ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*/ پنجم آذر ماه :

مسیح عزیز تولدت مبارک  

گم شدن ساده است

دوری هم

در راهم ... دریاب ! که بی ستاره گمم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*/ امروز ، باغ گل را می خواندم ... رنگ خزان گرفته بود

یا شافی

از هر کرانه تیر دعا کرده ام روان

باشد کز آن میانه یکی کارگر شود

سلام همراهان صمیمی و عزیزم

فردا روز آغازین ماه مبارک ذی الحجه است . تاثیر دعا و استغاثه به درگاه خداوند ، خصوصا در روزهای خاص بر کسی پوشیده نیست . شاید دعای دلی شکسته و مقرب از این میان به ثمر بنشیند ... لذا از همه ی عزیزان تمنا دارم مثل همیشه دست و دل آسمانی تان را به سمت معبود یکتا بلند کنید و برای رفع گرفتاری ملتمسین دعا و شفای عاجل همه ی بیماران ، به ویژه دانیال عزیز ، این آقای کوچک دعا بفرمایید . به همین منظور ، به حول و قوه ی الهی فردا تا قبل از غروب آفتاب ، کلام الله مجید را به نیت شفای این عزیز شش ماهه به یاری هم ختم می کنیم .

از دوستان عزیزی که تمایل دارند در این دوره ختم قرآن شرکت کنند ، خواهش می کنم اعلام کنند تا اسم شریفشان به لیست اضافه شود .

بسم الله ...

 ۱. خودم / جزء یک

۲. سحر سادات / جزء دو ، و حزب سوم و چهارم از جزء چهار

۳. ریحانة السادات / جزء سه

۴. مرد دلتنگ / حزب اول و دوم از جزء چهار

۵. عماد / جزء پنج

۶. فاطمه / جزء شش

۷. دل آرام / جزء هفت

۸. غلام آقا جون / جزء هشت

۹. مژده / جزء نه

۱۰. هویزه / جزء ده

۱۱. عزادار علمدار حسین / جزء یازده

۱۲. علی ثاقب نژاد / جزء دوازده

۱۳. نرگس / حزب اول ... زینب سادات / حزب دوم ... فاران / حزب سوم ... هم سفر / حزب چهارم از جزء سیزده

۱۴. رها / جزء چهارده

۱۵. قاصدک / جزء پانزده

۱۶. سحر / جزء شانزده

۱۷. مرثیه ای برای یک رویا / جزء هفده

۱۸. رویا / جزء هجده

۱۹. گلخند / جزء نوزده

۲۰. شیوا / جزء بیست

۲۱. زیتون / جزء بیست و یک

۲۲. زینب / جزء بیست و دو

۲۳. مریم / جزء بیست و سه

۲۴. فاطمه / جزء بیست و چهار

۲۵. جاودانه ها / جزء بیست و پنج

۲۶. رها / جزء بيست و شش

۲۷. ندای عدالت / جزء بیست و هفت

۲۸. مهدیه پوریادگار / جزء بیست و هشت

۲۹. هستی (گل های زندگی من) / جزء بیست و نه

۳۰. مسافر منتظر و حسن قاسم زاده / جزء سی

الله

منو تو آغوشت بگیر خدا ، می خوام بخوابم

آخه تو تنها کسی بودی ، که دادی جوابم

منو تو آغوشت بگیر ، می خوام برات بخونم

روی زمین چقدر بده ، می خوام پیشت بمونم

کی گفته باید بشکنم تا دستمو بگیری ؟!

خسته شدم از عمری غربت و غم و اسیری

کی گفته باید گریه ی شبامو در بیاری ؟!

تا لحظه ای وقت شریفتو واسم بذاری

توی آغوش تو آرامش محضه

منو با خودت ببر ، حتی یه لحظه

بغلم کن ، منو وردار ببرم دور

ببرم از این زمین سرد و ناجور

وقتی باید واسه ی رها شدن ، یه بی فروغ بود

واسه آرامش نسبی ، کلی حرفای دروغ بود

توی دنیا هر چیزی قیمتی داره ، حتی وجدان

اینا رو هیچ جا ندیدم ، نه تو انجیل ، نه تو قرآن

وقتی دنیا همه حرف پوچ و مفته

صدای هق هقتو پس کی شنفته ؟

تو که می گی پیشمی تا لحظه ی مرگ

این که می گن می شکنی، رنجم می دی ، بگو کی گفته ؟

توی آغوش تو دیگه تنها نیستم

هر نفس اسیر دست غم ها نیستم

دیگه عاشقانه تر از عاشقانه ام

واسه موندن دیگه با بهار بهانه ام

توی آغوش تو از درد خبری نیست

از دروغ و حرفای سرد اثری نیست

نمی بینی کسی از هراس نونش

جلو حرف ناصواب ، بنده زبونش

توی آغوش تو آرامش محضه

منو با خودت ببر ، حتی یه لحظه

بغلم کن ، منو بردار ببرم دور

ببرم از این زمین سرد و ناجور ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*/ امروز این شعر با صدای رضا صادقی ، زبان حالم بود ...

*/ ظاهرا مدتی ست ویروس مخربی روی قالب های نایت اسکین نشسته ، که به محض باز کردن هر یک از وبلاگ های استفاده کننده از قالب های نامبرده ، ویندوز سیستم دچار مشکل شده و با اولین ری ست دستگاه ، ویندوز دیگر بالا نمی آید و حتی ممکن است ـ همان طور که برای خودم پیش آمد ـ منجر به سوختن هارد شود . لذا از دوستان عزیزی که از این سری قالب ها استفاده می کنند ، خواهشمندیم لااقل تا رفع این مشکل توسط مدیر محترم نایت اسکین ، نسبت به تعویض قالب وبلاگ خود اقدام کنند ... از طرف خودم و سایر دوستان از این عزیزان ممنون و سپاسگزارم .

*/ چتر برای چه ؟ ... خیال که خیس نمی شود !

*/ برای آقای کوچک دعا کنید .

مطرب نگاه دار ، همين ره كه می زنی

۰ ۰ ۰

*/ جعبه ی مداد رنگی به روز شد

*/ اگر تمایل داشته باشید در انتخاب محبوب ترین وبلاگ سال 88 شرکت کنید ، می توانید به همین لینک ، یا لوگوی جشنواره که قبل از لوگوی گزارش سایت قرار داده ام ، مراجعه کنید و به پنج وبلاگ دلخواهتان یا وبلاگ محبوبتان با پنج امتیاز رای دهید .

*/ بگو اي يار ، بگو ...

یا خالق

از باغ وحش ، از سیرک ، از قفس ، از تُنگ تَنگ ماهی ، از هر آن چه نظام طبیعت را زیر سوال می برد ، بیزارم ...

فریاد اندوه را در چشمانش ببینید !

اندوهی که هدیه ی انسان به اوست ...

من از انسان خودخواه منفعت اندیش بدکردار بیزارم ...

"تو خود حدیث مفصل بخوان از این مجمل"

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

*/ من درد دارم / درد من درد نان نیست / درد جان نیست / درد بودن نیست / درد انسان بودن است !

هوالمجید

نگاهش اگر چه لرزان و بی رمق و خیس ، ولی مملو از عشق بود . بی آن که پلک بزند نگاهم می کرد . دستانش می لرزید و صورتش هم ...

کنار تختش که نشستم ، از آن همه غرور شکسته که لا به لای نگاهش خودنمایی می کرد ؛ دلم لرزید و به درد آمد .

گفتم و گفت ...

زیر لب ، آهسته ـ گویی با خودش حرف می زد ـ تکرار می کرد : "چقدر شکل دخترمی"

خدا می داند از آن همه غربت و تنهایی ، چه درد سنگینی بر دلم نشست . طاقت نیاوردم ؛ بغضم را فرو خوردم و بوسه ای به رسم ادب و احترام بر پیشانی و دستان فرتوتش نشاندم و خداحافظی کردم .

ای کاش ...

_______________________

پي نوشت :

خطاب به دوست عزيزي كه به حقير معترض شد : "از تو بعيد بود فلاني را بزرگوار خطاب كني !"

*/ دوست من ! آدمي را آدميّت بايدش ... كرامت و ارزش انسان ها را نمي توان با گرايشات عقيدتي و سياسي آنها محك زد .

*/ اين روزها چه راحت به خودمان اجازه مي دهيم هر كسي را _ بي آن كه درست بشناسيم _ زير سوال ببريم و محاكمه كنيم .

*/ چه پيوندها كه براي همين تنگ نظري ها و ناداني هاي ما گسسته شد ... چه دوستي ها كه در پي افكار پوچ و بي مغز ، به دشمني مبدل شد !

*/ راستي ما خليفة اللهيم ؟! ... شرممان باد 

گر مسلماني از اين است كه حافظ دارد

واي اگر از پس امروز بود فردايي

هوالعزیز

هزاران تاج سلطانی

                 دو صد تخت سلیمانی

                                     فلک بستاند از دستت به آسانی

۰ ۰ ۰

پی نوشت :

*/ این قدر به دنیا نچسبیم !!

*/ آگاه باشیم برای به دست آوردن هر چیزی ، چه بهایی پرداخت می کنیم ...

یا ودود

چهارشنبه / یکم ماه مهر / یک هزار و سیصد و هشتاد و هشت خورشیدی :

• باز آمد بوی ماه مدرسه / بوی بازی های راه مدرسه

• سال تحصیلی جدید رو به همه ی فرزندان دانش آموز و دانشجوی خودم تبریک و تهنیت می گم و براشون آرزوی موفقیت و سربلندی دارم .

• دلم برای بچگیام ... دلم برای مهرهای قشنگم ... دلم برای کیف و کفش و لباس مدرسه ... دلم برای جنب و جوش کودکانه ... دلم برای بوی خوش کتابام ... دلم برای خیلی چیزا تنگ شده !

۰ ۰ ۰

پی نوشت :

*/ امروز می خوام تا جایی که امکان داشته باشه بهتون سر بزنم . شاید فرصت نکنم فعلا مطالب خوب و مفید و قشنگتون رو بخونم . فقط می خوام به رسم ادب بازدیدتون بیام و هر دوست رو به تک بیتی زیبا دعوت کنم .

*/ شاد باشید

این بار ، روی این صفحه ی سفید ، تو بنویس !

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پي نوشت :

جلسه آینده هم اندیشی وبلاگ نویسان اراکی در روز چهارشنبه ۱ مهر با موضوع نقد وبلاگ سالهای بلند من بی تو به آدرس http://sanfuni.blogfa.com راس ساعت ۵ ، توسط موسسه زیست محیطی کیمیای سبز در کانون کار آفرینی استان مرکزی برگزار می شود .

آدرس : اراک ـ میدان دارایی ـ خیابان ۲۲ بهمن ـ جنب بنیاد شهید ـ کانون کار آفرینی استان مرکزی / طبقه چهارم

(موسسه زيست محيطي كيمياي سبز)

غافل از آن که ، خداوند با کودکی ست که چکمه‌هایش سوراخ است ...

کز عهـــــــــده بیرون آمدن ، نتوانم این انعـــــــــــام را* 

۰ ۰ ۰

*سعدی

جعبه ی مداد رنگی به روز شد .

یا فاتح

خوشا به حال گیاهان ، كه عاشق نورند

و دست منبسط نور ،

                       روي شانه ي آنهاست ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

برای این که دردی درمان بشه ؛ لازمه از عمق به سطح بیاد تا کم کم از جسم خارج بشه !

رمضان عزیز ، همین کار رو با دل های رنجور و دردمند ما می کنه

رمضان ، طبیب خوبی ست بر دردهای حاد و مزمن دل ما !

بهش اعتماد کن ... خودت و دلت رو بسپار به دست های شفیق و شفا دهنده اش

۰ ۰ ۰

دل نوشت :

به گیسوی تو خوردم دوش سوگند / که من از پای تو سر بر نگیرم  ...

ایّاک نعبد و ایّاک نستعین ...

اگر آن كس كه بايد باشي ،

                                    نيستي

پس چه فرقي مي كند كه

                                    كيستي ؟!

___________________

پي نوشت :

باید که جمله جان شوی ، تا لایق جانان شوی

...

مشكل از مخابرات و خطوط ارتباطي نيست ... اين روزها از هر بركه اي خاموش ترم !!

___________________

امروز ۲۸ مرداد ، یادآور میلاد زیبای دوست عزیز و بزرگواری ست که وجودش و حضورش را برای خودم و دیگر دوستان غنیمتی عظیم می دانم ... برای این عزیز عمری پر برکت و قرین صحت و سلامت و سربلندی آرزو می کنم . سایه ی پر مهرشان بر سر خانواده و دوستان مستدام

آقا سینا تولدتون مبارک

کافی ست کمی به خوی کودکی برگردیم ...

جعبه ی مداد رنگی به روز شد .

عطا افشاری برای همیشه خوابید ... روحش شاد

.

.

.

یا ودود

داشتم بعضی اشعار مرحوم ابوالقاسم حالت را می خواندم ؛ که به این بحر طویل فکاهی و زیبا برخورد کردم ... بد ندیدم شما هم بخوانید ... به امید لبخندی بعد از یک روز کاری پر تلاش :

"آسانسور"

آن شنیدم که یکی مرد دهاتی هوس دیدن تهران سرش افتاد و پس از مدت بسیار مدیدی و تقلای شدیدی به کف آورد زر و سیمی و رو کرد به تهران ، خوش و خندان و غزلخوان ، ز سر شوق و شعف گرم تماشای عمارات شد و کرد به هر کوی گذرها و به هر سوی نظرها و به تحسین و تعجب نگران گشته به هر کوچه و بازار و خیابان و دکانی .......... در خیابان به بنایی که بسی مرتفع و عالی و زیبا و نکو بود و مجلل ، نظر افکند و شد از دیدن آن خرم و خرسند و بزد یک دو سه لبخند و جلو آمد و مشغول تماشا شد و یک مرتبه افتاد دو چشمش به آسانسور ، ولی البته نبود آدم دل ساده که آن چیست ؟ برای چه شده ساخته یا بهر چه کاری ست ؟ فقط کرد به سویش نظر و چشم بدان دوخت زمانی .......... ناگهان دید زنی پیر جلو آمد و آورد بر آن دگمه ی پهلوی آسانسور ، به سر انگشت فشاری و به یک باره چراغی بدرخشید و دری وا شد و پیدا شد از آن پشت اتاقی و زن پیر و زبون داخل آن گشت و درش نیز فروبست . دهاتی که همان طور به آن صحنه ی جالب نگران بود ، ز نو دید دگر باره همان در به همان جای ز هم وا شد و این مرتبه یک خانم زیبا و پری چهره برون آمد از آن . مردک بیچاره به یک باره دچار تعجب شد و حیرت ، چو به رخسار زن تازه جوان خیره شد و دید که در چهره اش از پیری و زشتی ابداً نیست نشانی .......... پیش خود گفت : که ما در توی ده این همه افسانه ی جادوگری و سحر شنیدیم ، ولی هیچ ندیدیم به چشم خودمان همچه فسونکاری و جادو که در این شهر نمایند و بدین سان به سهولت سر یک ربع زنی پیر مبدل به زن تازه جوانی شود . افسوس کزین پیش نبودم من درویش از این کار خبر دار که آرم زن فرتوت و سیه چرده ی خود نیز به همراه در اینجا که شود باز جوان آن زن بیچاره و من هم سر پیری برم از دیدن او لذت و با او به ده خویش چو برگردم و زین واقعه یابند خبر اهل ده ما . همه ده را بگذارند که در شهر بیارند زن خویش ، چو دانند به شهر است اتاقی که درونش چو رود پیر زنی زشت ، برون آید از آن خانم زیبای جوانی .*

................................................

* بحر طویل ، یکی از قالب‌های نسبتا متأخر شعر فارسی ست ؛ که سرایش جدی آن حدودا از دوره‌ی صفویه شروع شد . این بحر از نظر فنی ، از تکرار نامحدود و دلخواه یک رکن عروضی سالم مثلا "فاعلاتن" ساخته می‌شود و همچنین لزومی برای طول مصراع‌ها در آن وجود ندارد . یک مصراع می‌تواند تا جایی که سراینده احساس می‌کند باید کشیده شود ، کشیده شود !! ... و سپس قافیه‌ای آورده شود و به مصراع بعد برویم . البته بحر طویل به جز قافیه‌ی پایانی می‌تواند در میانه‌ی مصراع هم قافیه داشته باشد .

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

متعالی باش به روز شد .

دخترم رویا هم وبلاگش رو به روز کرده .

یا قیّوم

هنگام سپیده دم ، خروس سحری
دانی که چرا همی کند نوحه گری ؟

یعنی که نمودند در آیینه ی صبح
  کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری !

۰ ۰ ۰

مدتیه که به لطف یکی از همسایه های یه کوچه اون طرف تر ، هر صبح با صدای قشنگ خروس از خواب بیدار می شم ... اونقدر دلچسبه که برای چند دقیقه اصلا دوست ندارم چشمام رو باز کنم ... همون طور با چشمای بسته ، خنکای هوای صبح رو با پوست و ریه هام تنفس می کنم و دل می سپرم به نوای این رسول بیداری ... و پیوسته یاد رباعی بالا از شیخ ابوسعید ابوالخیر می افتم و با خودم زمزمه اش می کنم .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• می دانم از ذکر بسیار دیشب است ؛ که امروز تمام بیابان را بهار می بینم ... (هیوا مسیح)

• روز خبرنگار را به همه ی دوستان عزیز و تلاشگر خبرنگار ، تبریک عرض می کنم و برایشان موفقیت روزافزون آرزومندم .

یا لطیف

پسرم !
نه گوشه‏گیری صوفیانه دلیل پیوستن به حق است ؛ و نه ورود به جامعه و تشکیل حکومت ، شاهد گسستن از حق . میزان در اعمال ، انگیزه‏های آنهاست و چه بسا عابد و زاهدی که گرفتار دام ابلیس است و آن دام گستر ، با آنچه مناسب اوست چون خودبینی و خودخواهی و غرور و عجب و بزرگ‏بینی و تحقیر خلق اللّه و شرک خفی و امثال آنها ، او را از حق دور کرده و به شرک می‏کشاند ؛ و چه بسا متصدّی امور حکومت که با انگیزه ی الهی به معدن قرب حق نائل می‏شود ...

پس میزان عرفان و حرمان ، انگیزه است . هر قدر انگیزه‏ها به نور فطرت نزدیک‏تر باشند و از حُجُب ، حتی حُجُب نور وارسته‏تر ؛ به مبدأ نور وابسته‏ترند . تا آنجا که سخن از وابستگی نیز کفر است .

پسرم !
از زیر بار مسئولیت انسانی که خدمت به حق ، در صورت خدمت به خلق است شانه خالی مکن ؛ که تاخت و تاز شیطان در این میدان ، کم تر از میدان تاخت و تاز در بین مسئولین و دست اندرکاران نیست ؛ و دست و پا برای به دست آوردن مقام ، هر چه باشد ؛ چه مقام معنوی و چه مادی مزن ؛ به عذر آن که می‏خواهم به معارف الهی نزدیک شوم ؛ یا خدمت به عباد اللّه نمایم ... که توجه به آن از شیطان است ؛  چه رسد به کوشش برای به دست آوردن آن .

پسرم !
کوشش کن کلمه ی توحید را که بزرگ‏ترین کلمه و والاترین جمله است ، از عقلت به قلب برسانی ؛ که حظّ عقل همان اعتقاد جازم برهانی است ؛ و این حاصل برهان اگر با مجاهدت و تلقین به قلب نرسد ، فایده و اثرش ناچیز است . چه بسا بعضی از همین اصحاب برهانِ عقلی و استدلالِ فلسفی بیشتر از دیگران در دام ابلیس و نفس خبیث می‏باشند . ( پای استدلالیون چوبین بود ) و آنگاه این قدم برهانی و عقلی ، تبدیل به قدم روحانی و ایمانی می‏شود که از افق عقل به مقام قلب برسد و قلب باور کند آنچه را استدلال اثبات عقلی کرده است .

پسرم ! 
مجاهده کن که دل را به خدا بسپاری و مؤثری جز او ندانی !

پسرم !
چه خوب است به خود تلقین کنی ؛ و به باور خود بیاوری یک واقعیت را ، که مدح مداحان و ثنای ثناجویان چه بسا که انسان را به هلاکت برساند و از تهذیب دور و دورتر سازد ! تأثیر سوء ثنای جمیل در نفس آلوده ی ما ، مایه ی بدبختی ها و دور افتادگی ها از پیشگاه مقدس حق - جلّ و علا - برای ما ضعفاء النفوس خواهد بود . آنان که با ثناهای خود ما را از جوار حق دور می‏کنند ؛ دوستانی هستند که با دوستی خود با ما دشمنی می‏کنند ؛ و آنان که می پندارند با عیب گویی و فحاشی و شایعه سازی با ما دشمنی می‏کنند ؛ دشمنانی هستند که با عمل خود ما را ـ اگر لایق باشیم ـ اصلاح می‏کنند ؛ و در صورت دشمنی ، با ما دوستی می‏نمایند . من و تو اگر این حقیقت را باور کنیم و حیله‏های شیطانی و نفسانی بگذارند واقعیات را آن طور که هستند ببینیم ؛ آنگاه از مدح مدّاحان و ثنای ثناجویان ، آن طور پریشان می‏شویم که امروز از عیب جویی دشمنان و شایعه سازی بدخواهان ؛ و از عیب جویی ها آن گونه استقبال می‏کنیم که امروز از مداحی ها و یاوه گویی های ثناخوانان ... اگر از آنچه ذکر شد به قلبت برسد ؛ از ناملایمات و دروغ پردازی ها ناراحت نمی‏شوی و آرامش قلب پیدا می‏کنی که ناراحتی ها اکثراً از خودخواهی ست .

خداوند همه ی ما را از آن نجات مرحمت فرماید !

(فرازهایی از نامه ی امام خمینی رحمةالله علیه ، به فرزندشان مرحوم حاج احمد آقا / کتاب نقطه عطف)

 
هو الرّحمن

در پی انتشار پست های اخیر این حقیر ، تحت عنوان "درد" ؛ دوست و برادر عزیزمان رهگذر هستی کامنت جامع و قابل تأملی برای پست قبل مرقوم فرمودند که دوست دارم همه ی عزیزان بخوانند و به پیشنهاد ایشان فکر کنند .

با حذف جزئی قسمت های کمی ، عینا کامنت جناب رهگذر را برای شما کپی می کنم :

*فرزندان خود را از ترس گرسنگی و فقر نکشید ما، شما و آنان را روزی می دهیم*

اگر خدا عرب جاهل آن روز را زیانکار ، گمراه ، و مرتکب خطای بزرگ معرفی میکند (قد خسر -- قد ضلوا و ما كانوا مهتدين -- کان خطاً کبیراً) برای عصر ما چه حکمی دارد ؟

آیا کودکانی که تا معنی دست داشتن را درک کرده‌اند ؛ آموزش دست دراز کردن .... زنده‌اند ؟ مگر مرگ یک کودک چیست ؟ فقط همین که نفس نکشد ؟ نه ، نه ، کودکی که بجای آغوش گرم و محبت سبز پدر و مادر سیلی سرمای زمستان و گرمای تابستان را می‌خورد و بدتر از آن تیر نگاه‌های ترحم عابران بر التماسهای معصومانه‌اش می‌نشیند ؛ زنده نمی‌ماند . بخدا نگاه‌های ترحم انگیز رهگذران بر التماسهای کودکان معصوم ... در خیابانها ، از بیلهای خاکی که عرب جاهل بر سر فرزنش در قبر می‌ریخت سنگین‌تر است . کشنده‌تر است . زجرش طولانی‌تر است . آیا این کودکان نمی‌میرند ؟ آیا اگر امروز از یک روانشناس بپرسیم دخترکی که زیر پای عجله‌ی مسافران مترو (این نماد پیشرفت و توسعه) بارها له میشود ولی باز التماس میکند که تو رو خدا یه فال از من بخر ؛ زنده است ؟ آینده دارد ؟ بر سر روانش چه می آید ؟ ؛ روانشناس چه خواهد گفت ؟ کودکی که بدون محبت والدین ، در خیابان و مترو و پل عابر زیر نگاههای سنگین ترحم قد میکشد ؛ آیا زنده است ؟ زنده بگور شده ای است که حتی بدتر ، فراموش هم شده است . آری تاسف عظیم در این است که فراموش هم شده‌اند . اصلا یکی از مضرات عادت هم همین است که فراموشی را بدنبال دارد . آری ما در شهرها به این قضیه عادت کردیم . تلخ است باورش اما باور کنیم . باور کنیم که خیابانهای شهرها وسیع‌تر شده‌اند اما وسعتشان را درد عظیم کودکان رها شده از آغوش محبت پر کرده است .

و آیا خدا از آنها سئوال نخواهد کرد که " بایّ ذنب؟ " (بکدامین گناه ؟)

بیاییم بعثت را در یک تبریک خلاصه نکنیم . بیاییم بعثت را فقط برای شادیمان در تقویم ثبت نکنیم . بیاییم به مسئولیت مسلمان و شیعه بودن خودمان بیشتر فکر کنیم . آیا از حال همسایه‌ی دیوار به دیوار خودمان خبر داریم ؟ بماند به مابقی . بیاییم با خودمان که قاضی روز فردایمان است صادق‌ باشیم . اگر جواب نداریم بدنبال چاره باشیم . که فقط احساس همدردی کافی نیست و مگر مسئولیت ما فقط همین است ؟..... و مگر شیعه ی علی بودن با این احساس ها تمام میشود ..... احساسی که بکار نیاید من فکر میکنم ارزشی در بودنش و احساس کردنش نیست ...

بخدا همه ی ما به همین اندازه‌ی احساسمان مسئولیم . باید اندیشید و فکری کرد . من نمیگویم چه کنیم میگویم بیایید بیاندیشیم که چه میتوانیم بکنیم . اندیشه بزرگترین سرمایه ماست پس بیاییم از آن استفاده کنیم .

من یه پیشنهاد دارم . با توجه به اینکه خرد جمع و مشورت امری مثبت است ، من پیشنهاد میکنم (فقط پیشنهاد) که برای شروع ، شما تو وبلاگتون یه نظر خواهی بذارید که برای این کودکان تک تک ما چه میتوانیم بکنیم ؟ با توجه به همراهان آگاه و بزرگواری که شما دارید ؛ مطمئنا نظرات کارا و موثر و ارزشمندی بدست می آید . بعد از بین اون نظرها به یک جمع بندی برسیم و بعدش اگر کاری از دستمون می اومد ؛ چه جمعی ، چه فردی ، انجام میدیم . و دین مبین اسلام هم ملاکش عمل است . و اگر که کاری از ما بر نیامد ، آن موقع حداقل برای درون خودمان دلیل داریم . بهر حال من فکر میکنم همه ی ما میتونیم در جایگاه خودمون کاری بکنیم اگر یاد بگیریم .

چند کودک کنار ساحل ، مشغول ساختن قصر شنی بودند ... حیفم آمد عکس نگیرم ... نگاه عمیق دخترک به من و نمای قصر نیمه کاره ی شنی جالب نیست ؟

کاش زندگی همیشه به کامت باشد دخترکم ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

جعبه ی مداد رنگی به روز شد .

خواندنی :

مغز کوچک من

یا حبیب

عزیزکم !

شانه هایت را ورزیده کن ...

اگر چه ، گرداندن چرخ زندگی ، سنگین تر از توان دست های کوچک توست ...

اما ... حتم دارم ؛ آینده از آنِ توست ... آسمان از آنِ توست ...

دستان بزرگوارت را می بوسم ؛ فرزندم ...

شهادت جد بزرگوارم ، باب الحوائج ، آقا امام موسی کاظم علیه السلام تسلیت باد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

متعالی باش به روز شد .

...

 ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• جعبه ی مداد رنگی به روز شد .

• وفات شیر زن کربلا ، عالم بی معلم ، اسوه ی تقوی و صبر ، زینت دامان علی ، عمه ی سادات ، خانم زینب کبری سلام الله علیها بر همه ی عزیزان تسلیت باد

شب

    ماه را پشت ابر پنهان مي كند

                               از ترس شب پره !

 
یا نور

بزرگی را گفتند : کلامی بیاموز که در وقت شادی ، غم را

و در وقت غم ، شادی را به یاد آورد !

گفت :

ایـن نـیـز بــگـــذرد ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• فعلا به همین واگویه ها بسنده کنید ...

• دلم می خواست بچه بودم ...

• كشتي كاغذي از آب نيايد بيرون !

یادم آمد ،

ستاره ها وقتی رسیدند می افتند ! ...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

امروز دوازدهمین روز خرداد ماه ، سالگرد شکفتن گلی ست ، از بوستان نبی (ص) ... روز میلاد برادر گرانقدر ، آقا سید محسن ، مدیر محترم وبلاگ ارزشمند دریچه ای به سوی ملکوت  ... برای این عزیز ، عمری سرشار از بصیرت و معرفت ناب آرزو می کنم ................. تولدتون مبارک

یا قیّوم

امروز تصمیم گرفتم کمی به سر و وضع کتاب ها و دفترها و کاغذپاره هام برسم و تا حدودی مرتبشون کنم ... بین کتاب هام برخورد کردم به سروده ای به نام "اخبار" ، از یک پسرک ده ساله ی ایتالیایی ؛ مربوط به هفت سال پیش ... برام جالب بود ... دلم خواست برای شما هم بنویسمش :

اخبار

در افغانستان، دیگر پایی نمانده

در افریقا ، آفتاب جوجه ها را کباب کرده

در ویتنام ،چشم های تنگ باز نمی شوند

در ایران ، دست بچه ها پر از خدا و دعاست

در عراق ، چشم ها از هواپیمای جنگی ترسیده

در بوسنی ، یک عالمه قبر ساخته اند

در آسمان دنیا ، هوا کمتر شده است

امریکا ، بزرگ تر می شود

در فلسطین ، دیگر سنگی نمانده

ایتالیا ، پر از گاد فادرهای پیر است ؛

و داوینچی نمی داند ، که مونالیزا گریه می کند

و دنیا در شب ، آرام و آهسته به خواب رفته است ...

  من از بی حاصـــلی ، حاصـــــل گرفتــم  

 و زین خوش‌تر کسی را حاصـلی نیست 

۰ ۰ ۰

پی نوشت :

• دلم می خواد تا صبح بیست بار خطبه ی همام رو از اول تا به آخر بخونم ...

• بعضی نشونه ها ... بعضی مناظر ... بعضی حرفا ... بعضی شعرا ... بعضی ترانه ها ... بدجوری با دلم بازی می کنن ... مثل این یکی :
  
  
  

همه دنيا بخواد و تو بگي نه / نخواد و تو بگي آره ، تمومه

همين كه اول و آخر تو هستي / به محتاج تو محتاجي حرومه

 
یا مجید

به سنگ گفتند :
                    
                   تو هنوز آدم نشدی ؟

گفت :

                  هنوز اون قدر سنگ نشدم !!!

۰ ۰ ۰

• 
  حکایت تلخ سرشت سنگی بعضی آدم هاست ؛ که اون قدر سرد و سخت و بی روحند که حتی جوشش مدام چشمه های زلال مهر خداوند ، دلشون رو نرم نمی کنه و هیچ جوری " آدم " نمی شن !

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• چه کسی پاسخگوی مشکلات عدیده ی سیستم بلاگفاست ؟! ... دیروز هیچ وبلاگی باز نمی شد ؛ یا به سختی قابل دسترسی بود . بعد از چند ساعت ظاهرا این مشکل برطرف شد ؛ ولی تقریبا از ساعت ۵ بعد از ظهر دیروز تا این لحظه ، قسمت نظرات به هیچ وجه باز نمی شه ... مدیر محترم بلاگفا هم که هیچ وقت در دسترس نیستند و باید تو آسمون ها دنبالشون بگردیم ... چون روی زمین نمی شه پیداشون کرد !

• امروز دوم خرداد روز عزیزی ست ... روز میلاد برادر بزرگوار ، جناب آقای حسین مولوی ، مدیر محترم سایت ارزشمند شمیم کوثر ......... برای ایشان بهترین آرزوها را دارم .
  
  
  

آقای مولوی عزیز تولدتون مبارک

یا وجيهـــة عنـــــداللّه اشـــــفعي لنا عنـــــداللّه   

یا سمیع

دادنـد دو گوش و یک زبانــت ز آغـــــاز
یعنی که دو بشنو و  یکی بیش مگوی

همیشه سعی کردم از اطاله ی کلام دوری کنم ؛ چه در گفتار و چه در نوشتار ... البته در هر دو مورد ، گاهی بر حسب شرایط و گاهی هم بی اختیار ، خلاف این عمل کردم .

عقیده دارم خیلی وقت ها ، سکوت یا کلام کوتاه ، از عریض و طویل دادِ سخن دادن به مراتب کاری تر است ... چرا که زیاده گویی ، معمولا جز خستگی و ملال ثمری ندارد .

در ارتباطات مستقیم نیز ، گاهی یک ایما یا اشاره ی کوتاه کافی ست تا منظوری عظیم رسانده شود ... امروز که در هوای خنک اردیبهشتی ، در حیاط منزل ، با دلم و فیه ما فیه خلوت کرده بودم ؛ دیدم جناب مولوی در این خصوص چه زیبا گفته :

بهترین سخن ها آن است که مفید باشد ؛ نه که بسیار . قل هوالله احد اگر چه اندک است به صورت ؛ اما بر بقره اگر چه مطوّل است ؛ رجحان دارد ـ از روی افادت ـ . نوح هزار سال دعوت کرد ؛ چهل کس به او گرویدند . مصطفی (ص) را خود زمان دعوت پیداست که چه قدر بود ؛ چندین اقالیم به وی ایمان آوردند و چندین اولیا و اوتاد از او پیدا شدند .
پس اعتبار بسیاری را و اندکی را نیست ؛ غرض افادت است ... سخن اندک و مفید همچنان است که چراغی افروخته ، چراغی ناافروخته را بوسه داد و رفت . آن در حقّ او بس است و او به مقصود رسید .

لا اله الاّ الله

كسى از طريق تحقير ، به سلمان گفت :  تو كيستى ؟ و چيستى ؟ ارزشى ندارى . سلمان در پاسخ گفت :

امّا اوّلِي و اوّلكَ فنُطفَة قَذِرَة و امّا آخِرِي و آخِرُكَ فَجِيفَةٌ مُنْتِنَةٌ فَاذا كانَ يَوْمُ الْقِيامَةِ و نُصِبَتِ الْمَوازِينُ فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِينُهُ فَهُوَ الْكَرِيمُ وَ مَنْ خَفّتْ مَوازِينُهُ فَهُوَ اللّئِيمُ

"اما آغاز وجود من و تو نطفه ی آلوده اى بوده ؛ و پايان من و تو مردارى گنديده بيش نيست . هنگامى كه روز قيامت فرا رسد و ترازوهاى سنجش اعمال نصب گردد ؛ هر كس ترازوى عملش سنگين باشد ، شريف و بزرگوار است ؛ و هر كس ترازوى عملش سبك باشد ،  پست و لئيم است ." *

*نور الثقلين / جلد ۵ / صفحه ۶۶۰ / حديث ۱۴

........................................

پی نوشت :

نمایشگاه بین المللی کتاب تهران

ده توصيه اساسي به بازديدكنندگان از نمايشگاه

آمد به زبان حال در گوشــــم گفت :
درياب ، که عمر رفته را نتوان يافت . . .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

خواندنی :

تبعیت از هدایت الهی ، اولین قدم کسب آرامش

هر چه می بینم ، سـراغی از خیالت می دهـد

هر دو عالـم یک ســر زانوســـت ، محزون تو را*

*بیدل

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پ . ن :

• خسته ام ............

                            بیمار شود عاشق ، اما بنمی میرد

                            ماه ار چه که لاغر شد ، استاره نخواهد شد*  . . .

*مولوی

گر زان ‌که ندانستی ، برخیز و طلب می‌کن
ور زان ‌که بدانستی ، این راز مکـــــــن پیدا

. . .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

خیلی وقتا دلم می خواست بهش بگم وقتی می ری پابوس آقا علی بن موسی الرضا ، به نیابت از من هم زیارت کن ؛ ولی روم نمی شد ... خیلی وقتا هم کمرویی رو می ذاشتم کنار و ازش می خواستم ...

خیلی وقتا بی این که ازش خواسته باشم ؛ برام می نوشت که از طرف من زیارت کرده ؛ نماز خونده ؛ دعا کرده ... و من حقیقتاً احساس شور و شعف و سبکی می کردم .

یک روز به مدد یاهو مسنجر باهاش صحبت کردم ... صفا و صمیمیت در کلامش موج می زد و راحت می شد فهمید اگر چه خیلی جوانه ؛ ولی روحی بزرگ داره ... کمی که خودش رو معرفی کرد ؛ متوجه شدم از بعضی جهات به هم شبیهیم . ولی نکته ی شیرین و قابل توجه برای من این بود که این عزیز درست همزمان ، با دختر من در یک سال و یک ماه و یک روز متولد شده بود ... خیلی جالبه ... نه ؟!!

حس می کنم فرزند دیگری دارم ؛ که کمی دورتر از من زندگی می کنه ... برایش بهترین ها رو آرزو می کنم .  

          در صومعه ی زاهد و در خلوت صـــــــوفی

          جز گوشه ی ابروی تو محراب دعا نیست

          ...

                     بگذار عشق خاصیت تو باشد . . .

گفتم که در این بازی ، ما را سببی سازی ؟
گفتا که من این بازی ، بیرون ســـبب دارم !

...

بنما تو لعل روشــــنت ، بر کـوری هر ظلمتی  
تا بر سر سنگین دلان از عرش بارد سنگ‌ها

...

                                                                                                 ۰ ۰ ۰

کجاســـــت شـــیردلی کز بلا نپرهـیزد ؟

...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

امروز جلسه ی طولانی و خسته کننده ای داشتم . عصر بعد از انجام امور منزل ، تصمیم گرفتم گشت و گذاری در نت و دنیای عکس داشته باشم ؛ شاید خستگیم رفع بشه ... ولی اولین عکسی که دیدم ، عکس زیر بود :

با دیدنش حسّ عجیبی پیدا کردم ... دیگه ادامه ندادم . تصمیم گرفتم برم و دقایقی تو حیاط بشینم و مثل خیلی وقتای دیگه ، زل بزنم به آسمون ... امّا به محض قدم گذاشتن به حیاط ، منظره ای دیدم که دلم رو آتیش زد ... خشکم زد ... نشستم و زل زدم به باقیمونده ی گنجشک کوچولو ... صبح توی لونه ش دیده بودمش ... حالا هم آسمون ، هم لونه ش ، اونو کم داشت ...

هیچ وقت فیلم راز بقا رو دوست نداشتم ؛ اگر چه قانون طبیعت همینه

گاهی فکر می کنم هنوز خیلی مونده تا بزرگ بشم !! ... مثل آدم بزرگا منطقی فکر کنم و احساساتی نباشم !!

:(

ولی گنجشک ها جدّی جدّی می میرند ...

.....................................................

....................................................................................................

..............

نشان لیاقت عشق به روز شد

متعالی باش به روز شد

بسم الله النّور

فی کلّ قضاءالله خیرة للمؤمن

در هر کدام از قضاهای خداوند برای مؤمن خیری ست .

...............................

پی نوشت :

دل نیست کبوتر که چو برخاست ، نشیند / از گوشه ی بامی که پریدیم ، پریدیم

                   اگر تب داریم ...

........................

پی نوشت :

• الهی و ربّی من لی غیرک
• دوری به تن ، لیک از دلم اندر دل تو روزنی ست
• بکن معامله ای ، وین دل شکسته بخر / که با شکستگی ارزد به صد هزار درست
• ای خدای دشت نیلوفر / کو کلید نقره ی درهای بیداری ؟!

یا حلیم

...

روباه گفت :

برو یک بار دیگر گل ها را ببین تا بفهمی که گل تو ، تو عالم تک است ... برگشتنا با هم وداع می کنیم و من به عنوان هدیه رازی را به تو می گویم .

شازده کوچولو بار دیگر به تماشای گل ها رفت و به آنها گفت :

شما سر سوزنی به گل من نمی مانید و هنوز هیچی نیستید . نه کسی شما را اهلی کرده ؛ نه شما کسی را . درست همان جوری هستید که روباه من بود ... روباهی مثل صد هزار روباه دیگر . او را دوست خودم کردم و حالا تو همه عالم تک است .

گل ها حسابی از رو رفتند .

شازده کوچولو دوباره درآمد که :

خوشگلید ، اما تو خالی هستید . برایتان نمی شود مُرد . گفت و گو ندارد که گل مرا هم فلان رهگذر ، گلی می بیند مثل شما . اما او به تنهایی از همه ی شما سر است ؛ چون فقط اوست که آبش داده ام . چون فقط اوست که با تجیر برایش حفاظ درست کرده ام . چون فقط اوست که حشراتش را کشته ام (جز دو سه تایی که می بایست پروانه بشوند) . چون فقط اوست که پای گله گزاری ها یا خودنمایی ها و حتی گاهی هم بُغ کردن و هیچی نگفتن هاش نشسته ام . چون که او گل من است .

و برگشت پیش روباه و گفت : خدانگهدار !

روباه گفت : خدانگهدار ! ... و اما رازی که گفتم خیلی ساده است :

ــ جز با چشم دل هیچی را چنان که باید نمی شود دید . نهاد و گوهر را چشم سر نمی بیند .

شازده کوچولو برای آن که یادش بماند تکرار کرد : نهاد و گوهر را چشم سر نمی بیند .

ــ ارزش گل تو به قدر عمری ست که به پاش صرف کرده ای .

شازده کوچولو برای آن که یادش بماند تکرار کرد : ... به قدر عمری ست که به پاش صرف کرده ام .

روباه گفت : آدم ها این حقیقت را فراموش کرده اند ؛ اما تو نباید فراموشش کنی . تو تا زنده ای نسبت به آنی که اهلی کرده ای مسئولی . تو مسئول گلتی ...

شازده کوچولو برای آن که یادش بماند تکرار کرد :

من مسئول گلمم ...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

امروز دلم را چون دیروز نذر بال کبوترهایت کردم

و زندگی ام را وقف چشم هایت

آیا نگاهم می کنی ؟

...

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 زاویه ی نگاه من  (ببینید)

............................

جمعه شب ( ۲۴ آبان ماه ) :

گفتم که بوی زلفت گمراه عالمم کرد

گفتا اگر بدانی ، هم اوت رهبــــــر آید

۰۰۰

شنبه شب ( ۲۵ ... ) :

به صد امّید دل شبنم ما آب شده ست

آه اگر مهـــــر جهانتــــــــــاب نیاید بیرون

۰۰۰ 

هوالحق

خیلی چیزها می خواستم بنویسم ؛ ولی بماند برای بعد ... فعلا برای این پست و در این لحظه ، مناظره ی مست و هوشیار بانو پروین اعتصامی را از هر مطلبی دوست تر می دارم :

محتسب مستی به ره دید و گریبانش گرفت
مست گفت : ای دوست این پیراهن است ؛ افسار نیست !

گفت : مستی ! ... زان سبب افتان و خیزان می روی
گفت : جرم راه رفتن نیست ؛ ره هموار نیست

گفت : می باید تو را تا خانه ی قاضی برم
گفت : رو ... صبح آی ؛ قاضی نیمه شب بیدار نیست

گفت : نزدیک است والی را سرای ؛ آنجا شویم
گفت : والی از کجا در خانه ی خمّار نیست ؟!

گفت : تا داروغه را گوییم ؛ در مسجد بخواب
گفت : مسجد خوابگاه مردم بدکار نیست

گفت : دیناری بده پنهان و خود را وا رهان
گفت : کار شرع ، کار دِرهم و دینار نیست

گفت : از بهر غرامت جامه ات بیرون کنم
گفت : پوسیده ست ؛ جز نقشی ز پود و تار نیست

گفت : آگه نیستی ، کز سر درافتادت کلاه
گفت : در سر عقل باید ؛ بی کلاهی عار نیست

گفت : می بسیار خوردی ؛ زان چنین بی خود شدی
گفت : ای بیهوده گو ! حرف کم و بسیار نیست

گفت : باید حد زند هشیار مردم ، مست را
گفت : هشیاری بیار ؛ اینجا کسی هشیار نیست

ـــــــــــــــــــــــــــــــــ

پی نوشت :

• شهادت آقا امام جعفر صادق (ع) ، بنیانگذار مذهب تشیّع تسلیت باد
• یکی از مطالبی که دوست داشتم مطرح کنم ، اشاره ای به سریال های پخش شده از تلویزیون در ماه مبارک رمضان بود ... شاید وقتی دیگر حس بیشتری برای این کار داشته باشم
• می گویند پاییز بهار عاشق هاست ... من تا یادم می آید زیاد دوستش نداشتم ؛ با تمام زیبایی اش . مطمئنا ایراد از پاییز نیست ؛ لابد من عاشق نیستم !
• هفته ای که گذشت هر روز در یک مجلس ختم شرکت کردم ... اگر غمگین و کمی ساکت باشم ؛ حق دارم ... نه ؟
• امروز شاهکار کردم ... تمام قوایم را جمع کردم و برای تعدادی از دوستان عزیزم کامنت گذاشتم
• می خواهم همین جا از طراح قالب نرگسی ، آقای علی رحیمی تشکر کنم ؛ بابت قالبی که سفارش دادم و برایم ساختند ... خیلی اذیتشان کردم برای ریزه کاری ها
• دلم برای پدرم بی نهایت تنگ شده بود ... امروز توفیق زیارتشان را پیدا کردم
• . . .

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دکتر طاهره صفارزاده ، شاعره ، نویسنده ، محقق و مترجم قرآن صبح چهارم آبان پس از طی یک دوره بیماری در سن 72 سالگی درگذشت ... از او كتاب‌هایی درباره‌ ی نقد ترجمه در زمینه‌های ادبیات ، علوم و علوم قرآنی ، و ویراستاری سی و شش كتاب زبان تخصصی منتشر شده است ... از این شاعر مجموعه‌های شعر رهگذر مهتاب ، طنین در دلتا ، سد و بازوان ، سفر پنجم ،‌ حرکت و دیروز ، بیعت با بیداری ، مردان منحنی ، دیدار صبح ، در پیشواز صلح ، هفت ‌سفر ، روشنگران راه ، و جلوه‌های جهانی منتشر شده است .

روحش شاد

۰ ۰ ۰

اين رد‌ّ پاي سياووش است
بر برگ هاي سپيدار باغ
در باغ كاغذي تاريخ اسفند دود كن
كه اين نكبت هزار ساله
ما را گرفته است

بعد از فساد اسكندر
توريست آمده
كه نقش ستون ها را از بر كند

۰ ۰ ۰

زاویه ی نگاه من به روز شد

 متعالی باش به روز شد

" حرف هایی که بوی کهنگی گرفته اند"

هیچ فرقی نمی کند

چه زیر آبی آسمان

چه زیر این سقف آهنین

قلب من

به سوی تو پر می زند

و افکار من

به سوی تاریکی می روند !

این روزها خستگی را

بهتر از گذشته هایم

می شناسم

سنگ فرش های خیابان ذهنم

دیگر بوی کفش هیچ آشنایی را تشخیص نمی دهند

گویا که همه غریبه اند

با این کوچه های تاریک و باریک !

تو کجایی ؟

تو کجایی تا

بار دیگر باران ببارد ...*

*سید محمد مرکبیان

وحده لا اله الاّ هو

من نیستم

               تو نیستی

                      او هست

او هست

۰ ۰ ۰

یا حیّ و یا قیّوم

هنگام سپیده دم خروس سحری
دانی که چرا همی کند نوحه گری ؟

یعنی که نمودند در آیینه ی صبح
کز عمر شبی گذشت و تو بی خبری

۰ ۰ ۰

۰ ۰ ۰

*تبریک :

داداشی سینای عزیز موفقیتت را در آزمون کارشناسی ارشد ، از صمیم دل تبریک و تهنیت عرض می کنم و از خدای حنّان و منّان ، پیروزی و سربلندی تو عزیز مهربان را در همه ی زمینه های زندگی مسئلت دارم ... آرزو می کنم برایت ، درجات عالی و متعالی را ...

چون نیست ز هر چه هست جز باد به دســـت

چون هست ز هر چه نیست نقصان و شکست

انگار که هر چه هســــــت ، در عالم نیســـــت

پندار که هر چه نیســــــت ، در عالم هســــــت

. . .

الهی و ربّی !

رضا برضائک تسلیم لامرک لا معبود سواک یا غیاث المستغیثین

***

همه دلباخته بودیم و هراسان ، که غمت

همه را پشت سر انداخت ، مرا تنها برد

. . .

طرح ختم صلوات ۱۱۰ روزه

جهت کسب اطلاع و شرکت در این امر معنوی به اینجا مراجعه کنید

. . .

فعلا همین ...

آیا آدم ها تاریخ مصرف دارند ؟

آیا دوستی ها تاریخ انقضا دارند ؟

...

دلا معــــاش چنان کن که گر بلغـــزد پای

فرشـــــته ات به دو دســت دعا نگه دارد

گرت هواست که معشوق نگسلد پیمان

نگـــــــــاه دار ســــر رشـــــته تا نگه دارد

ســـــر و زر و دل و جــــانم فدای آن یاری

که حق صــــــــحبت مهــر و وفا نگه دارد

...

رنگ سال گذشته را دارد ، همه ی لحظه های امسالم

سیصد و شصت و پنج حسرت را ، همچنان می کشم به دنبالم

...

پ.ن : چند بیت بالای تصویر از خواجه ی شیراز ، و بیت پایین تصویر از استاد محمد علی بهمنی ست

زادگاه امیركبیر به قطب گردشگری تبدیل می شود . روستای هزاوه از توابع اراک ، زادگاه معمار بزرگ ایران ، امیركبیر است كه علاوه بر این جاذبه فرهنگی از چشم اندازهای طبیعی منحصر به فردی برخوردار است . در روستای هزاوه همچنین امامزاده "سلطان احمد" از نوادگان حضرت امام زین العابدین (ع) نیز مدفونند ، كه پذیرای هزاران ارادتمند خاندان عصمت و طهارتند .

قسمت شد همراه عزیز اهل دلی پابوس آقا برویم ... دقایقی بیش نبود ، اما غنیمت . جای همه ی شما سبز ... افسوس که به علت هوای سرد و وزش باد و فرصت کم ، امکان تهیه ی عکس از چشم اندازهای کم نظیر اطراف نبود .

غبطه می خورم به حال کسانی که چنین جایی زندگی می کنند ، در دامن طبیعت و همسایگی چنین بزرگی ...

 غنیمتی شمر ای شمع ، وصل پروانه

که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند

اللّهم لک الحمد حمدالشّاکرین ...

................................

 نشان لیاقت عشق  به روز شد

متن ندارد ، مگر تو برایش بیافرینی ...

 ::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

نشان لیاقت عشق ( جمعه پنجم بهمن / سخنرانی زینب کبری (س) در مجلس یزید )

کافی شاپ محیط متفاوتیه ... آدمای رنگارنگ ... قیافه های مختلف ... دیدن بعضی آدما که به زور دارن به هم لبخند می زنن ، حس خوبی بهم نمی ده

بعد از مدت ها ، یه روز عصر رفتم به یکی از همین کافی شاپ ها ... تازه نشسته بودم ، که دیدم یه دختر کوچولوی آدامس فروش به همراه یه دختر کوچولوتر که به نظر می اومد خواهر باشن ، اومد تو و دو تایی رفتن و پشت یه میز نشستن

برام جالب بود ! پیشخدمتی که خیلی ادّعای انسانیتش می شد ، دستپاچه به سمت اونها یورش برد ، تا بیرونشون کنه

دختر بچه با اعتماد به نفس کامل به پیشخدمت گفت : پولشو می دم . هیچ چیز مجانی نمی خوام ! ... کمی پاشو تکون داد و در حالی که زیر نگاه سنگین بقیه بود ، یه نگاه به دختر کوچولوی همراهش کرد و به پیشخدمت گفت : یه بستنی میوه ای چنده ؟

پیشخدمت با بی حوصلگی و اخم گفت : هزار تومن

دختر بچه دست کرد تو جیب لباسش و پول هاش رو بیرون آورد و شروع به شمردن اونها کرد . بعد دوباره گفت : یه بستنی ساده چنده ؟

پیشخدمت بی حوصله تر و عصبانی تر از دفعه ی قبل گفت : پونصد تومن

دختر آدامس فروش گفت : پس لطفاً یه بستنی ساده بدین

پیشخدمت یه بستنی ساده براش آورد ، که فکر نمی کنم زیاد هم ساده بود ! ( احتمالا مخلوطی از ته مونده ی بقیه بستنی ها )

دخترک بستنی رو گذاشت جلوی همراه کوچولوش ... بستنیش رو که خورد ، دستش رو گرفت و به سمت در راه افتادن ... پونصد تومن به صندوق داد و رفتن

وقتی که پیشخدمت برای بردن ظرف بستنی اومد سر میز ، دید دخترک کنار ظرف بستنی ، یه اسکناس پونصد تومنی مچاله شده گذاشته برای انعام !

...

زان پیش که گردم آشـــــــنای زنجیر
آزادگی ام داشت هوای زنجیر

گفتند حدیثی از خم گیســـــــویی
کردند اسیرم ، به صدای زنجیر

" بیدل دهلوی " 

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

چهارشنبه ای خاکستری که کودکان سفید برف از آغوشش می گریزند :

هر لحظه حرفی در ما زاده می شود

هر لحظه دردی سر بر می دارد

و هر لحظه نیازی از اعماق مجهول روح پنهان و رنجور ما جوشش می کند . . .

وقتی خیلی کوچک بودم ، اولین خانواده ای که در محلمان تلفن خرید ما بودیم . هنوز جعبه ی قدیمی و گوشی سیاه و براق تلفن که به دیوار وصل شده بود ، به خوبی در خاطرم مانده .

قد من کوتاه بود و دستم به تلفن نمی رسید ، ولی هر وقت مادرم تلفنی حرف می زد ، می ایستادم و گوش می کردم و لذت می بردم . بعد از مدتی کشف کردم که موجود عجیبی در این جعبه ی جادویی زندگی می کند که همه چیز را می داند . اسم این موجود "اطلاعات لطفاً" بود و به همه ی سؤال ها پاسخ می داد . ساعت درست را می دانست و شماره تلفن هر کسی را به سرعت پیدا می کرد .

بار اولی که با این موجود ارتباط برقرار کردم ، روزی بود که مادرم به دیدن همسایه مان رفته بود . رفته بودم در زیرزمین و با وسایل نجاری پدرم بازی می کردم ، که با چکش کوبیدم روی انگشتم . دستم خیلی درد گرفته بود ولی انگار گریه کردن فایده ای نداشت ، چون کسی در خانه نبود که دلداری ام بدهد . انگشتم را در دهانم کرده بودم و همین طور می مکیدمش و دور خانه راه می رفتم . تا این که به راه پلّه رسیدم و چشمم به تلفن افتاد ! فوری رفتم یک چهارپایه آوردم و رفتم رویش ایستادم . گوشی تلفن را برداشتم و در دهنی تلفن که روی جعبه ی بالای سرم بود گفتم : اطلاعات لطفاً

صدای وصل شدن آمد و بعد صدایی واضح و آرام در گوشم گفت : اطلاعات

ــ انگشتم درد گرفته

( حالا که یکی بود حرف هایم را بشنود ، اشک هایم سرازیر شد . )

پرسید : مامانت خونه نیست ؟

گفتم که هیچ کس خونه نیست

پرسید : خونریزی داری ؟

جواب دادم : نه ، با چکش کوبیدم روی انگشتم و حالا خیلی درد دارم

پرسید : دستت به جا یخی می رسه ؟

گفتم که می تونم درش رو باز کنم

صدا گفت : برو یک تکه یخ بردار و روی انگشتت نگه دار

یک روز دیگر به " اطلاعات لطفاً " زنگ زدم . صدایی که دیگر برایم غریبه نبود گفت : اطلاعات

پرسیدم : تعمیر رو چطور می نویسن ؟

و او جوابم را داد .

بعد از آن برای همه ی سؤال هایم با " اطلاعات لطفاً " تماس می گرفتم . سؤال های جغرافی را از او می پرسیدم . او بود که به من گفت آمازون کجاست . سؤال های ریاضی و علومم را بلد بود جواب بدهد . او به من گفت که باید به قناری ام که تازه از پارک گرفته بودم ، دانه بدهم .

روزی که قناری ام مرد ، با " اطلاعات لطفاً " تماس گرفتم و داستان غم انگیز را برایش تعریف کردم . او در سکوت به من گوش کرد و بعد حرف هایی را زد که عموماً بزرگترها برای دلداری از بچه ها می گویند ، ولی من راضی نشدم .

پرسیدم : چرا پرنده های زیبا که خیلی هم قشنگ آواز می خونن و خونه ها رو پر از شادی می کنن  عاقبتشون اینه که به یه مشت پر گوشه ی قفس تبدیل بشن ؟

فکر می کنم عمق درد و احساس مرا فهمید ، چون که گفت :

عزیزم ، همیشه به خاطر داشته باش که دنیای دیگه ای هم هست که می شه در اون آواز خوند .

حس کردم که حالم بهتر شد .

وقتی که نه ساله شدم از آن شهر کوچک رفتیم . دلم خیلی برای دوستم تنگ می شد . " اطلاعات لطفاً " متعلق به آن جعبه ی چوبی قدیمی بر روی دیوار بود ، و من حتی به فکرم هم نمی رسید که تلفن زیبای خانه ی جدیدمان را امتحان کنم .

وقتی بزرگتر و بزرگتر می شدم ، خاطرات بچگی را همیشه دوره می کردم . در لحظاتی از عمرم که با شک و دو دلی و هراس درگیر می شدم ، یادم می آمد که آن وقت ها چقدر احساس امنیت می کردم . احساس می کردم که " اطلاعات لطفاً " چقدر مهربان و صبور بود که وقت و نیرویش را صرف یک پسر بچه می کرد .

سال ها بعد ، وقتی شهرم را برای رفتن به دانشگاه ترک می کردم ، هواپیمای ما در وسط راه ، جایی نزدیک به شهر کوچک سابق من توقف کرد . ناخودآگاه تلفن را برداشتم و به شهر کوچکم زنگ زدم : اطلاعات لطفاً

صدای واضح و آرامی که به خوبی می شناختمش ، پاسخ داد : اطلاعات

ناخودآگاه گفتم : می شه بگید تعمیر رو چه جوری می نویسن ؟

سکوتی طولانی حاکم شد و بعد صدای آرامش را شنیدم که می گفت : فکر می کنم تا حالا انگشتت خوب شده

خندیدم و گفتم : پس خودت هستی . می دونی اون روزا چقدر برام مهم بودی ؟

گفت : تو هم می دونی تماس هات چقدر برام مهم بود ؟ هیچ وقت بچه ای نداشتم ، و همیشه منتظر تماس هات بودم

به او گفتم که در این مدت چقدر به فکرش بودم و پرسیدم آیا می توانم هر بار که به اینجا می آیم با او تماس بگیرم

گفت : لطفاً این کار رو بکن . بگو می خوای با ماری صحبت کنی

سه ماه بعد من دوباره آنجا بودم . یک صدای ناآشنا پاسخ داد : اطلاعات

گفتم که می خواهم با ماری صحبت کنم

پرسید : دوستش هستید ؟

گفتم : بله ، یک دوست بسیار قدیمی

گفت : متأسفم ، ماری مدتی نیمه وقت کار می کرد ، چون سخت بیمار بود و متأسفانه یک ماه پیش درگذشت .

قبل از این که بتوانم حرفی بزنم گفت :

صبر کنید ، ماری برای شما پیغامی گذاشته . یادداشتش کرد که اگر شما زنگ زدید براتون بخونم . بگذارید بخونمش

صدای خش خش کاغذی آمد و بعد صدای ناآشنا خواند :

به او بگو که دنیای دیگری هم هست که می شود در آن آواز خواند ..... خودش منظورم را می فهمد .

تشکر کردم و قطع کردم و . . .

موبیوس ، عجیب‌ترین حلقه ی دنیا ... نماد جاودانگی

این حلقه از به هم چسبوندن دو انتهای یه نوار ــ به طوری که یه چرخش ۱۸۰ درجه به نوار داده باشیم ــ به دست میاد .  این چرخش باعث می شه حلقه ی ما بر خلاف هر حلقه ی ساده ای که دو سطح داره ، یک سطح پیدا کنه ، ولی مسیر دو برابر می شه . اگه دقت کنیم می بینیم که در حلقه ی موبیوس ، درون به بیرون و بیرون به درون راه داره و هدایت می شه . در واقع حلقه ی موبیوس یک مرز بیشتر نداره ، و همون طور که گفتم بر خلاف همه ی رویه ها و سطح ها که پشت و رو دارن ، یک رو بیشتر نداره .  اگه یه طرف رو روی نوار فرض کنیم و روی اون حرکت کنیم ، بعد از یه دور سر از سطح پشتی در میاریم و بالعکس . جالبه ... نه ؟

البته این نوار (موبیوس ) خواص حیرت آور و جالب زیادی داره . کافیه یه تیکه کاغذ بردارید و یه حلقه ی موبیوس درست کنید و ببینید چقدر ذهن کنجکاوتون رو به بازی می گیره . برای امتحان می‌تونید نوار موبیوس رو رنگ کنید . می‌بینید که بدون برداشتن قلم ، همه جای حلقه رو ـ بر خلاف یه صفحه ی معمولی ــ می‌شه با یه رنگ ، رنگ‌آمیزی کرد .

اگه موبیوس رو خوب درک کنیم ، متوجه می شیم که ارتباط ما و جهان هم یه ارتباط موبیوسیه ، نه دایره وار ... خواب و بیداری ... خود و دیگری ... درون و بیرون ... جزء و کل ... خوب و بد ... در واقع مرزی بین اینها نمی شه قائل شد .

اگه از این زاویه نگاه کنیم آدم ها بر دو دسته اند :

دسته ی اول اونهایی هستن که مثل یه صفحه ی کاغذ پشت و رو دارن ، درون و بیرون دارن و همه ی وجودشون در ظاهری که قابل رؤیته خلاصه نمی شه . گاهی می شه به دنیای درون این افراد راه پیدا کرد ، گاهی هم نمی شه .

دسته ی دوم افرادی هستن که موبیوسی اند . این دسته ، ظاهر و باطنشون یکیه . مثل خونه های قدیمی اندرونی و بیرونی ندارن . از ظاهرشون می شه پی به باطنشون برد و خلاصه یه رو بیشتر ندارن .

حالا فکرشو بکنید ، آیا یه موبیوسی و یه غیر موبیوسی می تونن با هم کنار بیان و زبون هم دیگه رو بفهمن ؟

پ . ن ۱ :

این پست قبلاً نوشته و ثبت موقت شده ، و هیچ ربطی به فرد یا افراد خاصی نداره

پ . ن ۲ :

تصویر زیبای میانی ، طراحی دوست بزرگوار جناب آقای جواد شریفیان است . از ایشان سپاسگزارم

خسته ام از آرزوها ، آرزوهاي شعاري
شوق پرواز مجازي ، بال هاي استعاري

لحظه هاي كاغذي را روز و شب تكرار كردن
خاطرات بايگاني ، زندگي هاي اداري

آفتاب زرد و غمگين ، پله هاي رو به پايين
سقف هاي سرد و سنگين ، آسمان هاي اجاري

عصر جدول هاي خالي ، پارك هاي اين حوالي
پرسه هاي بي خيالي ، نيمكت هاي خماري

رونوشت روزها را روي هم سنجاق كردم:
شنبه هاي بي پناهي ، جمعه هاي بي قراري

عاقبت پرونده ام را ، با غبار آرزوها
خاك خواهد بست روزي ، باد خواهد برد باري

روي ميز خالي من ، صفحه ی باز حوادث
در ستون تسليت ها ، نامي از ما يادگاري

" قیصر امین پور "

پ . ن ۱ :

چه خوب حال و هوای گاه گاه ما را ترسیم کردی و رفتی

پ . ن ۲ :

مدتی در این فکر بودم که وبلاگی در خصوص ریکی ، یوگا ، مدیتیشن و ... درست کنم . به لطف خدا شروع کردم ، تا چه قبول افتد و چه در نظر آید

می تونید روی اسم وبلاگ کلیک کنید :

متعالی باش

عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

چون گذشتی از دو عالم ، هیچ کس را بار نیست

هر دو عالم چیست ؟ رو نعلین بیرون کن ز پای

تا رسی آنجا که آنجا نام و نور و نار نیست

چون رسی آنجا نه تو مانی و نه غیر تو هم

پس چه ماند هیچ ، کانجا هیچ غیر یار نیست

چون نمانی تو ، تو مانی جمله و این فهم را

در خیال آفرینش هیچ استظهار نیست

چون رسیدی تو به تو ، هم هیچ باشی ، هم همه

چه همه ، چه هیچ ، چون اینجا سخن بر کار نیست

آن چه می جویی تویی و آن چه می خواهی تویی

پس ز تو تا آن چه گم کردی ره بسیار نیست

کلّ کل ، چون جان تو آمد اگر در هر دو کون

هیچ کس را هست صاعی ، جز تو را دربار نیست

چون به جان فانی شدی ، آسان به جانان ره بری

زان که از جان تا به جانان تو ره دشوار نیست

جان چو در جانان فرو شد ، جمله جانان ماند و بس

خود به جز جانان کسی را هیچ استقرار نیست

جمله اینجا روی در دیوار جان خواهند داد

گر علاجی هست دیگر جز سر و دیوار نیست

گر گمان خلق ازین بیش است ، سودایی ست بس

ور خیال غیر در راه است ، جز پندار نیست

هر که آمد هیچ آمد ، هر که شد هم هیچ شد

هم از این و هم از آن در هر دو کون آثار نیست

هیچ چون جوید همه یا هیچ چون آید همه ؟

چون همه باشد همه ، پس هیچ را مقدار نیست

راه وصلش چون روم ، چون نیست منزلگه پدید ؟!

حلقه بر در چون زنم ، چون در درون دیّار نیست ؟!

هست گنجی از دو عالم ، مانده پنهان تا ابد

جای او جز کنج خلوتخانه ی اسرار نیست

در زمین و آسمان این گنج کی یابی تو باز

زان که آن جز در درون مرد معنی دار نیست

در درون مرد پنهان وی ، عجب مردان مرد

جمله کور از وی که آنجا دیده و دیدار نیست

تا تو بر جایی طلسم گنج بر جای است نیز

چون تو گم گشتی ، کسی از گنج برخوردار نیست

گر تو باشی گنج نی و گر نباشی گنج هست

بشنو این ، مشنو که این اقرار با انکار نیست

تا دل عطار بیخود شد ، در این مستی فتاد

بیخودی آمد ز خود ، او نیست شد عطار نیست

***

 می خوام مدتی رو این غزل مراقبه کنم . . .

پ . ن :

صفحه ی یاهو ۳۶۰ دوست عزیزی رو که باز کردم ، جمله ی بالای صفحه اش دلم رو لرزوند :

در دستور زبان عرفان ، فعل " بودن " این گونه صرف می شود :

من نیستم

تو نیستی

او هست

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

و تو حیّ لا یموتی

***

در انتظار دوشنبه ای با هزار شاید :

خدایا شکرت ... شکر که همه چیز گذراست ... شکر که این نیز بگذرد

در غیر این صورت بعضی غصه ها و دردهای طاقت فرسا کمر آدم رو خم می کرد

خدا جونم شکرت ..........................

***

پ . ن :

از دوستانی که لوگوی وبلاگشون تا امروز ، زینت بخش این صفحه بوده ، صمیمانه عذر خواهی می کنم . متأسفانه به دلیل به هم ریختن قالب جدید و بارگذاری کند صفحه ، بر خلاف میل باطنی ام مجبور شدم اونها رو حذف کنم .

خوشبختانه وبلاگ های مورد اشاره ، لینکشون از قبل در لیست دوستان بوده و همچنان با قلب و وبلاگ این حقیر پیوندی ناگسستنی داشته و خواهند داشت .

:)

گاهنامه	رویای نیمه تمام
طلبه تخریبچی	بچه های آسمان
درخت بی سایه	دلشدگان
شبنم سحرگاهی	خیلی دور ، خیلی نزدیک
بچه های قلم	خط سوم
ژسیلن	باران خیال
سیاستندار	عقیق
دادگاه رسمی	خسته دلان
عرشیان	فریاد دل
از همه جا ، از همه چیز	رازگشایی
چشم انتظار	ما هیچ ... ما نگاه
ساحل دل	سایه صبور
پایگاه اطلاع رسانی حسین مداحی	دست نوشته های من
همراز	شاید این جمعه بیاید ، شاید
صدرا	قافله شهدا
پرواز تا بی نهایت	نـــم نـــم (پـــدر)
تفحص عشق	محب فاطمه
شهد شهادت	دولت عاشقی
گل داوودی	گنجهـــــای معنــوی
حرفهایی برای گفتن	فردا
خــاتــون نیلوفــری	شمیـــــــم وصــــال
یــــاس ار غــوانی	مبادا روی لاله هـــا پا گـــذاریم
از خـــواب تا مـــرگ	تنـــگ غـــروب
صـــدای خـــامـــوش	پــــــاک مــــــردان
شهدا	میخونه
میــــــم	قرآن ام پی تری
خورشیـــد ســرد

وقتي صداي خرد شدنت زير پاي عابران ، قشنگ ترين صداي پاييز است

 ديگر چه فرق مي کند  که

                           برگ سبز کدام درخت بودي . . .

من به شهادت ستاره در سقوط ... از عمق توفانی حادثه ها میام

                              جمله ی اجزای خاک

                                        هست چو ما عشقناک

                                                             لیک تو ای روح پاک

                                                                             نادره تر عاشقی 

سه شنبه ای مصادف با ششمین روز از مهمانی دوست :

 عاشقان را آتشی وانگه چه پنهان آتشی

وز برای امتحان بر نقد مردان آتشی

داغ سلطان می نهند اندر دل مردان عشق

تخت سلطان در میان و گرد سلطان آتشی

آفتابش تافته در روزن هر عاشقی

ما پریشان ، ذرّه وار ، اندر پریشان آتشی

الصّلا ای عاشقان ! کاین عشق خوانی گسترید

بهر آتش خوارگانش بر سر خوان آتشی

عکس این آتش بزد بر آینه ی گردون و شد

هر طرف از اختران بر چرخ گردان آتشی

 " مولوی "  

دستی ست

بالای دست شب

   دست سپید صبح

 پا نویس : با فیلتر شکن پست زدن هم عالمی داره ها !!!

:)

گشودگی بال ها ... فرود زیبا ... خیسی پرها ... و همبستگی شان .............. مسحورم می کند

در من زندانی ستمگری بود

                     که به آواز زنجیرش خو نمی کرد

. . .

هزار سال است قاصدک ها دل نمی دهند به کار ...............

 ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برای مریم عزیزم و دل زیبایش   :

با همه ی بی سر و سامانی ام
باز به دنبال پريشانی ام

طاقت فرسودگی ام هيچ نيست
در پی ويران شدن آنی ام

آمده ام بلکه نگاهم کنی
عاشق آن لحظه ی طوفانی ام

دل خوش گرمای کسی نيستم
آمده ام تا تو بسوزانی ام

آمده ام با عطش سال ها
تا تو کمی عشق بنوشانی ام

ماهی برگشته ز دريا شدم
تا تو بگيری و بميرانی ام

خوب ترين حادثه می دانمت
خوب ترين حادثه می دانی ام ؟

حرف بزن ابر مرا باز کن
دير زمانی ست که بارانی ام

حرف بزن حرف بزن سال هاست
تشنه ی يک صحبت طولانی ام

ها ... به کجا می کشی ام خوب من ؟
ها ... نکشانی به پشيمانی ام

" محمد علی بهمنی "

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

آخرین روز از دومین هفته ی سومین ماه از دومین فصل یک هزار و سیصد و هشتاد و

ششمین سال خورشیدی :  

داشتم دلقی و صد عیب مرا می پوشید

خرقه رهن می و مطرب شد و زنّار بماند

 در اثر صبر نوبت ظفر آید   

 شکر خدا امروز ، روز خیلی خوبی بود

* شفای معجزه آسای خواهر یکی از دوستان

* ترخیص یک عزیز از بیمارستان

* نمونه شدن سازمان ( به برکت وجود پرسنل خدمتگزار و زحمات شبانه روزی شان )

* دیدار سه ساعته با دو دوست خوب ( شهاب عزیز و دوستشون آقا پیام )

* و ...

همه دست به دست هم دادند و لحظات گرانبهایی را برایم به ارمغان آوردند

شکراً لله

خدایا دوستت دارم .......... خیلی دوستت دارم

 ¤¤¤

ماجرای من و معشوق مرا پایان نیست

آن چه آغاز ندارد ، نپذیرد انجام

 ...

روزی که تصمیم بگیرید چیزهایی را که دوست دارید طلب نکنید ، و در عوض چیزهایی را که اتفاق می افتد دوست داشته باشید ، آن روز بالغ شده اید

                                                                                                               اشو

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

و من اعتراف می کنم :

                                   هنوز کودکم !

                                                خیلی کوچکم !

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

می توان زندگی کرد

                حتی برای دو ثانیه ....................

دیگر در این پیله ی تنگ ، یک پروانه هم نمی گنجد

 سلام

تصمیم نداشتم بعد از پست قبلی ، فعلا چیزی بنویسم

ولی دیشب با دوست اهل دلی چت داشتم که بعد از مرور صحبتای رد و بدل شده ، فکر کردم خوندنش برای شما هم خالی از لطف نباشه

کمی طولانیه ... ضمن این که فونت هم فارسی نیست

اشتباه تایپی هم ممکنه داشته باشه ( ترجیح دادم دست نخورده و ادیت نشده پستش کنم )

ولی به خوندنش می ارزه

:

sina bahrami: nastaran jan
sina bahrami: yek chiz too dastane shazde koochulu mano azar dade
sina bahrami: yani hamishe be in noghte ke miresam
n _m: hads mizanam
sina bahrami: ye juraii aziyat misham
sina bahrami: miduni kodum ghesmat ?!
n _m: fekr mikonam bedunam
n _m: hamun ghesmati ke hamishe mano azar dade
sina bahrami: chi ?!
n _m: hamishe ba khundanesh , ghame bozorgi roo delam neshaste
sina bahrami: kodum ghesmat ?
n _m: un ghesmati ke rubah davtalabane mikhad ke ahlie shazde kuchuloo beshe
sina bahrami: akhhhhhhhhhhhhhhhhh goftyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy
sina bahrami: bavaret mishe
n _m: va na yek bar , ke chandin bar moltamesane behesh pishnahad mide ke : mano ahli kon
sina bahrami: nastaran jan
sina bahrami: in hamishe baraye man soal bude va hast
sina bahrami: akhe chera !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
sina bahrami: chera ?!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
sina bahrami: rubah ke midunest ahli shodan yani chi ?!
sina bahrami: nemidunest ?!
n _m: chera rubah ba elme be in ke che bar saresh miad , baz ham moserrane ahli shodano khast

sina bahrami: areeeeeeeeeeeeeee
sina bahrami: man hamishe fekr mikardam ke man be in ghesmat hassasam
sina bahrami: hichvaght nafahmidam
sina bahrami: akhe chera ?!
sina bahrami: oon ke khodesh midunest
sina bahrami: midunest ke ahli shodan yani chi
sina bahrami: midunest
sina bahrami: ke dust ro dar maghazeha nemifrushan
n _m: nokte hamin jast
sina bahrami: midunest ke shzde kuchuloo mikhad bere va pishe oon nemimune
sina bahrami: midunest ke har vaght yadesh mikone
sina bahrami: bayad ah bekeshe
n _m: doroste
sina bahrami: miduenst ke hamishe bayad gushesh be sedaye ghadami ke ba digar ghadamha fargh dare bashe
n _m: doroste
sina bahrami: miduest ke ....... har vaght bad too gandomzar miofte , yade moohaye shazde kuchulu miofte
sina bahrami: midunest ke shazde kuchulu
sina bahrami: delesh pishe goleshe
sina bahrami: va nemitune masuliyate oono ghabul kone
sina bahrami: pas chera?!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
sina bahrami: chera؟؟؟؟؟؟؟؟؟
n _m: midunid  agha sina

sina bahrami: chera goft bia mano ahli konsina bahrami: janam ?!
n _m: rubaah
n _m: agahane
n _m: be donbale gohari bud , ke ba cheshme sar nemishe uno did
n _m: be donbale jensi bud , ke too hich maghazei nemishe peydash  kard
n _m: be donbale eshgh bud
n _m: rubah zaatan ahli nashodanie
sina bahrami: eshgh , eshgh , eshgh
sina bahrami: vazheye ghashangie
sina bahrami: kheili ghashange
n _m: vali
sina bahrami: amma
n _m: hagh ba shomast
n _m: be ghole shaaer : to ra man zahre shirin khaanam ey eshgh
n _m: ke naami khoshtar az inat nadaanam
sina bahrami: miduni nastaran jan
sina bahrami: bahse man ine ke
sina bahrami: chera

n _m: ejaaze bedin
sina bahrami: oon ke midunest ke shazde kuchulu barash mundani nist !
n _m: bale midunest
n _m: rubah ro kasi natuneste bud ta un zamaan ahli kone
n _m: na kasi tuneste bud
n _m: va na khodesh khaaste bud
n _m: amma
n _m: vaghti ke ehsaas kard lazemeye zendegi mohabbate
n _m: ya hamun ijaade alaaghe kardan
n _m: be shaazde pishnahaad dad
n _m: alaaraghme in ke shazde delesh dar sayyareye khodesh bud
n _m: va be gole sorkhe maghruri eshgh mivarzid va minazid , ke hatta bogh kardanash barash ghashang bud
n _m: rubaah ina ro midunest
n _m: amma khaast ahli beshe
n _m: khaast , range talaeie gandomzaar , az un rooz be bad barash manaa peyda kone
n _m: khaast , ba sedaye ghadamhaye yek nafar ( ke ba baghie fargh dare ) be vajd biad
n _m: khaast , rase saati moayyan ghalbesh shadidan be tapesh biofte
n _m: un hameye inha ro moltamesane va sadeghane az shazde khaast
n _m: shayad bavar nakonid
n _m: az hamun bachegi be in ghesmat ke miresidam
n _m: ba tasavvore sadegi va sedaghate rubah , va tajassome 2 cheshme masoume  montazeresh
n _m: ashkham jari mishode
sina bahrami: naziiiiiiiiiiiiiiiiii
n _m: rubaah ahli shod
n _m: va del bast be range gandomzar
n _m: be sedaye khesh kheshe paaye kasi ke ahlish karde bud
n _m: be entezar
n _m: va tan daad be geryeye hengame khodaahafezi
n _m: amma
n _m: lazem did dar aakharin lahazaat , be shazde kuchuloo darsi bede
n _m: darsi ke khode ou baayad migereft
n _m: baraye hamin behesh goft :
n _m:to masoule chizi hasti ke ahlish kardi
n _m: baz ham nagoft masoule mani

sina bahrami: are
sina bahrami: goft masoule goleti
n _m: va shazde ham be yaad nayavord  , kasi ke daare ino behesh mige ahli shodeye khodeshe
n _m: lezaa ba khodesh tekrar kard : man masoule golamam
n _m: va man ham mesle shoma
sina bahrami: are
n _m: barha az khodam porsidam
n _m: pas che kasi masoule rubahe ahli shodeye ghessast ? roubahi ke ba paye khodesh be samte ahli shodan va taba,aatesh raft
n _m: chera ?
sina bahrami: miduni nastaran jan
sina bahrami: tafsire ghashangi bud
sina bahrami: ejaze hast ke ye chiz begam ?!
n _m: khahesh mikonam
sina bahrami: miduni
sina bahrami: man gahy fekr mikonam
sina bahrami: rubah be shazde kuchulu
sina bahrami: be chashme tajasome eshgh minegarist
sina bahrami: yani in ke
sina bahrami: oon ke midunest
sina bahrami: ke age ahlie yek adam ruye koreye khaki beshe
sina bahrami: oona hamishe ba ham hastan
sina bahrami: va pas az zamni
sina bahrami: momkene ke baraye oon adam aaddi  beshe
sina bahrami: va vaghty ham ke aaddi beshe
sina bahrami: dige eshgh bi mani mishe
sina bahrami: hamuntor ke baraye kasi ke be man eshgh mivarzid shod
sina bahrami: amma
sina bahrami: rubah
sina bahrami: did ke shazde kuchulu
sina bahrami: male ye sayareye digas
sina bahrami: male jaiie ke doore
sina bahrami: va midunest
sina bahrami: ke oon mire
sina bahrami: baraye hamin
sina bahrami: goft
sina bahrami: ahlie kasi misham
sina bahrami: ke eshghesh , yadesh, va hameye chizaii ke oono be khatere man miyare
sina bahrami: javedan mimune
sina bahrami: va in bud ke ahlie kasi shod
sina bahrami: ke barash aaddi va tekrari nashe
sina bahrami: chon tekrari shodan too eshgh
sina bahrami: mesle mordane
sina bahrami: doroste ?!
n _m: man fekr mikonam
n _m: eshghi ke be aaddi shodan berese
n _m: un eshgh nist
n _m: shayad ye jour aadat bashe
n _m: ya niaz
n _m: ya ye vaabastegie sathi
n _m: eshgh hichvaght tazegish ro az dast nemide agha sina
sina bahrami: midunam
sina bahrami: amma
sina bahrami: miduni nastaran jan
sina bahrami: too eshghaii ke man didam
sina bahrami: too in adama
sina bahrami: hame be aaddi shodan resid
sina bahrami: dastane manam hamin bud
sina bahrami: tekrari shodam
sina bahrami: chera ke dar dastras budam
sina bahrami: to negah kon
sina bahrami: be kasani ke be khoda eshgh mivarzan
sina bahrami: har chi ke be oon nazdik beshan
sina bahrami: nemibinanesh
sina bahrami: hichvaght
sina bahrami: faghat noore
sina bahrami: va hamin nadidan
sina bahrami: baese sheddate alaghe
sina bahrami: va eshgh baraye vasl mishe
sina bahrami: amma
sina bahrami: bebin
sina bahrami: too hamin koreye khaki
sina bahrami: kheili az adamaii ke be to
sina bahrami: be man
sina bahrami: be digari
sina bahrami: ebraze eshgh karde va mikonan
sina bahrami: hamin ke be ham nazdik mishan
sina bahrami: bade yek moddat
sina bahrami: aaddi mishe
sina bahrami: nemidunam chera intore !!
sina bahrami: shayad
n _m: hamishe intor nist
sina bahrami: majnun , veis
sina bahrami: ramin
sina bahrami: ozr mikham
sina bahrami: majnun
sina bahrami: ramin
sina bahrami: vamegh
sina bahrami: khosro
sina bahrami: age be leili
sina bahrami: ya veis
sina bahrami: ya azra ya shirin miresidan
sina bahrami: dige esmi az oona
sina bahrami: too tarikhe oshshagh nabud
sina bahrami: mesle miliardha adami ke zendegi kardan
sina bahrami: ashegh shodan
n _m: khob osulan fekr mikonam eshgh haaye osturei mundegar tarand
sina bahrami: va bad tekrari va khaste konande
sina bahrami: chon vasl dashtan
sina bahrami: nemidunam
n _m: pas ba in hesab , baayad dar korate dige donbale eshgh begardim ?
n _m:
sina bahrami: jeddan sar dar gomam
n _m: na agha sina
sina bahrami: shayd
sina bahrami: shayd
n _m: nemishe in ghazie ro be hameye mavaared tamim dad
n _m: hastand kasani ke ashegh mishan
n _m: be ham miresan
n _m: saliane sal kenare ham zendegi mikonan
n _m: va ta hamsihe eshgheshun baraye hamdige taraavat dare
n _m: hame dochare delzadegi nemishan
n _m: magar in ke yek jaaye kar irad dashte bashe
sina bahrami: in delzadegi too ashegha az koja miyad ?!
sina bahrami: bebakhs ke kalameto ghat kardam
n _m: ellatesh kheyli chiza mitune bashe
n _m: khahesh mikonam
sina bahrami: akhe nastaran jan
sina bahrami: ashegh ke khodkhah nemishe !!!!!!
n _m: amma mashugh chera
n _m: yadesh be kheyr
n _m: dabiri dashtim ,  be esme khanome amini
n _m: be bacheha tosie mikard

n _m: migoft hichvaght nagzarid kasi ke asheghane dustesh darid , az eshghe  shoma motmaen beshe
n _m: hamishe uno dar khof o rajaa negah darid
n _m: shayad ensanha injurian
n _m: vaghti khialeshun az dashtane kasi ya chizi raahat mishe
n _m: hame chiz barashun alassaviye mishe
sina bahrami: akhe inam ke gofty yani dado dahesh !!!
sina bahrami: na eshgh
sina bahrami: maghame eshgh
n _m: amma baz motaghedam eshghi ke ba ghadrshenasi toam nabashe , eshgh nist
sina bahrami: ino nemipazire !
n _m: be ghole molana :
n _m: eshghhaee kaz peye rangi bovad
n _m: eshgh nabvad ... aaghebat nangi bovad
n _m: in ham yek dalile dige baraye yek navakht shodan va delzadegi
sina bahrami: bah bah , bah bah , marhaba , hamintore
n _m: har lahze be shekli bote ayyar baramad ... del bord o nahaan shod
n _m: va kam nistand kasani ke , har lahze be bote ayyare digari del mibandan
sina bahrami:
n _m: be ghole ye aghaye rohani : adamha dele ramande daarand !!
n _m: amma baz ham takid mikonam yek ghazie ro nemishe be hameye mavaared tamim dad
sina bahrami: nemidunam
sina bahrami: jeddan delam gerefte
sina bahrami: az in hame na mardomi
sina bahrami: miduni nastaran jan
n _m: agha sina
n _m: bale , befarmaeed
sina bahrami: janam ?
sina bahrami: na
n _m: shoma begid
sina bahrami: shoma befarmaiid
n _m: migam kami az dastane shazde kuchuloo dur shodim
n _m: midunid ?
sina bahrami: janam
n _m: man hamishe fekr mikonam shazde be naa hagh ghahremane sant exo peri shode
n _m: ghahremane in dastan hich kas joz rubah nist
sina bahrami: afarrrrrrrrrrrrrrrrrriiiiiiiiiiiiiiiin
sina bahrami: daghighannnnnnnnnnnnnnn
sina bahrami: nazare manam hamineeeeeeeeeeeeee
sina bahrami: be nokteye hassasi eshare kardid
n _m: va darsi ro ke in ketab mikhad be ma bede , hich kas moallemesh nist , ella rubah
n _m: rubah , ostureye eshghe dar in dastan
sina bahrami: daghighan
sina bahrami: movafegham
sina bahrami: kamelan movafegham
sina bahrami: chizi bud ke hamishe too dele man bude
n _m: shazde joz seyr o safar va konjkavi che kard ?
sina bahrami: hichi
sina bahrami: va por avaze shodan
n _m: va kashfe yek seri majhulate zehnie khodesh
sina bahrami: ba harfaye bachegane
n _m: ke baz ba hameye kashfiatesh , darse akhar ro rubah behesh dad
n _m: agar che dorost nagereft dars ro
sina bahrami: be ghole shaerii ke esmesh yadam nist
sina bahrami: kooh ra eshgh kand o shohratash farhad bord
n _m: ahsant
n _m: un chizi ke be tisheye farhad , ghodrate kuh kani dad , eshgh bud o bas
sina bahrami: daghighan
n _m: agha sina
sina bahrami: janam
n _m: ba tamaame in sohbata
n _m: ye soal miporsam , sadeghane javab bedid
sina bahrami: hatman
n _m: ba hameye zajri ke nasibe rubah shod
n _m: shoma dust darin jaye kodumeshun bashin ? shazde ya rubah ?
sina bahrami: soale sakhtie
sina bahrami: miduni nastaran jan
sina bahrami: ma adama shayad ye ruz rubah bashim
sina bahrami: ye ruz shazde kuchulu
sina bahrami: amma
sina bahrami: ye chizo az khodam motmaenam
sina bahrami: oonam ine ke
sina bahrami: hichi vaght
sina bahrami: hich vaght
sina bahrami: naghesh shazde kuchulu be delam naneshaste
sina bahrami: va say nakardam oon basham
sina bahrami: chon
sina bahrami: khodaro shokr
sina bahrami: ba kasani budam
sina bahrami: chon shoma
sina bahrami: agar
sina bahrami: kami delam raft ke shazdegi konam
sina bahrami: yadam ovordan ke ..............
n _m:
n _m: midunid
sina bahrami: janam
n _m: roubah budan dard dare , amma
n _m: safa va sadegi va sedaghate roubah ro dust daram
n _m: rubah ro dust daram be khatere dele asheghesh
n _m: be khatere dorosti o rastish
n _m: be khatere edrakesh
n _m: be khatere deyni ke be eshgh ehsas mikard
sina bahrami: va delshekastegish
n _m: dustesh daram be khatere ashkhaee ke az dard mirikht
n _m: amma baz ...
sina bahrami: yade ye shere ghashang oftadam
n _m: va haazer nistam rubah ro ba tamame shazde kuchuloohaye donya avaz konam
sina bahrami: just a mins
n _m: ok
sina bahrami: sorry
n _m: khahesh
sina bahrami: ejaze hast ke shero begam ?
n _m: hatman
sina bahrami: merci
sina bahrami: kolle shero minevisam
sina bahrami: ghashange
n _m: ok
sina bahrami: ejaze hast ?
n _m: khahesh mikonam , lotf mikonid
sina bahrami: ba fonte farsi minevisam

sina bahrami: بر نمي ايد نواي دلکش از ناي شکسته
sina bahrami: آري از بشکسته نايد غير آواي شکسته
sina bahrami: در خور شادي نمي باشد دل بشکسته ي من
sina bahrami: مي نشايد ريختن هرگز به ميناي شکسته

sina bahrami: ميکند صورت تفاوت ، ورنه پيش اهل معني
sina bahrami: هست يکسان ، ياي نستعليق با ياي شکسته

sina bahrami: نادرست خودنما را رونق بازار نبود
sina bahrami: مشتري چندان نخواهد داشت کالاي شکسته

sina bahrami: از شکستن اوفتد هر چيزي از قيمت ، بجز دل
sina bahrami: آري اين بشکسته ممتاز است زاشياي شکسته

sina bahrami: چون خليل و نوح ، رنجي ، زآب و آتش نيست باکم
sina bahrami: ترسم از سيل سرشک اشک دلهاي شکسته

sina bahrami: bebakhshid
n _m: kheyli ghashange
sina bahrami: man too type farsi kami ke na
sina bahrami: kheili zaiifam
n _m: dastetun dard nakone
sina bahrami: khahesh
n _m: az ki bud ? rahi moayyeri ?
sina bahrami: na
sina bahrami: ranji
n _m: aha
n _m: ghazale por mafhumi bud , merci
sina bahrami: esme aslishun
sina bahrami: haddie pishraft
sina bahrami: motekhalles be ranji bude
n _m: moteassefane ta be haal nashnidam
sina bahrami: khahesh mikonam
sina bahrami: midunam
sina bahrami: ma az in shoaraye gomname asheghe delshekaste
sina bahrami: ziyad daraim
n _m: hagh ba shomast
sina bahrami: mesle khode shoma
sina bahrami: miduni
sina bahrami: man sheraye shomaro khundam
sina bahrami: ghablan ham be shoma goftam
sina bahrami: har kasi nemitune benevise
sina bahrami: bayad ahle dard bashe
sina bahrami: dardo beshnase
sina bahrami: va ta khode dardo nashnase
sina bahrami: goftanesh az dard
sina bahrami: be del nemishine
n _m: shoma lotf darid
sina bahrami: na
sina bahrami: bahse lotf nist
sina bahrami: miduni nastaran jan
sina bahrami: man hamishe migam
sina bahrami: hamuntor ke ma
sina bahrami: badihaye adamaro zud mibinim
sina bahrami: va be rokhesh mikeshim
sina bahrami: bayad betunim
sina bahrami: ino yad begirim
sina bahrami: ke nokate mosbate adamaro
sina bahrami: zudtar bebinim
sina bahrami: va oono
sina bahrami: be oona begim
sina bahrami: chera ?!
sina bahrami: age intor bashe
sina bahrami: ham shakhs
sina bahrami: dar porbar kardane khodesh
sina bahrami: va ham raf kardane oyube khodesh talash mikone
sina bahrami: chon hichkas dust nadare
sina bahrami: be badi az oon yad beshe
sina bahrami: albate in matlab ke goftam
n _m: hamintore
sina bahrami: ghiyase ma'alfaregh bud
sina bahrami: va man ke eybi dar shoma nadidam
sina bahrami: ke khodaii nakarde
sina bahrami: bekham
sina bahrami: ba yad avarie khubi
sina bahrami: va hosne shoma
sina bahrami: taneii be eybii bezanam
n _m: eybhaye man ziaadan agha sina
n _m: az kesrat , be cheshm nemiyan
sina bahrami: na aziz jan
sina bahrami: eyb hame daran
sina bahrami: amma
sina bahrami: bahs ine ke
sina bahrami: khubi ham daran
sina bahrami: va fargh adame khub ba bad
sina bahrami: vaghtye ke
sina bahrami: khubi va badie adama
sina bahrami: mizan beshe
sina bahrami: vazn beshe
sina bahrami: ba ham andaze giri beshe
sina bahrami: oonvaghte ke malum mishe ke ki khube va ki bad
sina bahrami: khodaro shokr
sina bahrami: man mibinam
sina bahrami: ke eghbali ke be shoma
sina bahrami: va karhaye shoma mishe
sina bahrami: ta che hadde
sina bahrami: va in nist
sina bahrami: ella be inke
n _m: ella lotfe khoda
sina bahrami: shoma ba vazneii be name dele doostanetun
sina bahrami: vazn shodid
sina bahrami: va
sina bahrami: mibinam
sina bahrami: ke che mohabatti be shoma darand
sina bahrami: behetun ke gofte budam
sina bahrami: dar morede dusty ke too england daram
n _m: in ham az lotfe khodast ... man layeghe in hame mohabbat nistam
sina bahrami: yek bar
sina bahrami: addresse site shomaro link kardam
sina bahrami: shode joze khanandegane hamishegie webloge shoma
sina bahrami: va hamishe mige
sina bahrami: be man
n _m:
sina bahrami: ke vaghean
sina bahrami: khanuman
sina bahrami: kheili neveshtehaye ishoono dust daram
sina bahrami: pas
sina bahrami: man nemigam
sina bahrami: hame migan
sina bahrami:
n _m: mamnun az shoma va hame
n _m: agha sina
sina bahrami: janam
n _m: age movafegh bashid berim dige ... rastesh noore monitor bad jur cheshmamo aziat mikone
sina bahrami: sorry
sina bahrami: jeddan mazerat mikham
sina bahrami: hagh darid
sina bahrami: sharmande
n _m: na , khahesh mikonam
sina bahrami: bavar konid
sina bahrami: mosahebate shoma
sina bahrami: beghadri shirine
n _m: lezzat  bordam az in mokaleme
sina bahrami: ke adam az gheyde zaman
sina bahrami: fasele migire
n _m: lotf darid
sina bahrami: manam hamintor
sina bahrami: moraghebe khodetun bashid
n _m: mamnunam
sina bahrami: kahnevadeye mohtaram ro salam beresunid
sina bahrami: makhsusan
sina bahrami: tavalode dokhtar khanume goletun
n _m: lotfetun ro miresunam
sina bahrami: albate tabrik neveshtam
sina bahrami: amma
sina bahrami: dust dashtam
n _m: bale , sepasgozaram
sina bahrami: ke bazam begam
sina bahrami: kh
n _m:
sina bahrami: shabe shoma khosh

* در خاتمه از آقای بهرامی عذر خواهی می کنم که ازشون کسب اجازه نکردم برای پست این متن .

   امیدوارم با بزرگواری که دارند منو ببخشند ...

  جهت اطلاع دوستان ، آقای بهرامی مدیر وبلاگ ارزشمند هبوط هستند

****

چتر برای چه ؟

خیال که خیس نمی شود

...

گوش کن با من :

من که در گريزم از من ، به تو عادت کرده بودم

از سکوت و گريه ی شب به تو هجرت کرده بودم

...

¤¤¤¤

يا فاطمة الزّهرا يا بنت محمّد يا قرّة عين الرّسول يا سيّدتنا و مولاتنا إنّا توجّهنا و استشفعنا و توسّلنا بك

إلى الله و قدّمناك بين يدي حاجاتنا ، يا وجيـهة عند الله اشفعي لنا عند الله

نوش جونتون

:)

نگاه کنید ، بد نیست  :

                              " ما هیچ ... ما نگاه " 

ok

!

Let every day

be a dream

. we can touch

Let every day

be a love

. we can feel 

Let every day

be a reason

. to live

...

می دانم

سبزه ای را بکنم ، خواهم مرد  . . .

چشماتو ببند و

تصوّر کن

چی ؟

هر چی که دوست داری  ...

* قابل توجه دوستداران موسیقی با موضوعات متافيزيكي ، مراقبه ، آرامش و موارد مشابه :

جدیداً سایت اختصاصی گروه متا آرشیو اقدام به جمع آوری مجموعه ای از آلبوم های موسیقی تحت عنوان متا موزیک دینگ های (۱) نموده که در نوع خود بی نظیر و بسیار زیبا و آرامش بخش است .

كل مجموعه شامل 84 آلبوم با كيفيت بسيار بالاست . ژانر كليه ی آلبوم های مجموعه ، مديتيشن ، ريلكسيشن ، درمان با موسيقي ، ريكي ، اصوات طبيعت يا موارد مرتبط مي‌باشد .

برای آشنایی بیشتر با این مجموعه و توضیحات کامل در این خصوص ، روی لینک کلیک کنید :

سایت اختصاصی گروه متا آرشیو . بخش متا موزیک

شخصاً پیشنهاد می کنم حتماً این کلکسیون با ارزش و زیبا را تهیه کنید .

* به جاست از برادر بزرگوارم جناب آقای سواد کوهی ، مدیر محترم سایت متا آرشیو به خاطر زحمات بسیار زیادی که برای سایت و همچنین گردآوری این کلکسیون ارزشمند کشیده اند تشکر و قدردانی کنم ... با آرزوی سلامتی ، آرامش و موفقیت برای ایشان

حکایت خیلی از ماها ، حکایت همون عابده که در همه حال با ریش خودش مشغول بوده ...

عطّار نیشابوری در باره ی این عابد بینوای غرقه در خود می گه :

عابدی بودست در وقت کلیم

در عبادت بود روز و شب مقیم

ذرّه ای شوق و گشایش می نیافت

ز آفتاب سینه تابش می نیافت

داشت ریشی بس نکو آن نیک مرد

گاه گاهی ریش خود را شانه کرد

مرد عابد دید موسی را ز دور

پیش او شد : کای سپهسالار طور !

از برای حق ، که از حق کن سؤال

تا چرا نه ذوق دارم من ، نه حال ؟

چون کلیم القصّه شد بر کوه طور

باز پرسید آن سخن ، حق گفت دور :

گو : هر آنک از وصل ما درویش ماند

دائماً مشغول ریش خویش ماند

موسی آمد قصّه برگفتا که چیست

ریش خود می کند مرد و می گریست

جبرئیل آمد سوی موسی دوان

گفت : همی مشغول ریش است آن فلان

ریش اگر آراست ، در تشویش بود

ور همی برکند هم ، درویش بود

یک نفس بی او برآوردن خطاست

چه به کژ زو باز مانی ، چه به راست

ای ز ریش خود برون نا آمده !

غرق این دریای خون نا آمده !

چون ز ریش خود بپردازی نخست

عزم تو گردد در این دریا درست

ور تو با این ریش در دریا شوی

هم ز ریش خویش ، ناپروا شوی

...

می بینی میمون بازیگوش نفس با چه حقّه های ظریفی ما رو می تونه به خودش مشغول کنه ؟

زمانی که اسیر دنیا و مال و منال و شهوت و نخوتیم ، در کار آراستن و شونه زدن ریشیم

و وقتی که به خطا می انگاریم در حال مبارزه با نفسیم ، به کندن ریش مشغولیم

پیوسته در بند ریشیم ... و پا بست خویشیم !

کی به خویشتن خویش بازگردیم ................. الله اعلم

ترک دنیا و اعراض از اون ، و توجه به دنیا و چسبیدن بهش ، هر دو دل مشغولی ست

لازم نیست تارک دنیا بشیم ... درستش اینه که دنیا رو زندگی کنیم ، ولی برده ی اون نشیم ...

سهم خودمون رو ازش بگیریم ، ولی طعمه ی چرب این نهنگ سیری ناپذیر زیبا و فریبنده نشیم

مهم اینه که در هر شرایطی چراغ شهود دلمون رو روشن و افروخته نگه داریم

و بی حرص و آز سراپا غرق تماشا بشیم ... هشیار ... بیدار و ناظر

تو بازی باشیم ... امّا آگاه ... امّا بصیر ... امّا با چشمانی باز

رقصی چنین میانه ی میدانم آرزوست

...

آغاز امامت گل نرگس آل طه (ص) ، یوسف زهرا ، مهدی موعود (عج) بر همه ی منتظران

مبارک باد

معرفی یک شاعر خوب معاصر :

محمد حسین بهرامیان

متولد سال ۱۳۴۸ خورشیدی / ارسنجان فارس

عضو هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد استهبان

مدیر خوش ذوق  سایت غنی و زیبای سارا شعر

تألیفات :

خلاصه ی خوبی ها

حجره های ملکوت 

زبان زنده و کلام شیوای او ، با دنیای ما بیگانه نیست . اشعارش در عین سادگی نقاط اوج فراوان دارد . می توان به راحتی با واژه های مأنوس ، موزون و دلنشینش ارتباطی صادقانه و صمیمانه برقرار کرد ... با آنها زندگی کرد ... نفس کشید ... قدم زد ... و تلخ و شیرین ها را مزمزه کرد .

او تمامی احساس زیبای خود را با زبانی نرم ، عاشقانه و شاعرانه در طبق اخلاص می گذارد و به خوانندگان و شنوندگان آثارش ارائه می دهد ...

از خداوند منّان ، برای ایشان آرزوی توفیق روزافزون دارم .

شما را به خواندن یکی از شعرهای بسیار زیبایش به نام " پیشنماز " دعوت می کنم :

آمد درست زير شبستان گل نشست
در بين آن جماعت مغرور شب پرست

يک تکه آفتاب نه ، يک تکه از بهشت
حالا درست پشت سر من نشسته است

اين بيت مطلع غزلی عاشقانه نیست
اين سومين رديف نمازی خيالی است

گلدسته و اذان و من ، های های های
الله اکبر و انا فی کل واد ... مست

سبحان من يميت و يحيی و لا اله
الاّ هو الذی اخذ العهد فی الست

( يک پرده باز پشت همين بيت مي کشيم )
او فکر می کنيم در اين پرده مانده است

...................................................

سارا سلام ... اشهد ان لا اله ... تو 
با چشمهای سرمه ای ... ان لا اله ... مست

دل می بری که...حیّ علی ... های های های
هر جا که هست پرتو روی حبيب هست

بالا بلند ! عقد تو را با لبان من
آن شب مگر فرشته ای از آسمان نبست ؟

باران جل جل شب خرداد توی پارک
مهرت همان شب ... اشهدان ... دردلم نشست

آن شب کبو ... ( کبو ) ... کبوتری از بامتان پريد
نم نم ( نما ) نماز تو در بغض من شکست

سبحان من يميت و يحيـــــــــــــی و لا اله
الاّ هو الـــــــــّــــذی اخذ العهــــد فی الست

سبحان ربّ هر چه دلم را ز من بريد
سبحان ربّ هر چه دلم را ز من گســــست

سبحان ربّی الــ ... من و سارا ... بحمده
سبحان ربی الــ ... من و سارا دلش شکست

سبحان ربی الـ ـ... من و سارا به هم رسیــ ...
سبحان تا به کی من و او دست روی دست ؟

زخمم دوباره وا شد و ايّاک نستعين
تا اهدنا الــ ... سرای تو راهی نمانده است

مغضوب اين جماعت پر های و هو شدم
افتادم از بهشــــــــــــت بر اين ارتفاع پست

***
( يک پرده باز بين من و او کشيده اند
سارا گمانم آن طرف پرده مانده است )

¤¤¤

برنامه ی صندلی داغ امشب رو دیدید ؟

مصاحبه ای بود به غایت زیبا ،  با یه فرشته ... یه آسمونی ... دکتر علی اکبر مرتضوی کیاسری

هر کی ندیده و از شمیم خوش عشق سر مسته و دلش واسه آسمون تنگ شده  ، حتماً تکرار این برنامه رو فردا ببینه ...

اگر چه این بزرگوار هیچگاه این صفحات رو نمی خونند ، ولی دلم می خواد این رباعی رو تقدیم کنم به روح بزرگ و زیبا و خدایی شون :

از ساغر عشق هر کسی سر نکشد

آلوده ردای عشق در بر نکشد

دلخسته سزای عاشقی داند و بس

هر خسته به کوی رستگان پر نکشد

...

چهارشنبه ، هشتم فروردین ۱۳۸۶ ، غروب

۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰۰

می دانی

شب را دوست دارم امّا

بی ماه شب کامل نمی شود

بیا

دیری ست اینجا نشسته ام

کنار درگاهی ... روی پله ی خیس باران خورده

از آن شب عزیز آرامش

تا امشب غریب انتظار

بی ماه شب کامل نمی شود

بیا

...

گفت درختی به باد :

" چند وزی ؟ "

باد گفت :

" باد بهاری کند گر چه تو پژمرده ای "

ممنون از دوست عزیزی که زحمت عکس گرفتن از این نرگس های زیبا رو کشیدند و به همراه تبریک زیباشون برام فرستادند  

عید و بهار شما هم مبارک باشه دوست من ... سپاس از لطفتون

¤¤¤

دوست عزیز و جوانمون  شاهین که وبلاگ نویسی رو تازه شروع کردند ، گزیده ی ساده و زیبایی داشتند که با اجازه شون اینجا تکرارش می کنم :

غروب بود

آفتابگردان به دنبال خورشيد مي گشت

ناگهان ستاره اي چشمک زد

آفتابگردان با اخم سرش را به زیر انداخت ...

 گل ها هرگز خيانت نمي كنند  

...

. . .

یکی قطره باران ز ابری چکید

خجل شد چو پهنای دریا بدید

که جایی که دریاست من کیستم

گر او هست حقّا که من نیستم

چو خود را به چشم حقارت بدید

صدف در کنارش به جان پرورید

سپهرش به جایی رسانید کار

که شد نامور لؤلؤ شاهوار

بلندی از آن یافت کو پست شد

در نیستی کوفت تا هست شد

سعدی

از اون جا که فرصتم این روزا خیلی کمه و بیشتر وقتم صرف کارای منزل می شه ، نمی رسم چیزی بنویسم . برای همین از محفوظات ذهنم استفاده می کنم .

آخه از کهنگی بدم میاد و دلم نمی خواد صفحه ی دلنوشته هام دیر به دیر نو بشه و مطالب براتون تکراری بشه ... ضمن این که فرصت بسیار خوبی ست تا به جای حرفای پیش پا افتاده و عادی نرگسی ، با همدیگه غوصی داشته باشیم در دریای بیکران شعر و ادب فارسی ...

¤¤¤¤

اندر دل من مها دل افروز تویی

یاران هستند ، لیک دلسوز تویی

شادند جهانیان به نوروز و به عید

عید من و نوروز من امروز تویی

¤¤¤¤

تو را که نام می برم ، دهانم معطّر می شود

زان روست که پیوسته از این گِل ، بوی گُل به مشام می رسد ....

....

¤¤¤¤

زدم فالي نگارا ، سحر مي آيد

خزان جان بهارا ، به سر مي آيد

شوخی نرگس نگر که پیش تو بشکفت

چشم دریده ادب نگاه ندارد

. . .

. . .

دارم فکر می کنم این بار واسه بازی شب یلدا چی بنویسم

کاش معافم می کردی بهار جان ...

¤¤¤

اعتراض به فیلم موهن 300

¤¤¤

ای دل اندر بند زلفش از پریشانی منال

مرع زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش ..............

سلام

در پست قبلی ( آهیمسا ) گفته بودم که بعد از درج نظر دوستان در خصوص موضوع پست ، یه جمع بندی خواهم کرد و من هم نظر خودم رو خواهم گفت ... حقیقتش هر کدوم از دوستان اونقدر زیبا توضیح دادن و نظرشون رو بیان کردن که دیگه حرفی نگفته باقی نمی مونه ... گر چه بعضی خیلی مختصر و موجز اشاره کردن و برخی دیگه کامل تر و جامع تر و بعضی دیگه اشارات زیبایی داشتن به سخنان بزرگان در این مورد خاص ...

از همه ی عزیزانی که در این بحث شرکت کردن صمیمانه سپاسگزارم و امیدوارم تک تک لحظاتشون عاری و مبرّا از خشونت و تندی باشه

در این چند روز زحمت تأیید کامنت ها گاهی با مسیح مهربون و بزرگوار بود . همین جا ازش تشکر و قدردانی می کنم که با وجود ضیق وقت ، نرگسی رو تنها نگذاشت

هفته ای که گذشت ، برای من خیلی شلوغ و خسته کننده بود ... شایدم به نوعی در حق خودم اهمال کردم و خشونت به خرج دادم !

قول داده بودم یه گزارش جمع و جور از این سه چهار روز اخیر بدم

فوق برنامه هام در هفته ای که گذشت :

» شرکت در مسابقه ی دوی استقامت در رده ی سنّی خودمون ( یعنی همون ۶۰ ، ۷۰ سال ! ) که منتج شد به نفر دوم شدن بنده و شکستن کفه ی کفش ورزشی نوی نازنینم از وسط !!!

» خونه تکونی به کمک اعضای محترم خانواده

» دوختن و آماده کردن پرده ها و ملحفه های جدید و رو بالشی و رو تختی و غیره و ذلک

» رفتن به میدون تیر و تمرین سالانه ... تک تیرانداز ویژه مون این بار حتی یه دونه تیرش هم به سیبل نخورد !!! البته بنده خدا تقصیر هم نداره ، هنوز استخون بازوی چپش که چند ماه پیش ترک برداشته بود ، درست و حسابی خوب نشده

» شرکت در سمینار آقای دکتر احمد حلّت عزیز

» انجام دادن یک سری کارهای کاملاً شخصی

» یکی دو تا مأموریت داخل استانی

مهم ترینش همینا بودن که گفتم

...

بهار عزیز منو به بازی شب یلدا دعوت کرده ... سعی می کنم در پست بعدی این کار رو انجام بدم

تا بعد

...

بعد از تو من فاصله ها را شناختم

" با " را شناختم و " بی " را شناختم ...

...

موضوع گفتگوی کلاس یوگا برای هفته ی آینده ، منو به این فکر انداخت که نظر شما رو هم راجع بهش بدونم و دست به یه شبه همه پرسی کوچولو بزنم

« آهیمسا » متضاد « هیمسا » به معنای خشونته . واژه ی « آهیمسا » یا « عدم خشونت » رو در بحث های سیاسی زیاد شنیدیم و خوندیم ... فعلاً کاری به این بعد قضیه نداریم

می خواهیم جایگاه آهیمسا رو در زندگی خودمون بدونیم ، و سهمی رو که هر کدوم از ما در رعایت و به کار بستنش داریم ، بررسی کنیم

می خواهیم ببینیم خشونت چه مواردی رو در بر می گیره ، و من و شما از صبح که بیدار می شیم تا شب که دوباره می خوابیم برای شروع یک روز نوی دیگه ، چقدر خشونت می ورزیم ... هم به خودمون ... هم به دیگران

لازمه یادآوری کنم که همه ی ما نسبت به خودمون هم معمولاً آگاهانه و یا ناآگاهانه رفتار خشونت آمیز داشته و داریم ...

کامنت های شما عزیزان در این زمینه ، ضمیمه ی همین پست می شه       

تا بعد به یک جمع بندی نسبی برسیم

و من هم نظر خودم رو بگم

...

میلاد :

دوباره سلام
باید بگم که حالا که به کارای امروز خودم از صبح تا الان نگاه میکنم و فکر میکنم
میبینم ظاهرا اصلا خشونتی در کار نبوده ....ولی خوب که دقیق میشم میبنم در مورد خودم یکم گاهی بی رحمی کردم....
چراشو نمی دونم!!! شاید تو اون لحظه متوجه نبودم و ناخواسته بوده ...شایدم نه!!

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عقیق :

سلام عزیزم
خوب در صورت شروع یک روز عادی هیچ خشونتی در بین نیست، اگر خودمو بزارم کنار شاید اولین نفر فرزندم باشه . در بیدار کردن فرزند خواب آلوده که با تشر بیدار میشه و اگر چنین آغاز بشه دامنه این خشونت ادامه پیدا خواهد کرد بطوری که با خودمم دعوا خواهم داشت. حتی در باز و بسته کردن در که باشتاب و سر و صدا همراهه، جواب سلام بقولی سر بالا به یه دوست، یا جواب سوال یک پرسشگر در خیابان به سردی و سختی دادن، کم محلی به دیگران بخاطر اعصاب بهم ریخته و............این ها اگر چه به ظاهر شاید خشونت نباشه اما عاملش یک خشم درونیه که موجبات چنین رفتارهایی رو فراهم میکنه و الی ماشاالله...
خوب خیلی زیاده سهم من بسه :)
بحث جالبیه و عبرت اموز
ممنون که با ما هم مطرحش کردی
نازنین آدینه ات بخیر

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

الهه :

سلام نسترن جون
ممنون بابت پستها و اس ام اس های قشنگت

خوب منم با خشونت بیگانه نیستم.
خیلی جاها هست و بیشتر نسبت به خودم دارم.
بعضی وقتها که از دست خودم عصبانی هستم و بکن نکن های زیادی که برا خودم دارم
گاهی دلم برا خودم می سوزه و از دست این همه بکن نکن که برا خودم میذارم خسته میشم و می برم مثل الان

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عاکف :

سلام همیشه نازنین
من فکر میکردم که بحث خشونت در وطن عزیز فراموش شده ! عجب کاوشگری هستید شما ! تا به حال ترکیب خشونت بخود را ندیده بودم اگرچه از خود آزاری و دیگر آزاری زیاد دیده و شنیده بودم. راستی خانه بدوشی و غربت هموطنها در خارج از کشور و حتی احساس غربت بسیاری از هموطنهای عزیز در داخل از کدام جنس آزار هستند ؟راستی همسایه بغلی ما یک لاک پشت داره که اسمش "سامبا" است صاحبش اونو 20 سال گذشته از جزایر آنتیل آورده هر وقت میبینمش به یاد خودم می افتم ! آخه یه جورایی سر گذشت ما به هم شبیه است .حالا با این پست به یک نتیجه گیری میرسم که نباشه این زبان بسته هم مثل من خودآزاری داشته که اسیر غربت شده ...
موفق باشید

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سمیرا :

"در پشت ناراحت کننده ترین رفتارها انسان غمگین و ناخرسندی قرار گرفته است که برای جلب همدردی فریاد می کشد." (زندگی یک فوریت نیست _ ریچارد کارلسون)

سلام نسترن جان
من فکر می کنم خشونت از آدمی به آدم دیگه منتقل میشه..همونطور که محبت و آرامش..پس باید تمرین کنیم..اول از خودمون شروع کنیم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 ماری :

سلام
اگه درست نگاه کنیم و صداقت با خودمون داشته باشیم احتمالا به طور عموم خیلی از ما کارهای روزانه مون با خشونت همراهه
خشونتهای خودآگاه و ناخود آگاه

هنوز اونقدر قوی نشدم که بتونم با رفتارهای خودم مبارزه کنم

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سیّد :

سلام نرگسی خانم
باید بر خود سخت گرفت .. این آموزه ی تمام مکاتب است حتی مکاتب ساخته و پرداخته ی بشری...
اما سختی داریم تا سختی .. آنچه در اسلام مطرح است خشونت و لطمه و آسیب جسمی و روحی به خویش حرام مسلم است ... اما از طرف مقابل رها کردن غرایز به راهی که نفس می طلبد هم حرام ..
سخت گیری آموزش داده شده توسط اسلام راه تعالی است .
من هم نوشته ام نامه ای را .. در مورد جسارت به ساحت مقدس پیامبرمان در آزمون ضمن خدمت آموزش و پرورش ..
شاد باشید

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

ج . ش :

سلام نرگسی عزیز

خشونت هزار وجه دارد

من اگر به کسی بگویم دوستت دارم و او احساس کند که از او نفرت دارم

" زبان برای تفاهم بود... ولی دریغ .. سو ’ تفاهم شد"

نوعی خشونت است.
...
بحث زیبا ولی پیچیده ای را باز کرده اید که اطمینان دارم نتیجه خوبی هم خودتان به دست می آورید و هم دوستان همراهتان
....
من بیشتر ازاینکه بخواهم به دیگری خشونت کنم
خودم را مورد خشونت قرار داده ام و می دهم. برعکس دیگرانی که کم نیستند و در بالاترین پلکان خودخواهی و غرور نشسته اند و با غرور خود به دیگری خشونت می کنند .
دیگرانی که شما باشید یا من....

دست آخر اینکه

ای کاش می توانستم تو باشم
اگر می توانستم تو باشم
تمام جهان بودم

و دشمنی نبود
و خشونت نبود

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

دختر نارنج و ترنج :

سلام نرگسی خوبم

راجع به مطلبی که نوشتی باید بگم آدم ها توی عصرِ حاضر ، اونقدر تحتِ تاثیر مشکلات روزمره هستن که فرصت فکر کردن به اینو ندارن که چی هستن و اصلا برای چی آفریده شدن ...
خودم رو هم مد نظر دارم ...
آدما اونقدر غرقِ کار و پول و چی و چی و چی شدن که دیگه فرصتی برای جمع بندی کارها و اصلا هدفِ انجامشون رو ندارن
می دونی ؟ فکر می کنم برای اولین بارِ که دارم به کارهای روزانه ی خودم فکر می کنم !...
آدمِ عصبی نیستم اما ... نمی دونم چرا وقتی با نظرم مخالفت کنن ناخوداگاه ناراحت می شم ... اما عصبانی نه ...
فقط گاهی اوقات !... بعدش هم همیشه پشیمونم
...
از آدمایی که عصبانی هستن خیلی می ترسم !
آدم تو عصبانیت می تونه ناخوداگاه زندگی ش رو از این رو به اون رو بکنه
خیلی وحشتناکه
نمی دونم چرا یادِ سریالِ _ زیرِ تیغ _ افتادم !!...
باز هم بر میگردم تا نظرای بقیه ی دوستان رو هم بخونم
...
شب قشنگت بخیر

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مهتا :

درود
من حرص خوردن رو بیشتر حس می کنم تا خشونت
البته شرایط گاهی خشونت رو نسبت بخود و دیگران رو بوجود میاره !
ولی وافعآ از خشونت بیزارم به هر شکلش
مسابقه جالبی بود

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شهاب :

سلام

خشونت ؟

از دید کی

خشونت از دید پروانه لمس کردنشه

از دید گاو لگد زدن بهش

و از نظر انسان

شعورش رو و حضورش رو فراموش کردن

بیش از این نمی دانم

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یک دوست آشنا :

سلام

بنظر من اول بايد خشونت را تعريف کرد.
اگر خشونت را رفتار, واکنش و عکس العمل نسبت به عملی که زندگی انسان را (چه مادی و چه معنوی) به خطر مياندازد تعريف کنيم, فکر ميکنم که کم و بيش اکثريت ما در مرحله ايی از زندگی با آن روبرو بوده ايم. بنظر من بيشتر خشونت ها جهت پيش برد منظور شخصی مورد استفاده قرار ميگيرد (خشونت سيستماتيک را بحث نميکنم).
از اين نوع خشونت ها من هم بی نصيب نبوده ام (حتما در هر دو طرف قضيه قرار داشته ام, چه مورد خشونت واقع شده ام و چه ديگری را مورد خشونت قرار داده ام). اکثريت خشونت های شخصی (در مورد دوستان و آشنايان) احتمالا جنبه ی ناخودآگاه دارند (دوستی خاله خرسه).
تکرار خشونت ميتواند پيامدهای خطرناکی را با خود همراه داشته باشد چرا که از قديم گفته اند وجدان تابع تکرار است.
نتيجه اينکه بين بد و بدتر, سعی کرده ام بد را انتخاب کنم.
راستی پاسخ مناسب بجای خشونت چيست؟
بنظر من, در سطح خانواده و دوستان, احترام متقابل و گذشت و صبر و در سطح جامعه, خواست برقراری و اجرای عدالت که بدنبال خود شکوفايی فردی و اجتماعی را با خود خواهد داشت.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

شازده کوچولو :

سلام
این بحث خشونت و عدم خشونت بحث فوق العاده خوبیه. خشونت انواع و اقسام داره. یکی از ظریف ترین نوع خشونت ، خشونت در افکارماست. وقتی راجع به کسی بد فکر می کنیم، وقتی دیگران را قضاوت می کنیم، وقتی در پی تلافی کردن هستیم حتی اگه توی ذهنمون باشه.
به نظر من خشونت از خشم درونی میاد و خشم از سرخوردگی و ناخشنودی. اگه شاد باشیم و سالم، خشن نیستیم. ولی وقتی بیماریم (روانی و عاطفی) خشن می شیم.

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مریم :

سلام نرگسی جون به مساله خیلی جالبی اشاره کرده اید که امروزه خیلی شایع شده است
اکثر آقایون این روزها به دلایل مختلف دست به خشونت می زنند و اکثر اوقات هم میگویند ما اعصاب نداریم و به علت فشارهای اقتصادی و روانی دست به خشونت میزنیم ولی واقعا چه باید کرد؟

از لحاظ قوانین، فرهنگ و آداب و رسوم و از لحاظ درآمدهای اقتصادی، پول و شغل، نابرابری میان زن و مرد در جهت دستیابی به امکانات اجتماعی وجود دارد. خب، بحث قدرت اصولا در رابطه با دسترسی به منابع کمیاب اجتماعی هست که حالا ثروت یکی از آنهاست و همینطور حمایتهای اجتماعی. قدرتی که مردان در جامعه دارند و روی زنان اعمال قدرت می‌کنند، تا حدودی آنها را از دستیابی به یکسری منابع اجتماعی دور نگه می‌دارد که بصورت معمول این را بصورت خشونت ساختاری مطرح می‌کنند. اما همین قدرت در خانواده باعث می‌شود مردان روی زنان نظارت اعمال کنند. بنابراین آنچه در خانواده خیلی از اوقات و یا اکثر اوقات، به خشونت می‌انجامد، رفتارهایی از زنان است که مردان آن را نمی‌پسندند و می‌خواهند بر روی رفتار زن، تحرکاتش، اقداماتی که می‌تواند بکند و بهرحال هر نوع فعالیت او اعمال قدرت و نظارت کنند. از آنطرف وقتی نگاه می‌کنید در قوانین خانواده می‌بینید که بعنوان رییس خانواده اصولا قدرت به او داده شده. این دو، یعنی ساختار جامعه و ساختار خانواده، باهم در ارتباط هستند. تا موقعی که ساختار جامعه قدرت را به مرد می‌دهد، همین قدرت در خانواده هم می‌تواند اعمال بشود و آنوقت زنان را وادار می‌کنند که رفتار مطابق میل آنها را انجام بدهد، حتا، اگر خودش موافق با آن نباشد ( خانم دکتر شهلا اعزازی جامعه شناس)

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

مارال :

سلام نرگسی عزیزم

خشونت شاید اگه سر سری نگاه کنم هیچ گونه خشونتی در کار نباشه

ولی اگه عمیق نگاه کنم چرا... نمیشه اسمشو خشونت گذاشت شاید یه نوع نامردی باشه اونم به خودم

اینکه غمگینم ولی خودمو شاد نشون می دم طوری که شاید کسی فکر نکنه من هم غمی دارم.

نرگسی جونم آدم وقتی از کسی ناراحت میشه ولی اون ناراحتی رو میریزه تو دل خودش و به روی اون طرف نمیاره اینم یه نوع خشونت به خوده که واسه من یه معضل شده

راستی تولد وبلاگمه خوشحال میشم از حضور تون نرگسی عزیزم

التماس دعا

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نانی :

سلام خواهر عزیزم

شاید خشونت درباره خودم این باشه که به خواست خودم دور از عزیزانم دارم زندگی می کنم.

بارها فکر کرده ام من که می تونم من که اگه بخوام ،هر آن ،می تونم برگردم و پیش عزیزانم زندگی کنم

ولی با اینکه غم دوری و غربت را هر لحظه می چشم ولی ...

شاید یه سری چیزها و تحمل کردن ها به عبارتی خشونت به حساب بیاد

ولی باید عبور کرد

خیلی خانمی خیلی ماهی خیلی دوست دارم و ممنون از تبریکت

... تا بهترین ها

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

یک دوست آشنا :

دوباره سلام
شايد بشود از اين زاويه هم به اين بحث دامن زد.

هستی تجلی کثرت است, کثرت پر از تفاوت, تفاوت آبستن تعارض و تعارض در اکثر موارد بوجود آورنده خشونت.
متاسفانه خشونت در تاريخ وجه غالب را دارد و عدم خشونت در لحظه های استثنايی بروز ميکند.
جامعه ما کمتر اين شانس را داشته است که بطور جدی درباره پديده خشونت و عدم خشونت به بازانديشی بپردازد. بقول ملاصدرا اشيا را از ضد آنها ميتوان شناخت و اگر بتوانيم اصل عدم خشونت را دريابيم شايد بتوان پديده خشونت را بهتر شناخت.
آدمی را طريقی نيست, جز زيستن به آيين عشق و عشق چيزی نيست جز قانون حاکم برجوهر وجودی و اصل غالب بر بنياد معنوی انسان.
عدم خشونت را ميتوان آيينی دانست جهت پالايش درونی برای سامان دادن جهت حل تعارضات بيرونی که بدنبال خود برسميت شناختن و احترام به شاٌن انسانی ديگران را با خود همراه خواهد داشت. نوشته را طولانی نميکنم و با نوشتهای از زنده ياد شاملو سخنم را خاتمه ميدهم.
جنگل آينه ها به هم در شکست
و رسولانی خسته بر گستره ی تاريک فرود آمدند
که فرياد درد ايشان به هنگامی که شکنجه بر قالبشان پوست می دريد, چنين بود:
کتاب رسالت ما محبت است و زيبايی است
تا بلبل های بوسه بر شاخ ارغوان بسرايند
...
کتاب رسالت ما محبت است و زيبايی است
تا زهدان خاک
از تخمه ی کين بار نبندد

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حسین ( کیمیا ) :

سلام نرگسیٍ هم راه !
و اما خشونت ( از دید اوشو):
مردم هميشه درباره ‎ي عدم خشونت سخن مي‎گويند و هر آنچه در زندگي انجام مي‎دهند، خشونت است: خشونت آشكار و نه هيچ چيز ديگر. هر چه بيش‎تر خشن باشند، بيش‎تر از عدم خشونت دم مي‎زنند.

كساني كه راه سلوك را مي‎پيمايند، بايد بسيار مراقب اين پنهان‎كاري‎هاي احمقانه و آرمان گرايانه باشند. داشتن آرمان‎هاي زيبا بسيار ساده است. اگر مردم را تماشا كني بسيار حيرت خواهي كرد: اگر آرمان‎هاي آنان را بشناسي، مي‎تواني يقين داشته باشي كه آنان درست نقطه ‎ي مقابل آن آرمان‎ها زندگي مي‎كنند. با شناخت آرمان‎هايشان مي‎تواني به طور منطقي نتيجه‎ بگيري كه آنان ضد آن آرمان‎ها زندگي مي‎كنند.
آرمان فقط ثابت مي‎كند كه چيزي وجود دارد كه آنان را در پشت آن آرمان مخفي ‎كند.
انسان هشيار، ابداً آرمان ندارد. انسان آگاه، با هشياري خودش زندگي مي‎كند. او يكپارچه است و درون و بيرون او تقسيم شده نيستند.

آرمان‎ها به تو «بايد» مي‎دهند: «بايد چنين كني و بايد چنان كني. و به سبب همين بايد‎ها، تو شروع مي‎كني به باور كردن اين كه بسيار والا هستي و آرمان‎هايت نيز بسيار والايند:
«ببين كه من چه آرمان‎هاي زيبايي دارم!»

انسان آزمند مي‎خواهد كه بي ‎طمع باشد. انسان خشمگين مي‎خواهد كه با محبت باشد. انسان پر نفرت آرمان عشق دارد.
تمام ملت‎هاي دنيا از صلح سخن مي‎گويند، و آنچه انجام مي‎دهند، آماده شدن براي جنگ است.

انسان خشمگين چگونه مي‎تواند تمرين محبت كند؟ چطور؟ غير ممكن است. اگر انسان خشمگين بخواهد محبت را تمرين كند، دست بالا اين است كه خشمش را سركوب كند، همين. چه كار ديگري مي‎تواند انجام دهد؟ او از ديگران خشمگين بوده و حالا از خشم خودش خشمگين است، همين. خشم او شكل و قيافه‎ي تازه‎اي به خودش گرفته. انسان خشن مي‎خواهد غير خشن شود: چه مي‎كند؟ او با ديگران خشن بوده، اينك با خودش خشن خواهد بود. اين را شما رياضت كشي مي‎خوانيد. رياضت كشي در اساس خودآزاري است: يعني لذت بردن از شكنجه دادن خود.

بسيار آسان است كه يك قاتل را دست‎گير كني؛ ولي بسيار مشكل است كه كسي را كه تمايلات خودآزاري دارد دست‎گير كني، ولي هر دو جاني هستند. هر دو از خشونت لذت مي‎برند.

نخستين چيزي كه بايد به خاطر سپرد اين است: انسان خشن نمي‎تواند با تلاش، غير خشن شود. پس آيا امكاني وجود دارد؟ آري، امكاني هست، ولي نه با تلاش، نه با اراده و كوشش، نه با تمرين اين كه چيزي غير از خودت باشي. امكان آن فقط از طريق هشيار شدن است.
به جاي اين كه بكوشي غير خشن شوي، از خشونت خودت آگاه شو، كه خشونت تو چگونه عمل مي‎كند. ريشه ‎هاي آن را ببين. عميقاً واردش شو، چگونه برمي‎خيزد، چگونه به وجودت و به اعمالت نفوذ مي‎كند. خشونت خودت را تماشا كن، و در همان تماشا كردن، از آن هشيار شو و آنگاه شگفت زده خواهي شد: خشونت تو شروع مي‎كند به ناپديد شدن و از بين رفتن.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

غریب آشنام :

سلام نسترن عزيزم
فداي مهربونيات گلم
ممنون كه هميشه مهربوني

پستت قشنگ..عالي...مفيد
حالا من يه چيز بگم
اينا رو خودت يادم دادي البته
بازم كه اينجام دارم تقلب ميكنم..اي واييييي

ميشه گفت خشونت يه نوع ظلمه
و يكي از همين خشونت ها ظلميه كه به خودمون ميكنيم
ما زياد ياد نگرفتيم كه بايد كه با خودمون مهربون باشيم
مثلا به خورشيد خيره ميشيم..پس فردا چشامون ضعيف ميشه
كفش تنگ ميپوشيم..پس فردا كمردرد ميگيريم
زياد ميخوريم ..پس فردا انواع مرضا رو ميگيريم
البته كم خوردن هم يه نوع خشونت محسوب ميشه..اين نوع رو بهتره بگيم شكنجه ي خود تا خشونت با خود
حسادت ميكنيم و حريص ميشيم

ديگه جونم برات بگه
كاشكي اون خانومه يه خورده ديرتر اومده بود بيشتر ميگفتي
كم آوردم آخه
ديگه خودت بگو استاد جون
راستي!
اين روزا..آدما خيلي با خودشون با خشونت رفتار ميكنن
اين روزا فقر آدما رو خشن بار آورده كه بيشترين شكنجه ها و خشونت ها رو متحمل ميشن

اينو خوب گفتم
نه؟

قربونت برم
مواظبتون باش

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

محمّد :

سلام بزرگوار

ممنون از طرح ايده های خلاق اينچنينی تا فراموش نکنيم که انسانيم و وظيفه سنگينی بر دوشمان نهاده شده .
يکرنگی و صداقت با خود منجر به احساس همدردی ، شفقت و محبت نسبت به ديگران می شود . از اينرو ما بايستی هر روز تمرين محبت و شفقت کنيم . هميشه در مواجهه با ديگران يادمان باشد که آنها هم مثل ما در زندگی خود به دنبال سعادت و شادی اند ، آنها هم مثل ما سعی می کنند از درد و رنج رهايي يابند ، آنها هم مثل ما با غم و اندوه ، تنهايي و بی کسی ، ياس ونوميدی آشنايند ، آنها هم مثل ما به دنبال تامين نيازهای خود هستند و بالاخره اينکه آنها هم مثل ما هر لحظه در حال ياد گرفتن در باره زندگی و درس گرفتن از زندگی هستند ... و همین باعث می شود که خشونت را نه برای خود که حتی برای دیگران نیز جایز و شایسته ندانیم . سعی می کنم اينگونه باشم . در پناه حق

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

حسین ( کیمیا ) :

سلام و درود
من هم بیش از دیگران به خودم خشونت می ورزم.باید از خشونت خود آگاه شوم و به تماشایش بنشینم تا از بین برود.سپاس که این مهم را به ما یادآور شدی

راستی،با اجازه ، شما بزرگوار را در لیست هم راهان قرار دادم.شاد زی

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سرو ناز :

سلام خوبی نرگسی جون
بعضی وقتا هست که ما واقعا خشن میشیم حتی با خودمون
ولی در بعضی جاها یه کم خشونت فکر کنم بد نباشه اخه نرمی و لطافت چاره ساز نیست
ولی به کل فکر کنم آهیمسا خوب باشه

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

بهار آرزو :

سلام گل نرگسی .../

آدما گاهی بدون اینکه متوجه بشن به هم خشونت می کنن ...

گاهی نوع نگاه یا طرز رفتار آدما بر خلاف اونچه که در دلشون هست اطرافیانشون رو آزار میده ...

گاهی آدما از روی غرض به جون هم میفتن و به هم آزار می رسونن که به نظر من در این مورد اولین نفری که بیشتر هم تحت آزار و خشونت قرار می گیره خود شخصه که داره نا آگاهانه اول به خودش ضربه میرسونه ...

گاهی آدما فکر میکنن دارن به طرف مقابلشون خوبی می کنن ... گاهی اونقدر طرف مقابلشون رو دوست دارن که متوجه نیست دارن اونو آزار میدن یا این دوست داشتن موجب ناراحتی اطرافیان میشه ...

گاهی حقیقت اونقدر به نظر آدما تلخ به نظر میرسه که ناراحتشون میکنه ...

اما اگه امروز این حقیقت کسی رو آزار داد ... اگه امروز راه اشتباه رفته اونو بهش نشون داد فردا روز دیگریست ...فردا روز آرامش است ...

نرگسی عزیز با امید به آرامش برای امروز و فرداهایتان

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

رهگذر :

سلام
نقطه نظرات دیگر دوستان را خواندم . به موضوعات خوبی اشاره شده بود . هر چیز که خداوند در ذات آدمی آفریده است . نعمتی است و وجودش لازم و ضروری . خشونت نیز از همین نعم الهی است که چنانچه در جای خود مورد استفاده قرار گیرد سودمند خواهد بود . غضب نیز باید جنبه ی الهی داشته باشد . و کظم غیض نیز باید در همین راستا باشد . به طور کلی حد تعادل در تمام صفات همیشه از جانب بزرگان دین و اندیشه مورد تاکید بوده است . نبود- خشونت در جایی که بروز آن ضروری است . مساویست با ترس !  و استفاده ی نادرست از این صفت برابر است با ظلم ! .
پس در واقع چگونگی بکارگیری این صفات توسط انسان است که به آن جهت- خوب یا بد می بخشد و حسن و قبح آن به رفتار انسان مربوط می گردد و بس .
بدرود

( رهگذر )

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

سارینا :

سلام
تجلی خشم از جدی گرفتنه این توهمه...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

عقیق :

سلام نازنین خواهرم
این روزا بدجور دلم هوایی شده و زیاد به یادتم نمیدونم دلیلش چیه...!
هر چه هست نوای خوش مهرورزی حضرت دوست است.
به خشونت هم بیشتر فکر کی کنم و سعیم در اینه که به هیچ عنوان به خودم راهش ندم..گاهی خودم خندم میگیره...
راستی یکی از نوع خشونت برخورد با مطالب وبلاگ هست...همانگونه که خودت خوب میدونی
بی تحملی از اینکه هر کس نوعی عقیده داره و ما حق داریم عقیدمونو بگیم اما حق ....نداریم.
در این روزهای پایانی برات شور وشوقی بهاری آرزو میکنم.
در ضمن نوای همایون منو بیشتر به طرف بالا میبره....فدای دلت
شاد باش بهار نزدیک است...بهاری جاوید

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

در آغوش خداوند :

سلام
آنکه روح خداوند رو در همه چیز و همه جا می بینه ، لاجرم از آزار رساندن می پرهیزه و تنها عشق می ورزه

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

پسر گلم فرهاد تولدت مبارک

دوشنبه ... ساعت ۳.۲۸ صبح :

سلام

ممکنه سه ، چهار روز کمتر بتونم سر بزنم ... البته شاید

علت خاصی هم نداره ... تا ساعت ۲.۳۰ که طبق معمول اداره و عصر روزهای زوج هم مثل همیشه باشگاه هستم . منتها این سه چهار روز ، چند تا فوق برنامه هم دارم که مطمئناً بعدش خستگی کمتر مجال رسیدگی به اینجا رو می ده

اینها رو  از این جهت گفتم که دوستانی که همیشه به من لطف داشتند و دارند ، نگران غیبت احتمالی ام نشن

از مسیح عزیز خواهش می کنم اگه نتونستم بیام و نظرات دوستان رو تأیید کنم ،  زحمت این کار رو بکشه ( اگر چه می دونم وقت آزادش به مراتب کمتر از منه ) ...

مسیح جان                                                                                                                        قبلاً فاطمه جان هم پسورد نرگسی رو داشت ، ولی در حال حاضر فقط شما داری ... پس اگه تأخیر داشتم ، لطفاً هوای اینجا رو داشته باش ... ممنون از محبّتای همیشگیت

ان شاالله بعدش یه گزارش کوچولو خواهم داد ...

سعی می کنم نذارم خیلی دلتون تنگ بشه و مثل سنجد زود برگردم

¤¤¤¤

 اومدم شب ها رو باور نکنم ... غصّه نذاشت

اومدم غصّه رو باور نکنم ... شب نمیذاشت  ...

... ! ...

¤¤¤¤

نرمایی دارد تماشایت

نُه تویی دارد دیدارت

یک رو تر از شیشه !

هیچ مشامی

ردّ خواب های معطّر شده ام را نخواهد یافت ...

¤¤¤¤

چهارشنبه ... ساعت ۲۰ دقیقه بعد از تو :

 من به من

            به تو 

               به همه کس ، به همه چیز ، به همه ی هستی مربوطم ...

ولی

     این جا

           جایی ست

                         که به هیچ کس جز تو مربوط نیست :

                                                                         دل من ...

کارهای ما چندان نیز بزرگ نیستند ... تنها کاری که از ما ساخته است آن است که کارهای کوچک را با عشقی بزرگ انجام دهیم .

                                                                                                  " مادر ترزا "

با تشکر از دکتر بابک عزیز که لطف کردند و این عکس زیبا رو به من هدیه کردند

*****

یک خبر نه چندان مهم برای همشهریام :

« برای اولین بار در کشور ، " انجمن ریه " در اراک تأسیس شد . این انجمن با هدف شناسایی تخصصی بیماری های ریوی و خدمت رسانی به بیماران در سطح استان و کشور دایر شد . »

خدا رو شکر ... اگه نفس کشیدن تو هوای پاک و تمیز و عاری از سرب برامون یه آرزو شده ، به جاش یه انجمن ریه داریم که هیشکی نداره ... دیگه چه غمی داریم ؟!!!!!

***

برای چهارم بهمن :

عسل بانوی نازنینم ، تولدت مبارک

تداعی عزیزم ، تولدت مبارک

یک قطره + یک قطره می شود یک قطره ی بزرگ ... نه دو قطره

در وبلاگ یکی از رهگذران آسمان بخوانید :

ما کجاییم ؟!.................

*****

برای ورود به خیمه ی شیشه ای روی لینک کلیک کنید :

محرمی دیگر از راه می رسد ... 

*****

امروز اول بهمن ، روز میلاد یه دختر پاک و عفیف و آسمونیه ... دختری با قلبی مملو از عشق به حق و حقیقت ........... آنتیک عزیزم تولدت مبارک

من ندانم به نگاه تو چه رازی ست نهان

که من آن راز توان دیدن و گفتن نتوان

به راستی زیباتر از نگاه کودکی که خیالی را در پهنه ی آسمان می کاود ، چیست ؟

تو در این نگاه ژرف چه می بینی ؟

من خیلی چیزها می بینم :

عشق

امید

عظمت

معصومیت

معنا

معرفت

من در نگاهش خدا را می بینم

چه با شکوه ... و با غرور ... می نگرد این رسول کوچک ......

مسیحا برزگر ( متولد ۱۳۴۰ خورشیدی )

او در منظومه‌ی عشق متولد شده است . درست چهار ميليون و خرده‌اي سال بعد از پيدايش زمين ... او باد ، خاك ، آب و آتش را دوست دارد ، اما محلّ ملاقات آن‌ها را ، يعني گياه و پرنده را ، بيشتر ...  در مصرف خنده ، اهلِ امساك نيست .

 آرام است و هيچگاه براي خشونت جواز صادر نمي‌ كند . نوشته‌ها و ترجمه‌هاي او ، بيشتر طنينِ خوشِ آوازهاي دلِ اوست . او بزرگترين مترجمان را زنبوران مي‌داند .

درباره‌ی مسيحا فقط مي ‌توان گفت : حضورش آنقدر عاشقانه است كه وقتي به گلِ شبدري مي‌رسد ، بي‌ درنگ كلاه از سر برمي‌دارد و مي‌گويد : سلام !

مسيحا برزگر خالق موسيقاي زندگي‌ ست . او نه با چنگ و چگور ، بلكه با كلمات ، معنا را مي‌نوازد . كلمات ، نزد او ، هويت تكيده و معمول‌ شان را از دست مي ‌دهند ، احيا مي‌شوند و سرشار از شور و سرمستي ، به رقص درمي‌آيند .

نگاه زيباي او در پي جستن زندگي بي‌ پيرايه ‌يِ كودكان است . او همواره رهسپارِ اعماق است ؛ زائرِ بيكرانه‌ها و آبی ناب حقيقت ...  به گفته ‌ي خودش : همه ‌چيز دارد ، چيزي نمي‌ خواهد و چيزي نيز براي از دست دادن ندارد .

او بخشنده‌ ي گنجي تمام ناشدني ‌ست : عشق ... او عشق را سبو‌سبو به دل‌هاي تشنه مي بخشد و ديري نمي‌پايد كه دريا ‌دريا مي‌گيرد .

بي‌ ترديد تا چشمه‌ي عشق مي‌جوشد ، بازار مسيحا نيز گرم است . اين رازِ تبسّم قشنگي ‌ست كه همواره بر لب‌ دارد ...

...

بشنویم از او :

« صدای آب می آید ... مگر در نهر تنهایی چه می شویند ؟! »

مسیح  توی کامنت زیباش برای دو پست قبل تر ، نوشته :

« تن ها تنهايي رو از بين نمي برن

تنها تنهاترين تنهاست كه تنهايي تن ها رو پر مي كنه »

این عبارت نغز منو شدیداً به فکر واداشت

آیا به راستی تن ها نمی تونن تنهایی آدما رو از بین ببرن ؟

و اگر کسی اونقدر به تعالی نرسیده باشه که بتونه با تنهاترین تنها ، ارتباط صمیمانه و نزدیک داشته باشه ، باید به تنهایی تن بده ؟ یا باهاش بجنگه ؟ یا ...

دلم می خواست راجع به تنهایی خیلی چیزا بنویسم :

تنهایی خود خواسته ... تنهایی تحمیلی ... تنهایی گریز ناپذیر ... احساس تنهایی ( با تن ها بودن و تنها بودن )

دلم می خواست بنویسم فرق بین « تنها بودن » و تنهایی رو

تنهایی ... مسئله ای که در این قرن شلوغ و پر دغدغه ، بشر خیلی ازش وحشت داره ... ازش گریزونه ... و گاهی در مسیر گریز از این غول آرام ، به جای رسیدن به آرامش ، با بحران های فجیعی رو به رو می شه که در خیلی موارد جبران ناپذیرند .

خیلی حرفا برای گفتن داشتم ، اما تا این لحظه نتونستم بین اونها انسجام لازمه رو برای ارائه برقرار کنم ... شاید در فرصتی بهتر این کار رو انجام بدم .

یادمه مادر بزرگم همیشه می گفت : تنهایی فقط واسه خود خدا خوبه به چند دلیل ... یکی این که او بی تاست و همچو خودی رو نداره تا مونسش باشه ... دوم این که می تونه تنها سر کنه و از هر کس و هر چیز بی نیازه

به راستی : انسان بی یار می تونه سر کنه ؟

***

در ابعاد این عصر خاموش
من از طعم تصنیف در متن ادراک کوچه تنها ترم
بیا تا برایت بگویم چه اندازه تنهایی من بزرگ است
و تنهایی من
شبیخون حجم تو را پیش بینی نمی کرد
و خاصیت عشق این است ........

به دوستان توصیه می کنم کامنت بسیار زیبا و جامع و مانع مسیح عزیز رو برای همین پست بخونن ....

بلندی	زبان	شتاب
طلب	صبر	فکر
همیشه	رنج	مستی
بیابان	هوا	خالی

نقطه سر خط ......................

تنها برای تو :

آنچنان مهر توام در دل و جان جای گرفت

که اگر سر برود ، از دل و از جان نرود ...

***********

بیست و سوم آبان ماه ، تولد یه داداش خوب و مهربونه ... تولد یه دنیا صفا و مهربونی .... تولد سینای عزیز

سینا جان تولدت مبارک

چه زیبا و شگفت انگیز ..................

The best and most beautiful things in the world can not

  be seen , or  even touched

   They must be felt with the heart

helen keller 

...

ما دوستان مکاتبه ای بودیم . با وجود شروع آرام و کند آشنایی ما ، به زودی متوجه شدیم که نقاط مشترک زیادی با هم داریم ، عشق به نوشتن ، به موسیقی ، به طبیعت و خیلی شباهتای دیگه . از طرف دیگه زندگی های ما کاملاً متفاوت بود . یکی عاشق زندگی و دیگری سرخورده از زندگی . یکی اذیت و آزاری وصف نشدنی رو در طول زندگیش تجربه کرده بود و دیگری حتی تصوّر این همه عذاب رو نمی تونست بکنه .

دوستی ما هر روز که می گذشت ، شکوفاتر می شد و با وچود فاصله ی مکانی بسیار ، و با این که همدیگه رو ندیده بودیم ، زندگی ما به هم گره خورد .

دوستی مشترک ، نیازی رو در هر دوی ما پاسخ می داد که با خودش احساس شیرین خوشبختی و رضایت می آورد . یکی مکنونات قلبیش رو برای دیگری بازگو می کرد ، طوری که انگار با این کار روحش پالایش می شد و دیگری امیدهاش رو با وجود این ارتباط حیاتی زیبا انسجام می بخشید .

هر دو سعی می کردیم آرامشی رو که لازمه ی بقا و رشد هر انسانی ست ، به همدیگه ببخشیم . حرفای مشترکمون بیشتر و بیشتر شد . با هم می خندیدیم ، با هم گریه می کردیم ، و اگر چه کیلومترها بین ما فاصله بود ، خواهرهای صمیمی همدیگه شدیم .

چقدر با تضرّع و التماس از خداوند ، برای هم دعا کردیم . چقدر در نیایش هامون از همدیگه یاد کردیم .

یک روز که برای خرید بیرون رفته بودم و طبق معمول بیش از هر کسی به یاد او بودم ، بی اختیار وارد مغازه ای شدم و بلافاصله جعبه ی موزیکال روی پیشخوان توجّهم رو جلب کرد . با گوش کردن به آهنگش ، موجی از خاطرات شیرین به ذهنم سرازیر شد . چه شعر زیبایی :

« تو آفتاب درخشان منی ! »

شعر رو تا آخر گوش دادم و در جعبه رو بستم و از مغازه بیرون اومدم . ناگهان دست ناشناسی رو آروم روی شونه ام احساس کردم . دستی که منو برگردوند و باز به سمت مغازه هدایت کرد .

خیلی فوری جعبه ی موزیک رو خریدم و فردای اون روز براش فرستادمش . چند روز بعد ، صدای لرزونش رو با هق هق از پشت تلفن شنیدم . گفت که خیلی ناامید بوده . تصمیم داشته به زندگیش خاتمه بده و تنها آرزویی که داشته شنیدن شعر « تو آفتاب درخشان منی » بوده . شعری که روزها و شب های کودکیش رو براش تداعی می کرد . همون روز بسته ی پستی من به دستش رسیده و تونسته در اون شرایط روحی به آهنگ و شعر مورد علاقه اش گوش کنه ، و خیلی ناگهانی از تصمیم شومش منصرف شده .

چند روز بعد برای اولین بار همدیگه رو ملاقات کردیم . خدا می دونه چه شوق و شوری از ملاقات دوستی که اونقدر بهش علاقه و دلبستگی پیدا کرده بودم ، در قلبم احساس کردم . دلم می خواست به جای همه ی اون روزها و ماه ها و سال ها ، با هم باشیم ، بگیم و بخندیم و گریه کنیم .

این دوستی برای هر دوی ما یه معجزه بود . معجزه ای که ایمانم رو به ذات احدیّت چند برابر کرد . وقتی در نهایت شگفتی متوجه شدم که او برای ادامه ی زندگی و بالندگی ، آدم ها رو سر راه هم قرار می ده ، کسی رو وسیله می کنه ، چیزی رو نشونه قرار می ده تا ما رو پیوسته تحت حمایت خودش داشته باشه ... و وقتی که ما به یک ندای الهی گوش نمی دیم ، پیچ صدای دستگاه عرش رو زیاد می کنه و پیام رو از طریق استریو می فرسته .

من یاد گرفتم هرگز به اون صدای آرام درونی یا دست نوازشگر سروش غیبی شک نکنم . خداوند به طور یقین از راه های رمزگونه ی متفاوتی عمل می کنه .

او که هم رحمانه و هم رحیمه ... مگه می شه که ما رو به حال خودمون رها کنه ؟!

او معجزات فراوانی رو سر راه ما قرار می ده ، تا به خود بیایم و یادمون بیاره که :

هو معکم اینما کنتم

من یاد گرفتم روح های متجانس ، نه تنها از یه چشمه ی خرد و عشق آب می نوشن ، بلکه وجودشون از ابعاد مختلف به هم متّصله ، و لازم و ملزوم یکدیگه هستن .

من از مراحم و الطاف خالق هستی برای معجزات زیبایی که سر راهم قرار داده ، از جمله این عطیّه ی الهی سپاسگزاری می کنم .

***

خداوندا ! یاری ام کن نور درخشنده ی تو را در قلبم همیشه حس کنم .

بار الها ! جریان عشق الهی تو همیشه در قلب ما انسان ها ساری و جاری ست ، امّا خطر نفرت ، خشم ، قهر ، ترس ، پلیدی و غم سیاره ی خاکی ما را به شدت تهدید می کند .

به ما کمک کن همواره لبریز از عشق ، نیکو خواهی ، انسان دوستی و مهرورزی باشیم . یاری مان کن تا سرور و عشق را تجربه کنیم . چرا که دوست داشتن و دوست داشته شدن هر دو تجربه ی مقدسی ست و عشق چون چوب دستی جادویی در تماس با هر چیزی که قرار گیرد ، آن را با انرژی خود به زیبایی و روشنایی تبدیل می کند ...

 الهام گرفته از کتاب معجزات کوچک

و برداشتی کوچک از مجله ی پیام مهر " یوگا "

عاشقان عیدتان مبارک باد

چه کس با شب از چشم تو قصه گفته ؟

که من چون شهابی

که مثل حبابی

چنین در هوایت

رها شده ام

فنا شده ام

کدامین پرنده در این صبح روشن

ز من گفته با تو ... ز تو گفته با من ؟

که من چون ستاره

که مثل شراره

چنین در هوایت

رها شده ام

فنا شده ام ....................

( کلیک کنید )

این همه دو گانگی ؟؟؟

چرا ؟؟؟

ما ساختمونای بلند و مقاوم می سازیم ، ولی خودمون ترد و شکننده ایم !!! ... چرا ؟

هر چی بزرگ راههامون وسیع تر می شه ، زاویه ی دیدمون بسته تر و تنگ تر می شه !!! ... چرا ؟

خونه هامون بزرگ ، ولی دلامون کوچیکه !!! ... چرا ؟

مدارک علمی بالا داریم ، ولی شعورمون هنوز کودکستانیه !!! ... چرا ؟

دانشمون زیاد ! امّا قدرت تمیز و تشخیصمون کمه !!! ... چرا ؟

هر چی متخصّص بیشتری داریم ، مشکلاتمون بیشتره !!! ... چرا ؟

خوب خرج می کنیم ، خوب تفریح می کنیم ، خوب می خوریم ، خوب می پوشیم ، امّا کم می خندیم !!! ... چرا ؟

رانندگی رو با سرعت دوست داریم ، ولی فقط تو لاین افقی !!! ... چرا ؟

تا دیر وقت بیدار می مونیم ، ولی دلمون همیشه خوابه !!! ... چرا ؟

اینقدر که پای تلویزیون می شینیم ، پای حرفای خدا نمی شینیم !!! ... چرا ؟

دارایی هامون رو افزایش می دیم ، پس انداز می کنیم ، امّا ارزش های معنویمون کمتر و کمتر می شه !!! ... چرا ؟

زیاد حرف می زنیم و کمتر گوش می کنیم !!! ... چرا ؟

کمتر عشق می ورزیم ، در عوض در کینه توزی ید طولایی داریم !!! ... چرا ؟

تأمین معاش رو یاد گرفتیم ، امّا زندگی کردن رو نه !!! ... چرا ؟

یاد گرفتیم چطور به طول عمرمون اضافه کنیم ، ولی به کیفیتش نه !!! ... چرا ؟

به کره ماه می ریم و برمی گردیم ، امّا زحمت سر زدن به یه دوست منتظر رو به خودمون نمی دیم !!! ... چرا ؟؟؟

همه ی ستاره ها رو به اسم می شناسیم ، همه ی راه های شیری کهکشان رو مثل کف دستمون می شناسیم ، ولی درون خودمون رو نه !!! ... چرا ؟

فضا رو تسخیر کردیم ، امّا قادر نیستیم دلی رو تسخیر کنیم !!! ... چرا ؟

همه اش دنبال این هستیم که آلودگی هوا رو از بین ببریم ، ولی روحمون رو به ناپاکی می کشونیم !!! ... چرا ؟

بیشتر می نویسیم و کمتر یاد می گیریم !!! ... چرا ؟

هر روز رایانه های جدیدتری می سازیم که گنجایش اطلاعات زیادتری رو دارن ، ولی کمتر و کمتر با کسی ارتباط برقرار می کنیم !!! ... چرا ؟

عصر عجیبیه ! اینطور نیست ؟

عصر آدمای بزرگ ، با دلای کوچیک و خصوصیات حقیرانه

سودای سرشار و روحای گرسنه و فقیر

خونه های مجلّل و قلبای تنگ و تاریک

بیاین با خودمون رو راست باشیم ... حساب دو دو تا چهار تا رو همه مون بلدیم .

نکنه یه روز بفهمیم یه عمر رفتیم ، امّا اشتباه !

فرصت کمه و کار زیاد ... باید جنبید

باید قبول کرد که انسان جسمی نیست که روح داره ... بلکه روحی ست که در قالب جسم عمل می کنه ... این یه اصل کلّیه

باید پذیرفت که اصول اخلاقی ، دستمال یک بار مصرف نیست

باید بدونیم و آگاه باشیم که سرور واقعی در درون خود ماست ، نه قرص های شادی بخش !

بیاین به معنویت بها بدیم ... همونطور که به گل هامون آب می دیم

بیاین کمی پای حرفای خدا بشینیم

بیاین به کودکی که با ترس به ما نگاه می کنه ، کلامی محبت آمیز بگیم

بیاین آغوشی گرم برای عزیزی که در کنار ماست داشته باشیم ، باور کنید این گنج هیچ خرجی برامون نداره

بیاین به افرادی که دوستشون داریم ، علاقه مون رو صادقانه ابراز کنیم

بیاین قدر لحظه هایی رو که در کنار عزیزانمون هستیم بدونیم ... چرا که این لحظات دیگه برنمی گردن

باور کنید عمر واقعی به شمارش نفس هایی که می کشیم نیست ... بلکه به تعداد لحظات سرشار از شادی و رضایتیه که از خوشحالی و وجد نفسمون بند میاد

و خیلی چیزای دیگه که فعلاٌ حوصله ی گفتنشون رو ندارم ...

کیست در این شهر که او مست نیست ؟!

۰ ۰ ۰

اگه بهت بگن که قدرت و فرمانروایی آسمان ها و زمین در درون توست و تو جانشین فرمانروا هستی ، تو چی می گی ؟

لابد می گی : برو بابا حالت خوشه !

راستی راستی انسان امروزی از هویت و ماهیت خودش چی می دونه ؟ و اصلاً براش مهمّه که بدونه ؟ برای فهمش کاری می کنه ؟

اگه اون قدیم قدیما ( شاید هزار سال پیش یا ... ) همین سؤال رو از کسی می پرسیدن ، جواب دیگه ای می داد . مثلاً شاید می گفت : « من کسی رو می شناسم که همین حوالی زندگی می کنه ... که دعا می کنه ، بارون میاد ... دعا می کنه ، زمین می لرزه ... فرمانروا نیست ، امّا هر کاری که بخواد می کنه و می شه .»

حالا چطور ؟

اینا همه افسانه ست ؟ یا برای ما افسانه شده ؟ حتی دیگه خواب این چیزا رو هم نمی تونیم ببینیم ... چرا ؟

چون خودمون رو فراموش کردیم ... نه فقط خودمون ، که تواناییمون و هویتمون رو هم از یاد بردیم . حتی نمی خوایم بدونیم ... آخه دانایی رو فراموش کردیم .

باور کن انسان شاهزاده ی خداست ... چرا ؟ چون از خداست .

تو همه اویی و نمی بینی اش

غرق حضوری و نمی بینی اش

پس چه باید کرد ؟

چه جوری باید بفهمیم کی هستیم و چی هستیم ؟

چه جوری به خود متعالیمون نزدیک تر بشیم ؟

ذکر بگیم ؟ ... ریاضت بکشیم ؟ ... مراقبه کنیم ؟ ... چیکار کنیم ؟

نمی دونم ... اما می دونم بزرگترین کار اینه که بایستیم و بدونیم که خدا هست و هیچ چیز جز« او » نیست و بر همین تفکّر کنیم .

فکر می کنی بعدش اگه ازت بپرسن تو کی هستی ؟ می تونی خودت رو در چند جمله معرفی کنی ؟

من می گم می تونی ، امّا ...

به شرطها و شروطها :

باد نخوت و خود بینی نگیردت ...

یکی می گفت :
دیروز یه نابینا رو دیدم که می خواد از خیابون رد بشه و نمی تونه ... من این طرف خیابون بودم ... رفتم اون طرف ... او رو از خیابون عبور دادم ... ازم تشکر کرد ... برام دعا کرد ... اونقدر خوشحال شده بودم که که به نظرم اومد همه ی آدمای دیگه ای که این طرف اون طرف خیابونن خیلی بی مهر و محبتن ... هیشکی مثل من از خود گذشتگی نکرد ! ... پس لابد من بهشتی ام و اونا جهنمی ! ... همش تو خیابون دنبال آدم کور می گشتم ، تا از خیابون ردش کنم و خوشحال بشم ... کم کم این خوشحالی اونقدر منو باد کرد که وقتی به خود اومدم از مستی و غرور ترکیده بودم ... من کی ام ؟ ... من خیلی بی ظرفیتم ...

به هوش باشیم

شناخت خودمون رو جدّی بگیریم

ایمان داشته باشیم که با شناخت خودمون همه چیز زیبا می شه .

چه جوری ؟ ... خیلی ساده ست ... از امشب رو این پرسش مراقبه کن :

« من کیستم ؟ »

دیروز روز میلاد بهار بود ... تولد یک دنیا طراوت و شادی و زیبایی در آغاز مهر ... تولد یک دریا عشق و محبت ... روز شکفتن نو گلی که با اومدنش دنیای اطرافش رو غرق عطر خوش وجودش کرد .

امیدوارم سالیان سال این روز قشنگ رو ببینه و جشن بگیره

 ** تولدت مبارک **

بوین حالا ... دست به یک دادن ... جون سی یک دادن ... چندی آسونه

« تقدیم به عزیزی که خیلی دوستش دارم »

* و ممنون از اکیای نازنینم به خاطر معرفی خوبش *

در میان زنان نویسنده ی ایرانی در دوره ی معاصر کمتر کسی را می توان یافت که به شهرت و موفقیت سیمین دانشور دست یافته باشد . با این همه نام زویا پیرزاد در چند سال گذشته بیش از سایر نویسندگان زن ایرانی بر زیان ها بوده و علت آن هم تسلط او بر فرآیند نویسندگی در میان زنان نویسنده در دوران معاصر است .

زبان ساده ، نثر گویا و بدون زوائد و از همه مهم تر انتقال دقیق حس زندگی ( آنچه بعد از دانشور کمتر در ادبیات زنانه ی ایران به وقوع پیوست ) باعث شد تا کمتر از یک سال پس از چاپ اولین رمانش با نام « من چراغ ها را خاموش می کنم » این کتاب برای بار سیزدهم تجدید چاپ شود ، و در بازار نشر ایران کمتر کتابی یافت می شود که به این سرعت در میان خوانندگان گسترش یابد ، و در عین حال مورد تأیید و تشویق روشنفکران و نویسندگان نامی ایرانی واقع گردد .

زویا پیرزاد در سال ۱۳۳۰ از پدری مسلمان و مادری مسیحی در آبادان متولد شد . در سال ۱۳۷۰ ـ ۱۳۷۶ ـ ۱۳۷۷ سه مجموعه از داستان های خود را به چاپ رساند . « مثل همه ی عصرها ، طعم گس خرمالو و یک روز مانده به عید پاک » مجموعه ای از داستان های کوتاهی بودند که با نثری متفاوت مورد استقبال مردم قرار گرفتند .

اولین رمان بلند زویا پیرزاد با نام « چراغ ها را من خاموش می کنم » در سال ۱۳۸۰ به چاپ رسید . این کتاب با نثر ساده و روانی که داشت جایزه های بسیاری را دریافت کرد ... همین سال داستان کوتاه « طعم گس خرمالو » هم برنده ی جایزه ی بیست سال ادبیات داستانی در سال ۱۳۷۶ شد .

بسیاری از منتقدان سرسخت ادبی معتقدند که فضاهای داستانی پیرزاد درست از همان جایی می آید که اکثریت هنرمندان در آن به دنبال اسنثناها و اتفاقات غیر طبیعی می گردند . اما زویا پیرزاد با دستمایه قرار دادن همین روال طبیعی و روزمره ی زندگی به جایی می رسد که همان اکثریت سابق از رسیدن به آن عاجز هستند .

زنان داستان های زویا پیرزاد واقعی هستند . از جنس همین زنانی که هر روز در خیابان های شهرمان می بینیم . نه ضعیف و ناتوانند و نه سرخوش و مست از قدرت . زنان داستان های پیرزاد ، مدام در حال تلاشند تا زندگی شان را آنگونه که می خواهند بسازند ، و البته هر از چند گاهی هم طعنه ای می زند به زنانی که نقش سنتی زن در جامعه ی ایرانی را پذیرفته اند ، و به آن دلخوش کرده اند .

پیرزاد نویسنده ای است که تا چهل سالگی اصلاً کتابی به چاپ نرسانده و اولین رمان بلندش با نام « چراغ ها را من خاموش می کنم » تازه در سال ۱۳۸۰ به چاپ رسید .

« چراغ ها را من خاموش می کنم » برشی از زندگی یک خانواده ی ارمنی با خصوصیات یک خانواده ، مادر مهربان ، پدر خوب و ... در مجموع یک خانواده ي معمولی ، امّا با همسایگی یک خانواده ی عجیب زندگی عوض می شود و مادر خانواده درمی یابد که ارزش هایش را باید عوض کند ... ریتم داستان بسیار سریع است و به گونه ای شیوا شما را به عمق روابط اجتماعی و دوستانه ی روزانه می برد . در مجموع زویا پیرزاد به اتفاقات و جریاناتی می پردازد که در عین عادی بودن بسیار ظریف و زیر پوستی هستند و در آنها زنان نقش عمده ای را بازی می کنند . احساسات یک زن ، نگرشش به زندگی ، و محدودیت هایش ...

در رمان زویا پیرزاد نگرانی های نسل گذشته در باره ی فرزندانشان موج می زند . فرزندانی که شناختن آنها نیازمند تسلط به ابزاری است که میانسالان با آن زندگی نمی کنند و بخش مهمی از زندگی نوجوانان را تشکیل می دهد .

نوشته های زویا پیرزاد قطعاً در ادبیات داستانی ما ماندگار خواهد شد و چاپ های متعدد از آثار او و استقبال تمام ناشدنی خوانندگان سرسخت ایرانی گواه این مدعاست .

کمتر نویسنده ای را دنیای نشر و نثر ایرانی چون پیرزاد به خود دیده که کتاب هایش در کمتر از چند سال به این مقدار و میزان از همه گیر شدن رسیده باشد . کتاب هایی که مورد تآیید و ابرام سرسخت ترین منتقدان هم بوده است . باید منتظر کارهای بعدی پیرزاد ماند . فراموش نکنیم که تنها یک کتاب با ارزش و عمیق هم برای ماندگاری نویسنده اش کافی است .

برخی از آثار او :

مثل همه ی عصرها ـ طعم گس خرمالو ـ یک روز مانده به عید پاک ـ چراغ ها را من خاموش می کنم ـ عادت می کنیم ـ آلیس در سرزمین عجایب (ترجمه) - آوای جهیدن غوک (ترجمه)

اگر چه همه ی آثار خانم پیرزاد قابل توجه و خواندنی اند ، ولی توصیه می کنم رمان بسيار زیبای « چراغ ها را من خاموش می کنم » و داستان کوتاه « طعم گس خرمالو » را حتماً بخوانید ...

***

گفتم مگر ای نازنین قصد جان داری ؟

بار غم از دوشم چرا برنمی داری ؟

گفتا کجا عاشق دگر بیم جان دارد ؟

کی شکوه ای از بار غم بر زبان آرد !

***