم تفرج ، به چمن روند و صــــحرا
تو قدم به چشــم من نِه ، بنشين كنار جويي

نه به باغ ره دهـندم ، كه گلـــــي به كام بويم
نه دماغ اين كه از گل شـــــــنوم به كام بويي

ز چه شيخ پاكدامن سـوي مسـجدم بخواند ؟!
رخ شيخ و سجده گاهي ، سر ما و خاك كویي

...

"فصیح الزمان شیرازی"