مهربان با دلم !
می دانی ؟
دل های ناشکیب و بی قرار دیدار دوست ، تاب حرف های عریض و طویل را ندارند ... نه برای گفتن ... نه برای شنیدن
همیشه سکوت ، در دل فریادی دارد ... باید بشنوی !
همیشه مداد سفید ، ناگفته هایی می نگارد ... حرف های رنگ رنگی ... باید بخوانی !
گاهی ... دریای دلم را ... افشره می کنم و در چند قطره به تو می نوشانم
شاید مرهمی باشد بر زخمی
شاید بازتاب تو باشد ، در آینه ی روحم
پیش از این هم گفته بودم ... می خواهی دلم را بفهمی ؟ مرا نخوان ... مرا بنوش ، تا بدانی چه می گویم !
گاهی ... اینجا هم ، مرا بنوش !
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
پی نوشت :
- یک بار دیگه تولد این عزیران رو بهشون تبریک می گم : ستاره جانم ... سمیه نازنینم ... محمد عزیزم ... فاطمه جانم ... ساقی رضوان خوبم ................... تولدتون مبارک
- از قادر یکتا بخواهیم آرامش رو به دل های ما و ایران عزیزمون برگردونه ...
-
چند روز نیستم ... به خدای بزرگ می سپارمتون