می دانی ؟

دل های ناشکیب و بی قرار دیدار دوست ، تاب حرف های عریض و طویل را ندارند ... نه برای گفتن ... نه برای شنیدن

همیشه سکوت ، در دل فریادی دارد ... باید بشنوی !

همیشه مداد سفید ، ناگفته هایی می نگارد ... حرف های رنگ رنگی ... باید بخوانی !

گاهی ... دریای دلم را ... افشره می کنم و در چند قطره به تو می نوشانم

شاید مرهمی باشد بر زخمی

شاید بازتاب تو باشد ، در آینه ی روحم

پیش از این هم گفته بودم ... می خواهی دلم را بفهمی ؟ مرا نخوان ... مرا بنوش ، تا بدانی چه می گویم !

گاهی ... اینجا هم ، مرا بنوش !

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• یک بار دیگه تولد این عزیران رو بهشون تبریک می گم : ستاره جانم ... سمیه نازنینم ... محمد عزیزم ... فاطمه جانم ... ساقی رضوان خوبم ................... تولدتون مبارک
• از قادر یکتا بخواهیم آرامش رو به دل های ما و ایران عزیزمون برگردونه ...
• چند روز نیستم ... به خدای بزرگ می سپارمتون

Allah

میلاد ســراسر نور آبروی خلقت ، فخر انس و ملک ، عصمت کبری ، کوثر طه ، عشــق علی اعلی ، یاس عالم بالا ، ریحانة النبی ، بانو فاطمه زهرا سلام الله علیها بر همه ی فاطمیون ، به خصوص سادات محترم فرخنده و مبارک باد .

به نام عشق ... با نوشخند مهر ... با گلواژه های مهربانی ... به استقبال روزی برای عزیزترین ، عاشق ترین و شریف ترین آفریده ی خدا " مادر " می رویم .

مادرم !

     دستان نجیبت را که لبریز عشقند

                                         می بوسم ...

روزت مبارک ، سرچشمه ی وجودم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• دختر گلم رویا وبلاگش رو به روز کرده ...

﴿ بسم الله الرحمن الرحيم ﴾

﴿ صبغة الله و من أحسن من الله صبغة و نحن له عابدون ﴾

رنگ خدايى (بپذيريد : رنگ ايمان و توحيد و اسلام) و چه رنگى از رنگ خدايى بهتر است ؟! و (بگوييد) ما تنها او را عبادت مى كنيم .

سوره مبارکه بقره ﴿138﴾  

به راستى چه تعبير زيبا و لطيفى است ! اگر مردم رنگ خدایى را بپذيرند ؛ يعنى رنگ وحدت ، عظمت ، پاكى و پرهيزكارى ، رنگ بى رنگى ، عدالت ، مساوات و برادرى و برابرى ، و رنگ توحيد و اخلاص ؛ مى توانند در پرتو آن به همه ی نزاع ها و كشمكش ها ( كه هر گاه بى رنگى اسير رنگ شود به وجود مى آيد ) خاتمه دهند و ريشه هاى شرك و نفاق و تفرقه را بر كنند .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آدینه نوشت :

• این بوی عبیر آشنایی از ساحت یار مهربان است ...   

  غایت خوبی که هست ، قبضه و شمشیر و دست  
 خلـــــق حســـد می‌برند ، چون تو مرا می‌کشـــی 

  موجــــب فریاد ما ، خصـــــــم نداند که چیســـــت  
 چاره ی مجروح عشــــــق ، نیست بجز خامشــی*

*سعدی

شب

    ماه را پشت ابر پنهان مي كند

                               از ترس شب پره !

غروب که می شد ، مادر بزرگ سنگای حیاط رو آبپاشی می کرد و جارو می زد و چند تا قالیچه پهن می کرد ... بعد هم سماور و ملزوماتش و یه دیوان حافظ که مال بابا بزرگ بود

هوا که تاریکتر می شد ... کم کمک صدای جیرجیرکا بلند می شد و فضای حیاط رو پر می کرد ... اولا آزارم می داد ... صدای جیغشون برام نامفهوم بود ... با خودم می گفتم :

خسته نمیشن اینقدر می خونن ؟

یه شب از مادر بزرگ پرسیدم :

مادر بزرگ ... جیرجیرکا واسه چی اینقدر آواز می خونن ؟

مادر بزرگ خندید و گفت : گلکم ... تو دنیای ما آدما ، یک عالمه راز هست ... اونها دارن رازهای سر به مهر عالم رو داد می زنن ... اگه به دقت به آوازشون گوش کنی ؛ یه روز شاید به یکی از اون اسرار پی ببری !

از اون شب به بعد ، صدای جیرجیرکا برای من ، یکی از قشنگ ترین صداهای دنیاست ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• من ،
  در پهن دشت سینه ی خود سکنی گزیده ام
  او ،
  در پس کوچه های تاریک و تنگ خیالش
                                               در جستجوی من !! ...
  

 یا رب آشفتگی زلف به دستارش ده  
چشم بیمار بگیر و دل بیمارش ده 

  تا به ما خسته دلان بهتر از این پردازد  
دلی از سنگ خدایا به پرستارش ده
 
چاک چون صبح کن از عشق گریبانش را  
سر چو خورشید به هر کوچه و بازارش ده 

 از تهیدستی حیرت زدگان بی‌خبرست  
دستش از کار ببر ، راه به گلزارش ده 
 
 سرمه‌ی خواب از آن چشم سیه مست بشو  
شمع بالین ز دل و دیده‌ی بیدارش ده 

تا مگر با خبر از صورت عالم گردد  
به کف آیینه‌ای از حیرت دیدارش ده 

نیست از سنگ دلم ، ورنه دعا می‌کردم  
کز نکویان ، به خود ای عشق سر و کارش ده 

صائب این آن غزل مرشد روم است که گفت  
ای خداوند یکی یار جفا کارش ده 

۰ ۰ ۰

پی نوشت :

• حالا بگیم دور از جون ... یا بگیم آمیــــــن ؟؟؟

• دخترم رویا ، بعد از ۴ ماه وبلاگش رو به روز کرده ... ببینید

 
یا نور

بزرگی را گفتند : کلامی بیاموز که در وقت شادی ، غم را

و در وقت غم ، شادی را به یاد آورد !

گفت :

ایـن نـیـز بــگـــذرد ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• فعلا به همین واگویه ها بسنده کنید ...

• دلم می خواست بچه بودم ...

• كشتي كاغذي از آب نيايد بيرون !

                      مترس از دورباش لن ترانی*

*صائب

        یکی از همین جمعه های آفتابی

                                           می تابی ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دردنامه :

• یاد امام نازنین به خیر ... همیشه ما را به "وحدت کلمه" می خواندند و دعوت به اتحاد می کردند ... اما امروز همه دست به دست هم دادند تا به اسم انتخابات و تبلیغ یک کاندیدا ، دیگری را تخریب کنند ... و اینگونه دانسته یا ندانسته ، آب به آسیاب دشمن می ریزند ... والله ! فقط بدخواهان ما ، از این جهل مرکّب و مکرّر سود می برند و بس ... والله ! این کارهای عجولانه ، این هتک حرمت ها ، این جو سازی ها ، این بازی های بچه گانه ، تنها دل دشمن را شاد می سازد و دیگر هیچ ...

• همین دیروز رهبر عزیزمان ، در جوار مرقد مطهر امام چه گفتند ؟ ... بد نیست سخنان ارزشمندشان را مرور کنیم .

• آیا بعد از هر شب تاری ، صبح روشنی نیست ؟! ... دست بردارید از نفاق و تفرقه افکنی ، از مجادله و هتاکی ، که دون انسانیت است ... بترسید از خدا ... بترسید از روزی که هر نفسی باید پاسخ گوی اعمال نیک و بد خود باشد ... بترسید از آشکار شدن خورشید حق و حقیقت ... و خدا و امام زمان (عج) را حاضر و ناظر بر اعمال و گفتارتان بگیرید .

• متاسفانه خیلی از افراد ، به آن درجه از رشد و بلوغ فکری نرسیده اند که بدانند برای محبوب شدن ، یا محبوب ساختن خود یا دیگری ، نیازی به سیاه کردن اذهان و ذهنیت سازی علیه دیگری نیست !!

• خداوندا پناه می برم به تو ، از صفات رذیله ای که در شأن انسان خلیفة الله نیست !!
  

بزرگ بود
و از اهالی امروز بود
و با تمامی افق های باز نسبت داشت
و لحن آب و زمین را چه خوب می فهمید

صداش
به شکل حزن پریشان واقعیت بود
و پلک هاش
مسیر نبض عناصر را
به ما نشان می داد

و دست هاش
هوای صاف سخاوت را
ورق می زد
و مهربانی را به سمت ما کوچاند

به شکل خلوت خود بود
و عاشقانه ترین انحنای وقت خودش را
برای آینه تفسیر کرد

او به شیوه ی باران ، پر از طراوت و تکرار بود
او به سبک درخت
میان عافیت نور منتشر می شد

همیشه کودکی باد را صدا می کرد
همیشه رشته ی صحبت را
به چفت آب گره می زد

برای ما یک شب
سجود سبز محبت را
چنان صریح ادا کرد
که ما به عاطفه ی سطح خاک دست کشیدیم

و مثل لهجه ی یک سطل آب تازه شدیم
و بارها دیدیم
که با چقدر سبد
برای چیدن یک خوشه ی بشارت رفت

ولی نشد
که رو به روی وضوح کبوتران بنشیند
و رفت تا لب هیچ
و پشت حوصله ی نورها دراز کشید

و هیچ فکر نکرد
که ما میان پریشانی تلفظ درها
برای خوردن یک سیب
چقدر تنها ماندیم ...

 

پی نوشت :

• می خواستم بنویسم او مقتدای عشق بود ... دیدم جفاست ... آری ... او خود عشق بود .

• این جور وقت ها بچه هام کنارم می شینن و با اشتیاق می خوان از انقلاب بشنون و روزهای پر شور و هیجان ۵۷ و روزهای بعدش ... از امامم ... از هر چیزی که اون دوران رو براشون به تصویر می کشه ...

• فکر نمی کنم هیچ نسلی ، مثل هم نسل ها و هم سن و سال های ما ، حلاوت وجود نورانی و پر خیر و برکت حضرت امام ، و عشق و شور عجیب و خدایی مردم به آقا رو درک کرده باشه .

• هیچ نسلی هم مثل ما از داغ فراقش نسوخت .

• چقدر دعا می کردیم ای خدا این وصل را هجران مکن / سرخوشان عشق را نالان مکن .......

• افسوس که ، شربتی از لب لعلش نچشیدیم و برفت / روی مه پیکر او سیر ندیدیم و برفت .......

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

امروز ۱۴ خرداد ، مصادف با میلاد زیبا و بهارانه ی گلی از بوستان محمدی ست ... تولد دکتر سید میثم عزیز ، مدیر محترم وبلاگ وزین مسیحای دل ... آرزو می کنم بهار عمرشان متصل شود به بهار جاودانه ی دولت مهدوی .............. آمین

آقا سید میثم تولدتون مبارک

گر گنــــــج طلب داری ، از مار مترس ای دل  

ور خرمن گل خواهـی ، از خار مترس ای دل

۰ ۰ ۰

خواندنی :

نثار آن کس که زندگی را تازه می کرد

یاد سوزان یار

امام خمینی از نگاه دیگران

اسما، الهی از نگاه عرفانی امام خمینی

یادم آمد ،

ستاره ها وقتی رسیدند می افتند ! ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

امروز دوازدهمین روز خرداد ماه ، سالگرد شکفتن گلی ست ، از بوستان نبی (ص) ... روز میلاد برادر گرانقدر ، آقا سید محسن ، مدیر محترم وبلاگ ارزشمند دریچه ای به سوی ملکوت  ... برای این عزیز ، عمری سرشار از بصیرت و معرفت ناب آرزو می کنم ................. تولدتون مبارک

هوالباقی 

دهم و یازدهم خرداد ماه امسال ، اولین سالگرد درگذشت جانسوز و ناباورانه ی دو عزیز است ... برادر دوست گرانقدرمان امیر آقا ، و دوست و خواهر عزیزتر از جانم مریم ، نویسنده ی وبلاگ من یک مادرم .... همین ! ، که به راستی وصله ی جانم بود ... عزیزی که با وجود فاصله ی مکانی بسیار و تفاوت سنی و مشغله ی فراوان ، همیشه نگرانم بود ... در حقم خواهری می کرد ... مادری می کرد ... رفیق و همدم بود ؛ با همه ی وجود ... ( وبلاگ ، در حال حاضر توسط دختر بزرگوار ایشان ، میشکا جان اداره می شود )

اگر چه مرگ حق است و قسمتی از زندگی ؛ اما همیشه فقدان عزیزان برای ما سخت بوده و هست ... سال پیش چنین روزهایی و روزهای بعد از آن ، خیلی سخت گذشت ... روزهایی که برایم توام با اشک و درد و فغان بود ... هنوز و همیشه داغ عزیزانمان ، دلمان را به آتش می کشد ... خدایا به همه ی آنان که می مانند و در سوگ عزیزی چون شمع ذره ذره می سوزند و آب می شوند ؛ صبری عظیم عطا فرما ................. آمین

غزل زیبای خواجه ی شیراز ، شاید به نوعی زبان حال من باشد در سوگ عزیز نادیده ام ... مریم

  شـــربتـی از لب لعلش نچشیدیم و برفت  
 روی مـه پیکــــــر او ســــیر ندیدیم و برفت 

  گویی از صــحبت ما نیک به تنگ آمده بود  
 بار بربســت و به گردش نرسـیدیم و برفت 

  بس که ما فاتحـه و حرز یمـــانی خواندیم  
 وز پی اش ســوره اخلاص دمیدیم و برفت
 
   عشـوه دادند که بر ما گذری خواهـی کرد  
  دیدی آخر که چنین عشوه خریدیم و برفت 

  شد چمان در چمن حسن و لطافت لیکن  
 در گلســـتان وصـــالش نچمیــدیم و برفت 

  همچو حافظ همه شب ناله و زاری کردیم  
  کای دریغـــــا به وداعش نرسیدیم و برفت 

۰ ۰ ۰

پی نوشت :

• دلم خیلی خیلی گرفته ...

• تو در خواب خوش نوشین و من در حسرت خوابی / دریغ از چشم بیدارم ، که خوابی هم نمی‌ارزد 

• از عزیزی که فال حافظ را به نرگسی هدیه کردند ، سپاسگزارم

• خودت را در سنگ نگاه کن . آینه هر روز و هر سال تو را به شکل دیگری نشان می دهد .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یک شنبه :

زیبای بی تای من !

کیست که این کلام زیبای قدسی را به گوش جان شنیده باشد و از شدت اشتیاق و دلدادگی مجنونت نشده باشد  ؟!

به عزتت قسم ، عاشقانه می پرستمت ........

یا قیّوم

امروز تصمیم گرفتم کمی به سر و وضع کتاب ها و دفترها و کاغذپاره هام برسم و تا حدودی مرتبشون کنم ... بین کتاب هام برخورد کردم به سروده ای به نام "اخبار" ، از یک پسرک ده ساله ی ایتالیایی ؛ مربوط به هفت سال پیش ... برام جالب بود ... دلم خواست برای شما هم بنویسمش :

اخبار

در افغانستان، دیگر پایی نمانده

در افریقا ، آفتاب جوجه ها را کباب کرده

در ویتنام ،چشم های تنگ باز نمی شوند

در ایران ، دست بچه ها پر از خدا و دعاست

در عراق ، چشم ها از هواپیمای جنگی ترسیده

در بوسنی ، یک عالمه قبر ساخته اند

در آسمان دنیا ، هوا کمتر شده است

امریکا ، بزرگ تر می شود

در فلسطین ، دیگر سنگی نمانده

ایتالیا ، پر از گاد فادرهای پیر است ؛

و داوینچی نمی داند ، که مونالیزا گریه می کند

و دنیا در شب ، آرام و آهسته به خواب رفته است ...

  من از بی حاصـــلی ، حاصـــــل گرفتــم  

 و زین خوش‌تر کسی را حاصـلی نیست 

۰ ۰ ۰

پی نوشت :

• دلم می خواد تا صبح بیست بار خطبه ی همام رو از اول تا به آخر بخونم ...

• بعضی نشونه ها ... بعضی مناظر ... بعضی حرفا ... بعضی شعرا ... بعضی ترانه ها ... بدجوری با دلم بازی می کنن ... مثل این یکی :
  
  
  

همه دنيا بخواد و تو بگي نه / نخواد و تو بگي آره ، تمومه

همين كه اول و آخر تو هستي / به محتاج تو محتاجي حرومه

   پرواز آســـــمـانی او را ملـــــک نداشت 
  ماهی که در اطاعت خورشــــید شک نداشت

  سنگش زدند و دست ز افشای شب نشست
 آن نور ناب ، واهمه ای از محک نداشت

 مهتاب زیر ســـــیلی شــب بود و آفتاب
حتی دو دســــــت باز برای کمـــــــک نداشت

۰ ۰ ۰

امروز اصلا حوصله ی سر کار رفتن نداشتم ... اما تو کشاندی ام ... عشق تو بی تابم کرده بود ... باید می رفتم ... این بغض در تنهایی خفه می شد ... باید خودم را به زیارت عاشورای امروز هم می رساندم ...

خواندی ام ... آمدم

سراسیمه خودم را به گوشه ی دنج همیشگی ام می رسانم و دل می سپارم به دلدادگی ها ... تنها نیامده ام ... هیچ وقت تنها نیامده ام ... می بینی ؟ مثل همیشه همراه دارم ... بی این که دعوتشان کنم با من همراه می شوند ؛ مثل همیشه ... امروز آشفتگی عاشقانت دیدنی ست ... امروز نه فقط سادات ، که همه مویه کنان مادر مادر می کنند ... امروز همه فرزند تواند ... فرزندانی که یتیمانه می گریند و بر سر و سینه می زنند .

سینه ام سنگینی می کند ... می بارم ... می بارم ... می بارم ... بالاخره جایی باید این داغ صدها ساله ، کمی التیام پیدا می کرد ... دلم گریه های بی امان می خواست ... دلم هق هق آزاد و رها می خواست ... دلم تو را می خواست ؛ در نگاه های عاجزانه که دامنت را می گیرند و التماس می کنند نرو مادر ! ... دلم سینه زدن می خواست ... می خواستم در یاد تو رها شوم ؛ بی پروا ... می خواستم در پناه چادرم ، نرم نرم بر سینه بزنم و ضجه های کودکانه ام را گم کنم بین صداهای حزن آلود سینه زنان تکیه ات ... می خواستم بجویمت ؛ ببویمت ؛ من هم گوشه ی چادرت را بگیرم و مثل حسین کوچکت ، گونه های خیسم را کف پاهایت بمالم و التماس کنم : مادر بمان ........... بمان مادر ؛ ما را به که می سپاری ؟؟؟

مادرم !
ببین ... ببین اشک ها امانم نمی دهند ... دلم مثل کبوتری در سینه بال بال می زند ... من هم کودکی بیش نیستم ؛ یتیمم نکن ... بمان ... زود است ... نرو ... ببین چه بی چاره ، سر بر زانوی غم گذاشته ام و چشم بر بسترت دوخته ام ... ببین برایت امّن یجیب می خوانم ؛ تا شاید ........

مادرم ! ... کمی نگاهم کن

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

از همه ی عزیزانی که بیش از خودم ، و پیش از خودم چهارم خرداد رو به یاد داشتند ؛ یک دنیا ممنونم ... از همه ی خوبانی که با کامنت عمومی و خصوصی ، اس ام اس ، تماس تلفنی و ایمیل و پست اختصاصی در وبلاگ ، این حقیر رو مثل همیشه مدیون مهربانی و صفا و صمیمیت خودشون کردند ، بی نهایت سپاسگزارم ... از دوستانی که حضورا شرمنده ام کردند ، متشکرم ... امیدوارم بتونم محبت های صادقانه و بی دریغ شما رو پاسخگو باشم .

۰ ۰ ۰

خواندنی :

مروري بر زندگي پر بركت حضرت زهرا (سلام الله علیها)

اینجا فدک ، قرن 15 هجری

بسم الله الرّحمن الرّحیم

تبارک الّذی ان شاء جعل لک خیرا من ذلک جنّات تجری من تحتها الانهار و یجعل لک قصورا

                                                                                                   سوره مبارکه فرقان / آیه ۱۰

زوال ناپذیر و پر برکت است خدایی که اگر بخواهد برای تو بهتر از اینها قرار می دهد . باغ هایی که نهرها از پای درختانش جاری ست و ( اگر بخواهد ) برای تو کاخ هایی مجلل قرار می دهد .

سلام ...

وضو گرفتم و کلام الله مجید رو بوسیدم و باز کردم ... از خداوند ارحم الرّاحمین ، آیه ای به رسم هدیه برای شروع سال جدید عمرم خواستم ... و  آیه ی زیبای بالا ، همون هدیه ی الهی ست که دریافت کردم .

هر روز و هر ساعت انسان های زیادی متولد می شن و هر روز و هر ساعت خیلی ها بار سفر می بندن و می رن ... نمی دونم تا چه حد به آفرینش انسان و فلسفه ی خلقتش فکر کردم و فکر کردیم ... چیزی که مسلمه ، اینه که بی هدف پا به دنیا نمی گذاریم و هر کسی با رسالتی و ماموریتی متولد می شه ... امید که لحظه های برگشت ناپذیر عمر رو بیهوده و باری به هر جهت نگذرونیم ...

فردا چهارم خرداد ؛ روزی ست مثل بقیه ی روزها ... و مثل روزهای دیگه ، خیلی ها در این روز پا به عرصه ی وجود گذاشتن و می ذارن ... از جمله این حقیر ... و البته اونهایی که مقدره در چنین روزی متولد بشن ... به همین دلیل برای من کمی پر رنگ تر از روزهای دیگه ست .

چرا بعضی ها فکر می کنن خانم ها از گفتن سنشون ابا دارن ؟؟؟ ( قابل توجه پسرم ) ... حالا من این توهم اشتباه رو می شکنم و می گم که به لطف خدای متعال ۴۵ سال ( دقت بفرمایید چهل و پنج سال ) از عمرم می گذره ... البته توی پروفایل هم نوشته بودم ... خدا رو شکر در هر مرحله از عمرم ، به زندگی به چشم موهبتی بسیار زیبا و فرصتی مغتنم برای رشد نگاه کردم و می کنم ...

عزیزانم !
عمر مثل برق و باد می گذره ... قدرش رو بدونید و لحظات زیبای زندگی رو سعی کنید دریابید ... دل ها رو به نور خدا صیقلی کنید و به عشق خالق ، به مخلوق مهر بورزید ... دل ، شریف ترین و لطیف ترین آفریده ی خدا و جایگاه خداست ... دل هاتون رو به دست خودش بسپرید که یدالله فوق ایدیهم
هم قادر است و هم مهربان ترین ................................. همین

دلم می خواست تو این پستِ کاملا صمیمی و خودمونی ، از دغدغه هام و چیزهایی که تو سال های مختلف زندگیم ، بیشترین اهمیت رو برام داشتن بنویسم ... ولی این مطلب رو هم موکول می کنم به زمانی بهتر

دوستتون دارم ... به دعاهاتون محتاجم ... همیشه دعاگوتون هستم .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• اول خرداد ، میلاد گلی از بوستان گل های محمدی بود ... حاج آقا سید محمدرضا واحدی عزیز ، مدیر محترم سایت لبگزه ... امیدوارم وجود ارزشمندشون سالیان سال گرمی بخش خانواده و محفل دوستان باشه

• پنجم خرداد ، روز قشنگ میلادی فرخنده ست ... تولد دوست و خواهر عزیزم خرابات نشین ... گلم تولدت مبارک

• ششم خرداد ، روز زیبای تولد یه فرشته ی معصوم و شیرینه ... تولد گل محمدی من فاطمه سادات علوی ، که یک ساله می شه ... عزیز دلم الهی صد و بیست ساله بشی

• هفتم خرداد ، یادآور تولدی بهاری ست ... میلاد خواهر خوب و بزرگوارم عقیق ... مهربانم تولدت مبارک

• باز هم روزهای قشنگ خردادی داریم ... بعد از شهادت بانوی دو عالم ، حضرت فاطمه سلام الله علیها اعلام می کنم .

 
یا مجید

به سنگ گفتند :
                    
                   تو هنوز آدم نشدی ؟

گفت :

                  هنوز اون قدر سنگ نشدم !!!

۰ ۰ ۰

• 
  حکایت تلخ سرشت سنگی بعضی آدم هاست ؛ که اون قدر سرد و سخت و بی روحند که حتی جوشش مدام چشمه های زلال مهر خداوند ، دلشون رو نرم نمی کنه و هیچ جوری " آدم " نمی شن !

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• چه کسی پاسخگوی مشکلات عدیده ی سیستم بلاگفاست ؟! ... دیروز هیچ وبلاگی باز نمی شد ؛ یا به سختی قابل دسترسی بود . بعد از چند ساعت ظاهرا این مشکل برطرف شد ؛ ولی تقریبا از ساعت ۵ بعد از ظهر دیروز تا این لحظه ، قسمت نظرات به هیچ وجه باز نمی شه ... مدیر محترم بلاگفا هم که هیچ وقت در دسترس نیستند و باید تو آسمون ها دنبالشون بگردیم ... چون روی زمین نمی شه پیداشون کرد !

• امروز دوم خرداد روز عزیزی ست ... روز میلاد برادر بزرگوار ، جناب آقای حسین مولوی ، مدیر محترم سایت ارزشمند شمیم کوثر ......... برای ایشان بهترین آرزوها را دارم .
  
  
  

آقای مولوی عزیز تولدتون مبارک