نرگســـــــــــانه های من

..............

می گن این دنیا دیگه مثل قدیما نمی شه / دل این آدما زشته ، دیگه زیبا نمی شه

اون بالا باد داره زاغ ابرا رو چـــوب می زنه / اشک این ابرا زیاده ، ولی دریا نمی شه

...

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

*/ دلم از دنیا و آدماش خیلی گرفته

+ نوشته شده در شنبه ۱۲ بهمن ۱۳۹۲ ساعت توسط ن . مقدسی |

شاعر و فرشته اي با هم دوست شدند .

فرشته پري به شاعر داد و شاعر ، شعري به فرشته . شاعر پر فرشته را لاي دفتر شعرش گذاشت و شعرهايش بوي آسمان گرفت و فرشته شعر شاعر را زمزمه کرد و دهانش مزه ی عشق گرفت . خدا گفت :
ديگر تمام شد ؛ ديگر زندگي براي هر دوی شما دشوار مي شود . زيرا شاعري که بوي آسمان را بشنود ، زمين برايش کوچک است ؛ و فرشته اي که مزه ی عشق را بچشد ، آسمان ...

نرگســـــــــــانه های من

هر که به من می رسد بوی قفس می دهد / جز تو که پر می دهی ، تا بپرانی مرا

..............

پیوندهای روزانه

نوشته‌های پیشین

آرشیو موضوعی

پیوندها